ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

 

Θέμα: Εφαρμογή του Άρθρου 31 Ν. 4024/2011 στο ΚΕΘΕΑ

Αθήνα, 29/06/2012

Συνάδελφοι,

 Το ΔΣ του Συλλόγου Εργαζομένων ΚΕΘΕΑ έστειλε στο Διευθυντή ΚΕΘΕΑ την παρακάτω επιστολή σχετικά με το θέμα επικείμενων μειώσεων στις αποδοχές του προσωπικού:

 Θέμα: Εφαρμογή του Άρθρου 31 Ν. 4024/2011 στο ΚΕΘΕΑ

 Θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε ότι ο κύκλος των Συνελεύσεων των Παραρτημάτων του Συλλόγου που ασχολήθηκαν με το θέμα των νέων περικοπών στην μισθοδοσία ως προσαρμογή στο πλαφόν των 1.900,00 Ευρώ δεν κατάφερε στα χρονικά περιθώρια που είχαμε να διαμορφώσει μια έγκυρη πλειοψηφική άποψη για το θέμα. Αυτό που έγινε σαφές είναι ότι υπάρχει έντονη δυσαρέσκεια των εργαζομένων για τις επί πλέον μειώσεις που έρχονται να προστεθούν στις ήδη υφιστάμενες απώλειες εισοδήματος, όπως και μια διάχυτη αίσθηση ότι η αναλογική εφαρμογή του Ν. 4024 που επιλέχθηκε από την διεύθυνση χρειάζεται να αξιολογηθεί και να επανεξεταστεί. 

Είναι φανερό ότι παραμένει κυρίαρχη η βασική στάση του συλλόγου για συνολική αντίθεση στο Νόμο, στις επιπτώσεις του στην ΣΣΕ και την ανάγκη της κατάργησης του.

Το ΔΣ του Συλλόγου με την παρούσα επιστολή σας ενημερώνει για τις γενικές αρχές  που ως Σύλλογος θεωρούμε βασικές στην παρούσα φάση, όπου το εξωτερικό περιβάλλον, η κυβερνητική πολιτική και το νομοθετικό πλαίσιο στην ουσία δεν επιτρέπουν μια ελεύθερη συλλογική διαπραγμάτευση για τα μισθολογικά:

1) Θεωρούμε ότι στις παρούσες συνθήκες πρέπει να υπάρξει ένα δίχτυ προστασίας των ιδιαίτερα χαμηλών εισοδημάτων, που δεν θα πρέπει να θιγούν παραπέρα γιατί υπάρχει ζήτημα αξιοπρεπούς επιβίωσης. Ως τέτοια κατηγορία ενδεικτικά αναφέρουμε τους συναδέλφους που ο μισθός τους υπολείπεται των 1350 Ευρώ τον μήνα. Για όσους κι όσες βρίσκονται κοντά στο όριο αυτό η μείωση θα πρέπει να αφορά στο ποσό που υπερβαίνει το όριο αυτό.

2) Οι όποιες μειώσεις στους υπόλοιπους συναδέλφους δεν θα πρέπει να αποφασιστούν με κριτήρια ειδικότητας ή επαγγελματικής κατηγορίας, ώστε να αποφευχθούν φαινόμενα αντιπαράθεσης επί μέρους ειδικοτήτων, κάτι που στην παρούσα φάση θα ήταν επικίνδυνο για την ενότητα του ΚΕΘΕΑ εν μέσω κρίσης.

3) Οι πρόνοιες κοινωνικού χαρακτήρα της ΣΣΕ (ασφαλιστήριο Υγείας, υποστήριξη της γονικής ιδιότητας) θα πρέπει να συνεχίσουν να υπάρχουν στις σημερινές συνθήκες.

            Ως Σύλλογος Εργαζομένων ΚΕΘΕΑ πιστεύουμε ότι θα πρέπει να ανοίξει η συζήτηση για την υπογραφή νέας ΣΣΕ με έναν τρόπο που θα ενισχύσει την ενότητα μέσα στο ΚΕΘΕΑ και το κλίμα των εργασιακών σχέσεων, που έχει επιβαρυνθεί πολύ από τις συνέπειες της εφαρμογής των μνημονιακών πολιτικών στην καθημερινότητα και τους οικογενειακούς προϋπολογισμούς των  εργαζομένων.

           Πρόεδρος                                                                                                                   Γραμματέας

Θανάσης Τζιούμπας,                                                                                              Τάκης Χαλδαίος,

                                                                                                                            

 

 

Η ΝΕΑ ΛΗΣΤΕΙΑ ΤΩΝ ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΩΝ ΤΑΜΕΙΩΝ

Η ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΟΥ ΕΔΟΕΑΠ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ Η ΚΟΡΥΦΗ ΤΟΥ ΠΑΓΟΒΟΥΝΟΥ

του ΓΙΑΝΝΗ ΔΟΥΚΑ*

Το θέμα που έχει προκύψει με τα αποθεματικά του Ενιαίου Δημοσιογραφικού Οργανισμού Επικουρικής Ασφάλισης και Περίθαλψης (ΕΔΟΕΑΠ) φέρνει στο φως τη νέα ληστεία που επιχειρείται στα αποθεματικά όλων των ασφαλιστικών ταμείων. Οι απαντήσεις της Τράπεζας της Ελλάδος για το θέμα δείχνουν ότι η διαδικασία του κουρέματος των αποθεματικών των ταμείων δεν τελείωσε το Μάρτιο αλλά συνεχίζεται και ότι απέμεινε στα ταμεία υφίσταται καθημερινά και νέο κούρεμα. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με τη σειρά.

Η κυβέρνηση τον περασμένο Μάρτιο προχώρησε στο κούρεμα κατά 53,5% της αξίας όχι μόνο των ομολόγων που είχαν στην κατοχή τους τα ασφαλιστικά ταμεία αλλά και των καταθέσεων που είχαν στην Τράπεζα της Ελλάδος. Να υπενθυμίσουμε ότι τα ταμεία υποχρεούνται, τα όποια αποθεματικά δεν έχουν επενδυθεί σε τίτλους, να τα καταθέτουν στην Τράπεζα της Ελλάδος. Η Τράπεζα της Ελλάδος τον περασμένο Μάρτιο ούτε λίγο ούτε πολύ μας είπε ότι όλα τα χρήματα των ασφαλιστικών ταμείων που είχε στην κατοχή της τα είχε μετατρέψει σε ομόλογα του ελληνικού δημοσίου. Κυβέρνηση και Τράπεζα της Ελλάδος από κοινού μας είπαν ότι τη ζημιά από το κούρεμα των ομολόγων της Τράπεζας της Ελλάδος θα την επωμιστούν οι καταθέτες δηλαδή τα ασφαλιστικά ταμεία. Τα ταμεία δηλαδή κατέθεσαν στην τράπεζα μετρητά, η τράπεζα τα μετέτρεψε σε ομόλογα, τα ομόλογα κουρεύτηκαν και τον κουρέα τον πλήρωσαν τα ταμεία χάνοντας το 53,5% των χρημάτων τους.

Η υπόθεση ΕΔΟΕΑΠ δημιουργεί νέες ανησυχίες για το τι γίνεται με ότι τέλος πάντων από τα αποθεματικά έχει απομείνει. Η Τράπεζα της Ελλάδος στην απάντησή της λέει ότι τα αποθεματικά του ΕΔΟΕΑΠ πριν το κούρεμα ήταν 115 εκατομμύρια και μετά το κούρεμα 59 εκατομμύρια €. Μέχρι εδώ το γνωρίζαμε. Το καινούριο που μας λέει τώρα είναι ότι τα όποια αποθεματικά του ταμείου έχουν απομείνει η τράπεζα τα έχει σε ομόλογα. Έτσι και προκειμένου να καλύψει τα 25 εκατομμύρια που ζήτησε το ταμείο, προφανώς για να καλύψει τρέχουσες υποχρεώσεις του, «έσπασε» τα κουρεμένα ομόλογα σε τιμές πολύ κάτω από την ονομαστική τους αξία και τη ζημιά την πληρώνει πάλι το ταμείο. Το ταμείο ζήτησε από την τράπεζα 25 εκατομμύρια και η τράπεζα απάντησε ότι μετά από τις αναλήψεις αυτές τα αποθεματικά του ταμείου είναι μόλις 5,6 εκατομμύρια.

Το θέμα είναι πολύ περισσότερο σοβαρό απ’ ότι φαίνεται γιατί δεν αφορά μόνο τον ΕΔΟΕΑΠ και κατά πάσα πιθανότητα η Τράπεζα της Ελλάδος συμπεριφέρεται με τον ίδιο τρόπο σε όλα τα ασφαλιστικά ταμεία. Τα ασφαλιστικά δηλαδή ταμεία οποτεδήποτε ζητήσουν τα δικά τους λεφτά για να καλύψουν τρέχουσες υποχρεώσεις θα υπόκεινται σε μια διαρκή ληστεία. Η Τράπεζα της Ελλάδος θα τους λέει τα έχω σε ομόλογα και θα τα «σπάσω» με τιμές αγοράς.

Κατά τη γνώμη μας το θέμα θα πρέπει να αναδειχθεί στην πλήρη του διάσταση, το συνδικαλιστικό κίνημα, η ΓΣΕΕ, η ΑΔΕΔΥ, οι δευτεροβάθμιες συνδικαλιστικές οργανώσεις, οι οργανώσεις των μικρο-επαγγελματιών, οι διοικήσεις όλων των ασφαλιστικών οργανισμών οφείλουν εδώ και τώρα να ζητήσουν εξηγήσεις από την Τράπεζα της Ελλάδος και από τη «νέα κυβέρνηση» και να απαιτήσουν το σταμάτημα της νέας ληστείας που συντελείται στα αποθεματικά των ταμείων.

*Ο Γιάννης Δούκας είναι μέλος της Ε.Ε. της ΟΜΕ – ΟΤΕ

Πηγή: www.iskra.gr

Η ψυχική υγεία εν καιρώ «εκπτώσεων»

Η ψυχική υγεία εν καιρώ «εκπτώσεων»

Από τα Περιβολάκια στο Περιβολάκι !

Ως εργαζόμενοι στο «Περιβολάκι»*, που κρατήσαμε τις δομές του ζωντανές, προσφέροντας την εργασία μας κάτω από εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες και όντας απλήρωτοι επί μήνες (από το 2005), επιθυμούμε να πάρουμε το λόγο που νοιώθουμε ότι μας στερήθηκε στο πλαίσιο του διαλόγου που διεξήχθη, εν αγνοία μας, ανάμεσα στη διοίκηση του φορέα μας και στο Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης σχετικά με την τύχη των δομών στις οποίες εργαζόμαστε και να καταγγείλουμε τον τρόπο που δρομολογήθηκε η παράδοση των «Περιβολάκι» 1 και 2 στο Υπουργείο. Μέσω επιστολής του Διοικητικού Συμβουλίου του «Περιβολάκι» (2/5/2012), υπογεγραμμένης μόνο από τη γραμματέα του Δ.Σ. και όχι και από τους αντίστοιχους επιστημονικά υπευθύνους, κοινοποιήθηκε η πρόθεση παράδοσης των δομών Περιβολάκι 1 και 2 στο ΥΥΚΑ. Χρησιμοποιώντας μια επιχειρηματολογία που αποσιωπά τα πραγματικά αίτια αυτής της απόφασης (χρόνια υποχρηματοδότηση των δομών εκ μέρους του ΥΥΚΑ) και επικαλείται άλλα (κυρίως τον νόμο περί ειδικής αγωγής, ο οποίος σαφέστατα δεν επηρεάζει τη λειτουργία του, μοναδικού στην Ελλάδα, ξενώνα βραχείας φιλοξενίας που λειτουργεί στο πλαίσιο του Περιβολάκι 2), η διοίκηση «ξεφορτώνεται» εργαζόμενους χρόνων παραδίδοντας τους «πακέτο», με τα κτίρια στα οποία λειτουργούσαν το «Περιβολάκι» 1 και 2, και μάλιστα χωρίς το κλινικό αντικείμενο της εργασίας τους (εφόσον μεταστεγάζει τα παιδιά προσχολικής ηλικίας στο Περιβολάκι 3). Αναίσχυντα, κιόλας, υπονοεί ότι εκείνοι πρέπει να της είναι ευγνώμονες γιατί με αυτό τον τρόπο τους διασφαλίζει εργασία ενώ δεν παραδέχεται ότι ο πραγματικός λόγος είναι ότι δεν μπορεί να τους απολύσει λόγω της αδυναμίας της να αντεπεξέλθει στα έξοδα αποζημιώσεων. Συμπληρωματικά, ας σημειωθεί ότι η επιλογή των εργαζομένων και από τις τρεις δομές που θα παραδοθούν στο ΥΥΚΑ έγινε με αυθαίρετα κριτήρια. Οι εργαζόμενοι του φορέα αποτελούν εξειδικευμένο προσωπικό υπηρεσιών ψυχικής υγείας και όχι μόνο «έμψυχο υλικό» το οποίο παραδίδεται και αυτοί, σε συνεργασία με την επιστημονική επιτροπή, κράτησαν σε υψηλό κλινικά επίπεδο τις υπηρεσίες του χώρου. Καταγγέλλουμε, καταρχήν, το γεγονός ότι η διοίκηση του «Περιβολάκι» προέβη στην ενέργεια αυτή ενώ ενημέρωνε τους εργαζόμενους ότι βρισκόταν ακόμα στο στάδιο της σκέψης. Υποστηρίζουμε, ότι, αν η διοίκηση ήθελε να ακολουθήσει διαφανείς διαδικασίες, όφειλε να ανακοινώσει την απόφασή της στους εργαζόμενους αρκετά νωρίτερα, καθώς και ότι η κίνηση της να μεταφέρει όλα τα παιδιά στο «Περιβολάκι» 3 δεν έγινε βάση θεραπευτικής σκέψης, παρά μόνο για να εξασφαλιστεί η συνέχεια λειτουργίας της δομής αυτής. Δηλώνουμε την έλλειψη εμπιστοσύνης από μεριάς μας προς τη διοίκηση και καταγγέλλουμε την εδώ και χρόνια άρνησή της να ικανοποιήσει το αίτημά μας για πρόσβαση στα οικονομικά του φορέα. Προς χάρη της λειτουργίας του «Περιβολάκι» 3 καταργήθηκε το απογευματινό Πολιτιστικό-Δημιουργικό πρόγραμμα για εφήβους, το οποίο επίσης δεν επηρεάζεται από το Νόμο της Ειδικής Αγωγής. Γι αυτούς και άλλους λόγους, βασιζόμενους σε «λειτουργικούς σκοπούς» και στο σοβαρό βαθμό που διοικητικές αποφάσεις και βεβιασμένοι χειρισμοί παρεμβαίνουν στο επιστημονικό έργο, οι επιστημονικά υπεύθυνοι των δομών φαίνεται, εκ του αποτελέσματος, ότι δεν προστάτεψαν επαρκώς ούτε το κλινικό τους αντικείμενο, αλλά ούτε και τους επί σειρά ετών συνεργάτες τους. Εφάρμοσαν και οι ίδιοι διοικητικές επιλογές που αποκλίνουν σημαντικά από επιστημονικά και δεοντολογικά κριτήρια. Ως εργαζόμενοι στο χώρο της ψυχικής υγείας και δη της παιδικής ψύχωσης και του αυτισμού γνωρίζουμε καλά τις ιδιαίτερες ανάγκες των παιδιών που αντιμετωπίζουν αυτού του είδους τις παθολογίες, καθώς και τις σημαντικές δυσκολίες των οικογενειών τους. Πρόκειται για ανάγκες και δυσκολίες που δεν επιδέχονται εκπτώσεις. Πρόκειται για ανάγκες και δυσκολίες απέναντι στις οποίες το ΥΥΚΑ κωφεύει εξακολουθώντας να υποχρηματοδοτεί δομές, όπως το Περιβολάκι, που προσφέρουν πρότυπο θεραπευτικό έργο. Πρόκειται για ανάγκες και δυσκολίες για τις οποίες οφείλουν οι διοικήσεις και οι επιστημονικοί υπεύθυνοι των φορέων να αγωνιστούν, όχι μόνο διεκδικώντας τη χρηματοδότησή τους, αλλά και υποστηρίζοντας όλους τους εργαζόμενους που υπηρετούν τόσα χρόνια την ιδέα της πρόληψης για την ψυχική υγεία και την ψυχιατρική μεταρρύθμιση. Αυτούς τους εργαζόμενους για τους οποίους το «όραμα» μιας κοινωνίας που θα αγκαλιάζει το διαφορετικό και θα το εντάσσει στους κόλπους της δεν είναι λόγια προεκλογικής εκστρατείας… Για μας, οι δομές Περιβολάκι 1 και 2 και το θεραπευτικό έργο που προσφέρουν στα παιδιά με αυτισμό και παιδική ψύχωση και στις οικογένειές τους εξακολουθούν να είναι αναγκαίες στο πλαίσιο της τοπικής κοινότητας στο οποίο λειτούργησαν τόσα χρόνια. Είναι υποχρέωση όλων μας να τις κρατήσουμε ζωντανές. Σωματείο Εργαζομένων στο «Περιβολάκι».

*Το «Περιβολάκι» είναι Ν.Π.Ι.Δ. και παρέχει υπηρεσίες σε παιδιά και εφήβους με παιδική ψύχωση και αυτισμό και στις οικογένειές τους. Περιλαμβάνει 3 δομές: Το «Περιβολάκι 1», που λειτουργεί από το 1983 και περιλαμβάνει 3 τάξεις κέντρων ημέρας για παιδιά, το «Περιβολάκι 2», που λειτουργεί από το 2002 και περιλαμβάνει 1 τάξη κέντρου ημέρας για παιδιά, ξενώνα βραχείας φιλοξενίας και μονάδα διάγνωσης και υποστήριξης και το «Περιβολάκι 3» που λειτουργεί από το 2008 και περιλαμβάνει 4 τάξεις κέντρων ημέρας για εφήβους και απογευματινό πρόγραμμα δραστηριοτήτων.

Παραλληλισμοί των επιπτώσεων των πολιτικών του ΔΝΤ στην Ελλάδα και διεθνώς

Παραλληλισμοί των επιπτώσεων των πολιτικών του ΔΝΤ στην Ελλάδα και διεθνώς

 Με αφορμή μια αποκαλυπτική διεθνή μελέτη επιχειρείται μια «ακτινογραφία» των πολιτικών του ΔΝΤ στην Υγεία και των δραματικών επιπτώσεων τους στα λαϊκά στρώματα και τίθενται τα ερωτήματα μιας αντιστροφής της καταστροφικής πορείας.
Του Γιώργου Νικολαΐδη*

Το 2008 οι Stuckler, King και Basu δημοσίευσαν μία συγκριτική μελέτη της διακύμανσης της νοσηρότητας και θνησιμότητας από φυματίωση (TBC) σε 21 χώρες της Ανατολικής Ευρώπης στα έτη 1991-2002, αναφορικά με την ύπαρξη ή μη δανειακής σύμβασης με το ΔΝΤ. Τα ευρήματα είναι αποκαλυπτικά: Στο σύνολό τους οι χώρες με δανειακή σύμβαση με το ΔΝΤ εμφάνισαν 16,6% μεγαλύτερη θνησιμότητα από TBC σε σχέση τις χώρες που δεν είχαν τέτοια σύμβαση. Για κάθε χρόνο επιπλέον παραμονής στο ΔΝΤ η νοσηρότητα και θνησιμότητα από TBC αυξάνονταν κατά 4,1%! Για κάθε επιπλέον 1% ποσό δανείου από το ΔΝΤ η νοσηρότητα και θνησιμότητα από TBC αυξάνονταν κατά 0,9%! Η χώρα με τους καλύτερους δείκτες υγείας, αναφορικά με την TBC, ήταν η Σλοβενία που δεν «μπήκε» ποτέ στο ΔΝΤ. Οι χώρες που εντάχθηκαν σε προγράμματα του ΔΝΤ είχαν πολύ καλύτερους δείκτες υγείας αναφορικά με την TBC τη διετία προ των συμβάσεων με το ΔΝΤ. Με την εφαρμογή των συμβάσεων, οι δείκτες υγείας κατέρρεαν. Η κατάρρευση διαρκούσε μεσοσταθμικά 4 χρόνια από την έναρξη των συμβάσεων. Αντιστρόφως, οι χώρες που διέκοπταν τις συμβάσεις τους με το ΔΝΤ παρουσίαζαν μείωση των δεικτών νοσηρότητας από TBC κατά 30,7%! Ακόμα και οι χώρες που συνάπτανε δάνεια με άλλους εταίρους, πλην του ΔΝΤ, είχαν στατιστικά καλύτερους δείκτες υγείας αναφορικά με την TBC από εκείνες που «μπήκαν» στο ΔΝΤ. Κι όλα αυτά, ανεξάρτητα από επίπεδο πρότερης οικονομικής ανάπτυξης, δείκτες TBC, έκτασης δανειακών αναγκών και δημοσίου χρέους, προηγούμενο επίπεδο δεικτών υγείας και δεικτών του συστήματος περίθαλψης! Με λίγα λόγια, δεν υπάρχει πια καμία αμφιβολία για το ότι η σύναψη δανειακής σύμβασης με το ΔΝΤ ήταν ο καθοριστικότερος παράγοντας που εξώθησε στο θάνατο εκατοντάδες ανθρώπους από μια νόσο όπως η φυματίωση, μια νόσο που στην Ευρώπη είχε θεωρηθεί πλέον ως αντιμετωπίσιμη και ελέγξιμη.
Γενικότερα, τώρα, με βάση και σειρά ερευνών όπως η παραπάνω, είμαστε πλέον σήμερα σε θέση να διατυπώσουμε με κώδικα τους κοινούς παρονομαστές για τις επιπτώσεις από την επέλαση του ΔΝΤ στον ιδιαίτερα ευαίσθητο χώρο της Υγείας με βάση και τη σχετική εμπειρία σε μία σειρά χώρες.

Οι άμεσες επιπτώσεις
Έτσι, σε πλείστες όσες χώρες καταγράφηκαν με σχεδόν πανομοιότυπο τρόπο οι παρακάτω άμεσες επιπτώσεις:
• Καταγράφεται πτώση των δεικτών υγείας συνολικά για τον πληθυσμό. Περισσότερο αναμένεται να αυξηθεί η θνησιμότητα από καρδιαγγειακά νοσήματα, κακοήθεις νεοπλασίες, διαταραχές σχετιζόμενες με τη χρήση αλκοόλ, λοιμώδη νοσήματα σχετιζόμενα με τη φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό.
• Οι περικοπές των διατιθέμενων πόρων για την Υγεία σε σχετικές και απόλυτες τιμές είναι καθολικές. Οι αναπτυσσόμενες χώρες της Αφρικής, Ασίας και Λ. Αμερικής με δανειακές συμβάσεις με το ΔΝΤ την δεκαετία του ’90 μείωσαν, καθήλωσαν ή στην καλύτερη περίπτωση αύξησαν κατά 0,25% του ΑΕΠ τις δαπάνες Υγείας, ενώ αφενός το ΑΕΠ τους συρρικνώνονταν, αφετέρου οι άλλες όμορες χώρες αύξαναν τις δαπάνες Υγείας σε μέσο όρο κατά 0,6% του ΑΕΠ ετησίως.
•    Με την εφαρμογή των προγραμμάτων «σταθεροποίησης» που συνοδεύουν τα δάνεια του ΔΝΤ, πρώτα φαίνεται συνήθως να καταρρέουν τα καθολικά προγράμματα δημόσιας Υγείας όπως εμβολιασμοί, επιδημιολογική επιτήρηση και προληπτικά προγράμματα. Ακολούθως οι ιδιωτικοποιήσεις και η δραματική υποχρηματοδότηση που πλήττουν εξίσου την πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας και τη νοσοκομειακή περίθαλψη. Τα καθολικά συστήματα δημόσιας Υγείας («τύπου Beveridge»: αυτά που όπως στη Βρετανία ή τις σκανδιναβικές χώρες η παροχή δωρεάν υπηρεσιών περίθαλψης παρέχεται σε όλους μέσα από δημόσιες δομές) εκφυλίζονται στην κατεύθυνση της συμπληρωματικότητας των καλύψεων και των δράσεων για τους πλέον φτωχούς (κατά τα πρότυπα των ΗΠΑ όπου η δημόσια «περιοχή ευθύνης» για την παροχή δωρεάν υπηρεσιών περίθαλψης περιορίζεται μόνο σε «ευάλωτες» κοινωνικές ομάδες «μη εχόντων» ή εναλλακτικά ο χρήστης υπηρεσιών πληρώνει ανάλογα με τα εισοδήματά του «συμπληρώνοντας» έτσι το «λογαριασμό» των δαπανών περίθαλψής του) με ραγδαία συνακόλουθη πτώση των καλύψεων της μεσαίας-μικροαστικής τάξης.
• Αντίστοιχες είναι οι επιπτώσεις στην ασφαλιστική κάλυψη. Καταγράφεται, συνήθως, αύξηση του ποσοστού των ανασφάλιστων (π.χ. στην Αργεντινή από 63% οι ασφαλισμένοι το 1991 έφθασαν στο 52% το 2002 μετά την «σωτηρία» του ΔΝΤ). Υπό τη ρητορική και το πρόσχημα της ενοποίησης και επέκτασης των καλύψεων (χαρακτηριστικά παραδείγματα η Ν. Κορέα 1997 και η Αργεντινή το 2001-2 αλλά και η Μαλαισία, η Λετονία κ.ο.κ.) αρχικά ενοποιούνται οι κατακερματισμένοι ασφαλιστικοί φορείς ενώ, αμέσως μετά, υπό το βάρος της έλλειψης εισφορών και της δημόσιας υποχρηματοδότησης, σταδιακά μειώνεται μέχρι ολοσχερούς εξάλειψης η συμμετοχή των ταμείων στις ασφαλιστικές δαπάνες (π.χ. στην Λετονία αρχικά μείωση στο 50%, μετά στο 25% και τελικά κατάργηση της συμμετοχής των ταμείων στην πλειονότητα των παροχών). Άλλοτε, πάλι, η επέκταση των ασφαλιστικών καλύψεων δεν συνοδεύτηκε εξαρχής από ανάλογη χρηματοδότηση (π.χ. Μεξικό) με παρόμοια αποτελέσματα. Ο διαχωρισμός συνταξιοδοτικών και κοινωνικοασφαλιστικών εισφορών, ταμείων και λογαριασμών έχει ως αποτέλεσμα την ταχύτατη «χρεοκοπία» αμφότερων και τη συνακόλουθη μείωση των παροχών. Παράλληλα, παντού ενισχύθηκε το μερίδιο της ιδιωτικής ασφάλισης.

Οι έμμεσες επιπτώσεις
Παράλληλα, παρατηρήθηκαν και μια σειρά έμμεσες μεν αλλά πολύ σημαντικές επιπτώσεις με καθοριστικό ρόλο στην τελική διαμόρφωση του επιπέδου υγείας των χωρών που σύναψαν συμβάσεις με το ΔΝΤ. Έτσι, για παράδειγμα, η πτώση του Α.Ε.Π., η συρρίκνωση των λαϊκών εισοδημάτων και η εκτόξευση της ανεργίας, πυροδότησε την όξυνση των κοινωνικο-οικονομικών ανισοτήτων. Από αυτό εκπορεύεται, σύμφωνα με όλα τα σύγχρονα ερευνητικά δεδομένα, η δραματική αύξηση της ψυχο-κοινωνικής επιβάρυνσης («burden») και όλων των συνακόλουθων ψυχικών διαταραχών, άγχος, κατάθλιψη, αυτοκτονικές τάσεις κ.λπ. Έτσι, ερμηνεύεται και η ανάλογη εικόνα που παρουσιάστηκε στις «χώρες του ΔΝΤ». Επίσης, στην κοινωνική απορύθμιση που ακολούθησε τις πολιτικές «σταθεροποίησης» αποδίδεται κυρίως και η αύξηση της εγκληματικότητας (βιαιοπραγίες, πορνεία, διακίνηση ναρκωτικών κ.ο.κ.). Ραγδαία πτώση των μισθών των εργαζόμενων συντελέστηκε και ειδικότερα στην υγεία και περίθαλψη (π.χ. Αργεντινή 40%, Λετονία έως και 60% σε σχέση με την περίοδο προ ΔΝΤ). Η «επιστημονική» μετανάστευση και η απορφάνιση των υπηρεσιών Υγείας από σημαντικό μέρος του εξειδικευμένου προσωπικού τους, είναι άλλη μία παράπλευρη συνέπεια, που πλήττει μεσοπρόθεσμα το νευραλγικό ζωτικό ιστό των συστημάτων υγείας. Τέλος, θα πρέπει να σημειωθεί πως τα κλιμάκια του ΔΝΤ πιέζουν διαρκώς για περικοπές δημοσίων δαπανών. Τυπικά, οι ίδιοι δεν προτείνουν πάντα από πού θα περικοπούν αυτές οι δαπάνες. Ωστόσο, οι κυβερνήσεις για να παραμείνουν εντός των στόχων των δανειακών συμβάσεων πρακτικά δεν έχουν άλλες επιλογές από την Υγεία, την Παιδεία και την Πρόνοια. Χαρακτηριστικά παραδείγματα οι υπουργοί Υγείας σε Ισλανδία και Λετονία κ.κ. Johansson και Eglitis που παραιτήθηκαν από ευθιξία λόγω των διαρκών τέτοιων πιέσεων που δέχονταν από τα κλιμάκια του ΔΝΤ για εγκληματική συρρίκνωση των υπηρεσιών των υπουργείων τους. Οι δικοί μας, πάλι δεν έδειξαν να έχουν παρόμοιες ευαισθησίες… Κι ακόμα, η μόνιμη προσήλωση του ΔΝΤ σε στόχους χαμηλού πληθωρισμού και υψηλών συναλλαγματικών αποθεμάτων συχνά εκτρέπει ακόμα και την εξωτερική βοήθεια σε λιμοκτονούσες χώρες προς συναλλαγματικά αποθέματα «σκληρών» νομισμάτων προς χάριν του σεβασμού στα νάματα του νεοφιλελευθερισμού. Με αυτά και με αυτά έχει υπολογιστεί ότι για κάθε 1$ που δίνει το ΔΝΤ για την Υγεία και την Πρόνοια τελικά διατίθεται μόνο 1 cent…

Στο «πειραματόζωο» Ελλάδα
Στο «πειραματόζωο» Ελλάδα, τώρα, πολλά από τα παραπάνω ήδη συντελούνται την τελευταία διετία. Τέτοια παραδείγματα αποτελούν π.χ.:
• Η κατάρρευση των καθολικών συστημάτων επιτήρησης και δημόσιας Υγείας.
• Η υποχρηματοδότηση και υποστελέχωση του δημοσίου τομέα περίθαλψης.
• Η «ενοποίηση» και εν συνεχεία απονέκρωση των ασφαλιστικών καλύψεων των ταμείων.
• Η δραματική διάχυτη κοινωνική ανασφάλεια και η καταρράκωση του λαϊκού εισοδήματος.
• Η συρρίκνωση των μισθών των υγειονομικών.
• Η κοινωνική απορύθμιση και η παραβατικότητα και τόσα άλλα.

Αξίζει, ίσως, να αναφερθούν μερικά παραδείγματα από την εφαρμογή του Μνημονίου, του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος και του δεύτερου Μνημονίου:
• Με το σχέδιο συγχωνεύσεων των νοσοκομείων του ΕΣΥ αυτά μειώθηκαν από 137 σε 83 (από 46.000 κλίνες σε 35.000) σε μια διετία ήδη. Αυτό έχει προκαλέσει σημαντικές δυσλειτουργίες στην παροχή υπηρεσιών περίθαλψης ιδιαίτερα στην επαρχία. Τον Αύγουστο εξαγγέλθηκαν μαζικές συγχωνεύσεις των (ούτως ή άλλως ελάχιστων και με τραγικές ελλείψεις πόρων ανθρώπινων και υλικών) προνοιακών φορέων (από 94 σε 22-26).
• Με την απόφαση της 26ης/08 του Φ. Σαχινίδη οι περισσότεροι Οργανισμοί (ΝΠΙΔ κ.λπ.) του υπ. Υγείας. υπέστησαν περικοπές της τάξης του 45% του ετήσιου προϋπολογισμού τους για το έτος 2011. Στο δε χρόνο προετοιμασίας και ψήφισης του δεύτερου Μνημονίου, οι εγκεκριμένοι προϋπολογισμοί των φορέων Υγείας και Πρόνοιας μειώθηκαν δραματικά (π.χ. επιχορήγηση ΝΠΔΔ αθροιστική μείωση 50%, υπερωρίες προσωπικού ΕΣΥ μείωση 40%, εφημερίες γιατρών ΕΣΥ μείωση 20%, ΝΠΔΔ πρόνοιας, μείωση 44%, μονάδες ψυχικής υγείας μείωση 52%, κέντρα πρόληψης μείωση 40%, ΟΚΑΝΑ μείωση 33%, ΚΕΘΕΑ μείωση 20% κ.ο.κ.). Και είναι πασίγνωστο στους «παροικούντες στην Ιερουσαλήμ» ότι μετά το αναμενόμενο τον Ιούνιο νέο πακέτο μέτρων είναι πολύ αμφίβολο τι από την απομειωμένη αυτή επιχορήγηση τελικά θα δοθεί στους φορείς αυτούς.
• Οι μισοί σχεδόν από τους 151 φορείς που πρωτοτέθηκαν σε καθεστώς «εφεδρείας» ανήκαν στο χώρο της Υγείας και της Πρόνοιας. Το ίδιο ίσχυσε και για την τελική εφαρμογή του μέτρου δημιουργώντας δραματικές πλέον ελλείψεις προσωπικού που δεν καλύπτονται λόγω της απαγόρευσης προσλήψεων.
• Για τη δε ιατροφαρμακευτική δαπάνη ισχύει μάλλον η λαϊκή ρήση «ακριβοί στα πίτουρα και φτηνοί στο αλεύρι». Στη διετία του ΔΝΤ οι ασφαλισμένοι ήδη έχουν δει τη λίστα των συνταγογραφούμενων (άρα και καλυπτόμενων φαρμάκων) να συρρικνώνεται δυο φορές. Ωστόσο, οι φαρμακοβιομηχανίες παρά τους λεονταρισμούς της κυβέρνησης ακόμα δεν αποδίδουν το δήθεν «ανταποδοτικό» τέλος, παζαρεύοντας διαρκώς τις τιμές των φαρμάκων. Το κείμενο, μάλιστα, του δεύτερου Μνημονίου περιλαμβάνει σελίδες επί σελίδων για τον περιορισμό της φαρμακευτικής δαπάνης που αποζημιώνεται από τα ταμεία, ενώ παράλληλα θεσπίζει ένα αυστηρότατο πλαίσιο αντικατάστασης «πραγματικών» φαρμάκων με τα λεγόμενα «γενόσημα» ανοίγοντας έτσι διάπλατα τις θύρες για την αθρόα εισαγωγή αμφίβολης ποιότητας αντιγράφων φαρμάκων από συγκεκριμένες πολυεθνικές και ελληνικές φαρμακευτικές εταιρίες που αίφνης θα θησαυρίσουν ελέγχοντας την αγορά ΕΣΥ και ΕΟΠΥΥ.
• Επίσης, στο τέλος του 2011 δόθηκε στη δημοσιότητα μια πρώτη λίστα με «ενοποιημένες» (προς τα κάτω) καλύψεις του ΕΟΠΥ για βοηθήματα κύησης και μητρότητας, φυσιοθεραπείες, λογοθεραπείες, ψυχοθεραπείες κ.ο.κ.: κι αυτά πολύ γρήγορα φάνηκε πως ήταν μόνο η αρχή! Στη συνέχεια η ολοκλήρωση του Κανονισμού Παροχών του ΕΟΠΥΥ επιβεβαίωσε την υποψία ότι η Ελλάδα βάδιζε σταθερά στα χνάρια της Ν. Κορέας, της Αργεντινής και της Μαλαισίας: εισαγωγή συμμετοχής των ασφαλισμένων (25% στο φάρμακο και 15% στις εξετάσεις) εκεί που οι παροχές ήταν πριν δωρεάν, σειρά αποκλεισμών φαρμάκων από την κάλυψη του ΕΟΠΥΥ, σωρεία γραφειοκρατικών εμποδίων με στόχο να στραφεί ο κόσμος στην απευθείας αγορά φαρμάκων και υπηρεσιών περίθαλψης από ένα λαϊκό εισόδημα που βαίνει διαρκώς συρρικνούμενο!
• Τέλος, η εισαγωγή των Κλειστών Ενοποιημένων Νοσηλίων και η σχεδιαζόμενη ομοιόμορφη εφαρμογή τους σε δημόσια νοσοκομεία και ιδιωτικές κλινικές εκτός από «δωράκι» στους μεγαλοκαρχαρίες της ιδιωτικής περίθαλψης αποσκοπεί (όπως, εξάλλου, αναφέρεται ρητά στο κείμενο του δεύτερου Μνημονίου) στην ολοκληρωτική εκμηδένιση της άμεσης κρατικής επιχορήγησης στα νοσοκομεία του ΕΣΥ. Με αυτόν τον τρόπο, τα τελευταία για να μην κλείσουν θα αναγκαστούν να λειτουργήσουν επιχειρηματικά και ανταγωνιστικά ως προς τις ιδιωτικές κλινικές υιοθετώντας τα πρότυπα λειτουργίας τους αλλά και την πάγια στάση τους απέναντι στον ασθενή που θα αντιμετωπίζεται πλέον ως πηγή κέρδους και όχι ως φορέας δικαιωμάτων υγείας και περίθαλψης. Ούτως ή άλλως στους εγκεκριμένους προϋπολογισμούς του υπουργείου Υγείας για το έτος 2012 οι δαπάνες για κάλυψη ανασφαλίστων από νοσοκομεία του ΕΣΥ βρίσκονται μειωμένες κατά 46% σε σχέση με το 2011. Και μετά, βέβαια, ο κ. Λοβέρδος διαπιστώνει με θράσος πως οι παράνομοι λαθρομετανάστες αναπαριστούν απειλή για τη δημόσια Υγεία στη χώρα μας, ενώ στην πραγματικότητα, η μεγαλύτερη απειλή φαίνεται να είναι ο ίδιος, η κυβέρνηση, το ΔΝΤ και η εφαρμοζόμενη πολιτική.
Από την πλευρά, λοιπόν, κυβέρνησης, κεφαλαίου και ΔΝΤ, η εφαρμοζόμενη πολιτική στη χώρα μας φαίνεται να είναι ίδια και ως προς τα χαρακτηριστικά της και ως προς τις συνέπειές της στην υγεία και την περίθαλψη με εκείνες που ασκήθηκαν σε πλήθος άλλων χωρών με δανειακές συμβάσεις με το ΔΝΤ και που επέφεραν δραματικά αποτελέσματα. Και φυσικά, όταν κάτι επαναλαμβάνεται πανομοιότυπα σε τόσο διαφορετικές χώρες και συστήματα υγείας, τότε μάλλον είναι κάτι περισσότερο από σύμπτωση: είναι μάλλον η ομοιόμορφη εκτέλεση ενός ενιαίου σχεδιασμού. Ωστόσο, πέρα από το τι κάνει ο ταξικός αντίπαλος, από την ίδια κατάσταση προκύπτουν πλέον ώριμα και εξίσου εύλογα και επίκαιρα μια σειρά από ερωτήματα για το λαϊκό κίνημα και τις δυνάμεις της αριστεράς:
• Είναι δυνατή μια άλλη πορεία για την κοινωνία;
• Είναι δυνατό ένα σύστημα Υγείας προς όφελος του λαού που να μπορεί η κοινωνία να το συντηρεί;
• Είναι δυνατό το κίνημα στους χώρους της υγείας να βρεθεί σύμμαχο με τις λαϊκές τάξεις στη διεκδίκηση μιας άλλης διαδρομής;
• Πως μπορεί να αποφευχθούν «παγίδες» του παρελθόντος (όπου π.χ. ο οικονομισμός ωθούσε το υγειονομικό και το λαϊκό κίνημα σε μια κατεύθυνση που αύξανε μεν ανεξέλεγκτα τις παροχές, αλλά προς όφελος του ιατρο-βιομηχανικού συμπλέγματος);
• Ποια είναι η εμπειρία από άλλες χώρες και κοινωνίες και τι μπορούμε να μάθουμε από αυτήν την εμπειρία;
Και η ικανότητα απάντησης σε αυτά τα ερωτήματα φαίνεται πως θα κρίνει σε ένα βαθμό και την επάρκεια του κινήματος να αποκρούσει την πολυμέτωπη επίθεση που δέχεται στο χώρο της Υγείας και να αντιτάξει την δική του προγραμματική ατζέντα διεκδικώντας μια άλλη πορεία για την κοινωνία και τον τόπο…

* Ο Γιώργος Νικολαΐδης είναι ψυχίατρος

ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΣΕ ΚΕΝΤΡΑ ΠΡΟΛΗΨΗΣ – ΚΕΘΕΑ – «18 ΑΝΩ» – ΟΚΑΝΑ

Παρασκευή 22 Ιούνη 2012
 
                    ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΣΕ ΚΕΝΤΡΑ ΠΡΟΛΗΨΗΣ – ΚΕΘΕΑ – «18 ΑΝΩ» – ΟΚΑΝΑ

Ενιαίος αγώνας και αντεπίθεση
.

Κοινή συνέντευξη Τύπου έδωσαν οι φορείς, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Κατά των Ναρκωτικών την Πέμπτη 21 Ιουνίου

..

Η ραγδαία όξυνση της χρήσης ναρκωτικών ουσιών και της εξάρτησης σε περιόδους οικονομικής κρίσης επιβεβαιώθηκε για άλλη μια φορά κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου που έδωσαν χθες εργαζόμενοι στους φορείς πρόληψης και απεξάρτησης. Την ίδια στιγμή τα προγράμματα απεξάρτησης, τα Κέντρα Πρόληψης λειτουργούν με ελάχιστο προσωπικό, με πετσοκομμένη τη χρηματοδότηση κατά 50%, οι εργαζόμενοι όταν δεν μένουν απλήρωτοι, πληρώνονται με μισθούς πείνας, τα προγράμματα υποκατάστασης στοιβάζονται δίπλα σε νεκροτομεία, σκουπίδια, με ελάχιστο προσωπικό, χωρίς ενιαίο θεραπευτικό πλαίσιο.
Είναι τα αποτελέσματα μιας χρόνιας πολιτικής που – σήμερα περισσότερο από ποτέ – σπρώχνει χιλιάδες νέους στην χρήση και την εξάρτηση και τους καταδικάζει να μη σηκώσουν ποτέ κεφάλι, στερώντας τους το δικαίωμα στη ζωή. Μια πολιτική που βάζει ταφόπλακα σε κάθε δημόσια και δωρεάν παροχή υγείας και φροντίδας και ανοίγει διάπλατα το δρόμο για την ιδιωτικοποίηση της πρόληψης – απεξάρτησης – επανένταξης.

.

Απέναντι σε αυτή την κατάσταση οι εργαζόμενοι στο ΚΕΘΕΑ, «18 ΑΝΩ», Κέντρα Πρόληψης (ΚΠ) και ΟΚΑΝΑ εξέφρασαν την απόφασή τους να οργανωθούν προκειμένου να υπάρξει ενιαία αντεπίθεση «στα χειρότερα που δεν έχουμε δει και έρχονται», απαιτώντας την άμεση αύξηση της χρηματοδότησης των φορέων που εκπροσωπούν, την προάσπιση του δημόσιου και δωρεάν χαρακτήρα τους, τη διασφάλιση της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών. Την ίδια στιγμή η «αντιναρκωτική» πολιτική που εφαρμόζεται επικεντρώνεται όλο και περισσότερο στην επέκταση της χορήγησης υποκαταστάτων «χωρίς καμία μέριμνα για τη διασφάλιση των προδιαγραφών ποιότητας και ασφάλειας των αντίστοιχων προγραμμάτων και με παράλληλη συρρίκνωση των «στεγνών» θεραπευτικών προγραμμάτων και ακόμη περισσότερο της πρόληψης».

«Για τα ΚΠ η κρίση δεν ξεκινά από το 2009 αλλά πολύ νωρίτερα και η αιτία βρίσκεται στο θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας. Υπάρχουν συσσωρευμένες οφειλές του υπουργείου Εσωτερικών στα 71 ΚΠ που έχουν φτάσει τα 17 εκατομμύρια ευρώ. Ολα αυτά που συμβαίνουν δεν είναι χωρίς Σχέδιο Δράσης. Σχέδιο Δράσης υπάρχει για όλα. Από τον Ιούνη – Ιούλη σε τρία ΚΠ (Πιερίας, Χαλκιδικής, Αχαρνών) οι εργαζόμενοι θα είναι απλήρωτοι», υπογράμμισε ο Παναγιώτης Τριανταφύλλου, πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων στα Κέντρα Πρόληψης.

Ενώ ο Γιάννης Κακλαμάνης, πρόεδρος του Συλλόγου Εργαζομένων ΟΚΑΝΑ: «Το 2011 με 30 εκατομμύρια ευρώ προϋπολογισμό έπρεπε να λειτουργήσουν 27 δομές του ΟΚΑΝΑ. Το 2012 με 20 εκατομμύρια ευρώ θα πρέπει να λειτουργήσουν 57 δομές»…

Ο Θανάσης Τζιούμπας, πρόεδρος του Συλλόγου Εργαζομένων στο ΚΕΘΕΑ, υπενθύμισε ότι στον Οργανισμό δεν έχουν γίνει προσλήψεις τουλάχιστον 5 χρόνια, 15% του προσωπικού έχει φύγει, «όλο και λιγότεροι εργαζόμενοι όλο και πιο δύσκολα πρέπει να καλύψουμε περισσότερες ανάγκες».

«Ολα όσα ήταν δεδομένα, σήμερα είναι αδιανόητα. Υπάρχουν νοσοκομεία που δεν μπορούν να σιτίσουν ασθενείς, δε μιλάμε πλέον για αναλώσιμα. Τι σημαίνει για έναν εξαρτημένο να εξεταστεί για Εϊτζ ή ηπατίτιδα; Τι ραντεβού δίνεται σε εκείνους που στο πλαίσιο της απεξάρτησης θα πρέπει να φτιάξουν τα δόντια τους; Φανταστείτε τους κοινωνικούς αυτοματισμούς που θα υποστούν οι εξαρτημένοι. Το βιώσαμε ήδη με τη διαπόμπευση των οροθετικών γυναικών. Οι μισθοί των συναδέλφων φτάνουν τα 500 – 600 ευρώ. Τα ναρκωτικά της κρίσης, τα φτηνά ναρκωτικά δεν αντιμετωπίζονται με υποκατάστατα. Αυτή είναι η απάντηση στη λογική μείωσης του κόστους και ότι με υποκατάστατα θα αντιμετωπίσουμε τις εξαρτήσεις», τόνισε ο Ηρακλής Γκότσης, εκ μέρους των εργαζομένων στο «18 ΑΝΩ».
Αναδημοσίευση από το:
http://www1.rizospastis.gr/wwwengine/story.do?id=6911837

Κοινή Ανακοίνωση Εργαζομένων ΚΕΘΕΑ, Κέντρων Πρόληψης, 18 ΑΝΩ, ΟΚΑΝΑ

Κοινή Ανακοίνωση Εργαζομένων ΚΕΘΕΑ, Κέντρων Πρόληψης, 18 ΑΝΩ, ΟΚΑΝΑ

 
                                                                                                                                            Τρίτη, 19 Ιουνίου 2012

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

.

Οι φετινές εκδηλώσεις εν όψει της «Παγκόσμιας Ημέρας Κατά των Ναρκωτικών» (26η Ιουνίου), βρίσκουν την χώρα και τον λαό βαριά χτυπημένους. Οι ακραίες νεοφιλελεύθερες πολιτικές, εκφραζόμενες και υλοποιούμενες στην χώρα μας με το καθεστώς της Τρόικας και των Μνημονίων, έχουν ήδη αποδώσει τους επιδιωκόμενους -από τους εμπνευστές τους- καρπούς: Μαζί με την πτώση του βιοτικού επιπέδου, την αύξηση του ποσοστού ανασφάλιστων ανθρώπων και της ύφεσης, της ανεργίας, της κατάθλιψης, της χρήσης και κατάχρησης ψυχοδραστικών ουσιών, έχουν καταφέρει εμπρόθετα πλήγματα στις δημόσιες υπηρεσίες υγείας και τον καθολικό χαρακτήρα της παροχής υπηρεσιών τους.

.

Από την άλλη πλευρά, στους «άνωθεν» αγώνες των ισχυρών του κόσμου για μεγαλύτερη κερδοφορία και έλεγχο, που εκφράζονται στην χώρα μας με τα «Μνημόνια», ο ελληνικός λαός απάντησε με μια διετία δικών του, αυθεντικών αγώνων, που περνούν και από την αλλαγή των πολιτικών συσχετισμών. Τα αιτήματα για δημοκρατία, για αξιοπρέπεια, για ανεξαρτησία από τα δεσμά των ευρωτραπεζιτών, για κάλυψη των πραγματικών αναγκών των κατοίκων της χώρας, για τιμωρία των υπαίτιων της καταστροφής, κινούν τις εξελίξεις σε όλα τα επίπεδα.

.

Ωστόσο, μέχρι να θρυμματιστεί οριστικά το φαύλο παρελθόν, παραμένουν ζοφεροί οι όροι ζωής του μεγαλύτερου μέρους της ελληνικής κοινωνίας. Η εξίσωση, που στο ένα σκέλος της έχει τις πολιτικές λιτότητας για τον λαό και στο άλλο την ευημερία των δανειστών και των μεσιτών τους, συμπεριλαμβάνει την απόσυρση της Πολιτείας από την προστασία του κοινωνικού αγαθού της δημόσιας υγείας.

.

Στο πλαίσιο αυτό ο χώρος της Αντιμετώπισης των Εξαρτήσεων χτυπήθηκε πολύ κατά την τελευταία διετία των Μνημονίων. Οι περικοπές των προϋπολογισμών του Υπουργείου Υγείας για τους φορείς που ασχολούνται με την αντιμετώπιση των εξαρτήσεων τόσο το 2011 όσο και το 2012, όχι απλά εμποδίζουν την παραγωγή ποιοτικού έργου ή έστω επαρκούς, αλλά και εμπρόθετα προκαλούν την διάλυσή τους. Οι περικοπές αυτές συνδέονται με μια αποφασιστική στροφή των κυβερνητικών πολιτικών αντιμετώπισης των εξαρτήσεων, τα τελευταία χρόνια: Συγκεκριμένα, με την προσήλωση στην επέκταση της χορήγησης υποκαταστάτων ουσιών -μάλιστα χωρίς καμιά μέριμνα για την διασφάλιση των προδιαγραφών ποιότητας και ασφάλειας των αντίστοιχων προγραμμάτων- και με παράλληλη συρρίκνωση των «στεγνών» θεραπευτικών προγραμμάτων και, ακόμη περισσότερο, της πρόληψης.

.

Ως εργαζόμενοι σε φορείς αντιμετώπισης των εξαρτήσεων, θεωρούμε ότι η δουλειά μας, με πληθυσμούς με ιδιαίτερες και άμεσες ανάγκες και με όλες τις δυσκολίες που αυτή έχει, μας θέτει στην πρώτη γραμμή του αγώνα για δημόσιες, δωρεάν και ποιοτικές υπηρεσίες Δημόσιας Υγείας.

.

Εμείς, οι εργαζόμενοι του 18 ΑΝΩ, των Κέντρων Πρόληψης, του ΚΕΘΕΑ, και του ΟΚΑΝΑ για την εκπλήρωση της κοινωνικής αυτής επιταγής διεκδικούμε την δυνατότητα να επιτελέσουμε το έργο που έχουμε αναλάβει, κι αυτό προϋποθέτει:

.

  • o Χρηματοδότηση όλων των Φορέων που παρέχουν δημόσιες και δωρεάν υπηρεσίες στους εξαρτημένους συμπολίτες μας και όχι περικοπές που τους καταδικάζουν σε ασφυξία, την στιγμή μάλιστα που τα κοινωνικά προβλήματα που προάγουν την χρήση και την εξάρτηση διογκώνονται.

.

  • o Ανάκληση των φονικών περικοπών του 2011 και 2012. Απόδοση όλων των απαιτούμενων πόρων, ώστε να μπορέσει να συνεχιστεί η ομαλή λειτουργία όλων των δομών αντιμετώπισης των εξαρτήσεων.

.

  • o Καμία ανοχή στη λειτουργία παράνομων ιδιωτικών κλινικών, που κερδοσκοπούν σε βάρος των εξαρτημένων και των οικογενειών τους.

.

  • o Ακύρωση όλων των πιθανών σεναρίων κατάργησης, συγχώνευσης, ιδιωτικοποίησης των υπηρεσιών σε όλα τα επίπεδα: πρόληψη, θεραπεία, επανένταξη.

.

  • o Ενιαίο κι όχι ελαστικό εργασιακό καθεστώς. Συμβάσεις, αμοιβές και εργασιακά δικαιώματα που σέβονται τους εργαζόμενους και τους αποδέκτες των υπηρεσιών.

.

  • o Θεσμική κατοχύρωση των Κέντρων Πρόληψης, που υπολείπονται σήμερα κατά πολύ από όλους τους υπόλοιπους Φορείς αντιμετώπισης των εξαρτήσεων.

.

  • o Άμεσες προσλήψεις προσωπικού, ώστε να καλύπτονται κατ’ ελάχιστο οι διεκδικήσεις των τοπικών κοινωνιών για ένα στέρεο δίκτυο Δομών, με προδιαγραφές ώστε να καλύπτει πραγματικά τις ανάγκες των κατοίκων της χώρας και όχι τις λογιστικές ανάγκες των «δανειστών».

.

  • o Ένα αποτελεσματικό Εθνικό Σχέδιο Δράσης, καρπό πραγματικής ζύμωσης με συμμετοχή όλων των εμπλεκόμενων οργανισμών και όχι συγκυριακών επιλογών. Ένα Σχέδιο Ολοκληρωμένων Πολιτικών αντιμετώπισης των εξαρτήσεων ως ζήτημα δημόσιας υγείας, ως μείζον κοινωνικό θέμα, που απαιτεί την συλλογική ενεργοποίηση και δράση και θα στοχεύει ισότιμα στην πρόληψη, την ολοκληρωμένη θεραπεία και απεξάρτηση και την κοινωνική επανένταξη των χρηστών.

.

  • o Αποδόμηση του κυρίαρχου Λόγου περί των Εξαρτήσεων, όπως αυτός αναπαράγεται από τις μνημονιακές Κυβερνήσεις και τα ΜΜΕ. Στόχος μας η αποδαιμονοποίηση της εξάρτησης, των εξαρτημένων και των υπηρεσιών αντιμετώπισης των εξαρτήσεων, που είναι εφικτή με ουσιαστική ενημέρωση και εκπαίδευση, στο πλαίσιο μιας ευρείας αγωγής κοινότητας, στην οποία όλοι οι εργαζόμενοι μπορούμε να συνεισφέρουμε. Ενάντια στην προχειρότητα, τον ρατσισμό και την «ατομική ευθύνη» του κοινωνικού μεσαίωνα.

 

  • o Ανατροπή των Μνημονίων της διάλυσης του κοινωνικού ιστού, του εργασιακού μεσαίωνα, της φτωχοποίησης και της εξάρτησης της ελληνικής κοινωνίας. Αντίσταση σε όλες τις τάσεις του πολιτικού προσωπικού, που εφαρμόζουν ή βάζουν πλάτη στις προσταγές της Ε.Ε., της Ε.Κ.Τ., του ΔΝΤ, των τραπεζών, ακυρώνοντας τα αιτήματα, τις ανάγκες και τους πόθους της κοινωνίας.

Στο πλαίσιο αυτό θα παραχωρηθεί κοινή συνέντευξη τύπου, την Πέμπτη, 21 Ιουνίου, ώρα 12 μεσημέρι, στην ΕΣΗΕΑ (Ακαδημίας 20, Αθήνα).

 

.                                            Το Δ.Σ. του Συλλόγου Εργαζομένων ΚΕΘΕΑ

.Το Δ.Σ. του Σωματείου Εργαζομένων στα Κέντρα Πρόληψης

.Το Δ.Σ. του Συλλόγου Εργαζομένων ΟΚΑΝΑ

.Εργαζόμενοι στο 18 ΑΝΩ

Κάνοντας Κριτικά Ψυχοθεραπεία: ομάδα αυτομόρφωσης

Κάνοντας Κριτικά Ψυχοθεραπεία: ομάδα αυτομόρφωσης

Πρόταση:

Από τον Οκτώβριο 2012 υπάρχει η σκέψη να ξεκινήσει για πρώτη χρονιά, πειραματικά, μια ομάδα αυτομόρφωσης και συζήτησης, ώστε να γίνει μια συλλογική προσπάθεια γνωριμίας με το λόγο μιας κριτικής προσέγγισης στην πρακτική της ψυχοθεραπείας ή/και της συμβουλευτικής, αλλά και ευρύτερα στην πρακτική των ψυ-ειδικών.

Η κριτική προσέγγιση νοείται, εν συντομία, ως θεωρία & πρακτική για κοινωνική αλλαγή, δικαιοσύνη, ισότητα των ανθρώπων.

Σκεπτικό:
Η προτεινόμενη αυτή ομάδα φιλοδοξεί να αποτελέσει μια ΖΕΑ, μια βυγκοτσκιανή Ζώνη Εγγύτερης Ανάπτυξης για ανθρώπους που ασχολούνται με τη ψυχοθεραπεία & τις ψυ-επιστήμες (επαγγελματίες & φοιτητές/τριες). Με το δικό μας ρυθμό, να αναπτύξουμε τις δεξιότητές και τις γνώσεις μας σε ένα διάλογο με την κριτική προσέγγιση ο οποίος να γειώνεται στην πραγματικότητα της ψυ-πρακτικής στην Ελλάδα της κρίσης.

Η προσέγγιση αυτή ομαδικής αυτομόρφωσης θεμελιώνεται στην παράδοση των ανεξάρτητων ερευνητικών σεμιναρίων, στην προσπάθεια για τη συγκρότηση ενός εναλλακτικού χώρου/χρόνου υποβοηθούμενης αυτο-εκπαίδευσης, που θα ξεφεύγει από την ασφυκτική ειδίκευση και τον εργαλειακά κατευθυνόμενο χαρακτήρα των θεσμικών (πανεπιστημιακών) σπουδών, ενώ θα επιτρέπει ταυτόχρονα την εμβάθυνση σε γνωστικά πεδία των ψυ-επιστημών, έξω από το χειραγωγικό σύστημα των ΜΜΕ και του ψυχο-πάζαρου.

Οργάνωση:
Προτείνονται 2 δομές:
α) Ομάδα μελέτης & βιωματικής ανάπτυξης μέσω της συμμετοχικής παραγωγής της γνώσης και το διάλογο με τη θεωρία
β) ομάδα αλληλοεποπτείας μέσω της παρουσίασης/συζήτησης περιπτώσεων & εμπειριών

Θέματα (ανάλογα με τις ανάγκες/επιθυμίες της ομάδας):

  • αποδόμηση ψυχοπαθολογίας – κινήματα αυτοβοήθειας – hearing voices
  • Vygotsky & East Side Institute (social therapy).
  • οικολογικές ιδέες & ψυχοθεραπεία:
    • αειφορία (permaculture)
    • οικοψυχολογία
    • αυτοποίηση (autopoiesis) – ανθεκτικότητα (resilience) – ανάδυση δομών (emergence)
  • αφηγηματική – συνεργατικών γλωσσικών συστημάτων – διαλογική ψυχοθεραπεία
  • feminist – just therapy – transformative family therapy (cultural competence model)
  • έρευνα δράσης – συμμετοχική έρευνα δράσης – συν-έρευνα

Πληροφορίες:
Η ομάδα θα διεξαχθεί εφόσον έχουν δηλωθεί τουλάχιστον 5 συμμετοχές μέχρι τις 26/9
2 απογεύματα το μήνα – 3,5 ώρες
Απαραίτητη η καλή γνώση αγγλικών για την βιβλιογραφία
δίνεται βεβαίωση συμμετοχής αν χρειάζεται
κόστος συμμετοχής πολύ χαμηλό, για την κάλυψη των εξόδων διοργάνωσης…

Για πληροφορίες, διευκρινίσεις, συμμετοχές: 6981714143

ΠΗΓΗ: http://criticalpsygreece.org ( site για μια κριτική και ριζοσπαστική ψυχολογία)