ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΤΟ Δ.Σ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΚΕΘΕΑ

Προς:

ΔΣ Συλλόγου εργαζομένων ΚΕΘΕΑ

Σας διαβιβάζουμε την ανοιχτή επιστολή μας στο ΔΣ του Συλλόγου Εργαζομένων ΚΕΘΕΑ, προκειμένου να απαιτηθεί από τη Διεύθυνση του ΚΕΘΕΑ, η διεξαγωγή ολομέλειας του προσωπικού, που θα επεξεργαστεί λύσεις στα προβλήματα που μας απασχολούν και αναφέρονται σε αυτήν. Επίσης επισυνάπτεται λίστα με ονόματα συναδέλφων  που προσυπογράφουν την επιστολή. Η λίστα θα παραμείνει ανοιχτή προκειμένου οι συνάδελφοι που είναι σε άδεια καθώς και αυτοί που δεν έχουν ενημερωθεί ακόμη, να έχουν την ευκαιρία να υπογράψουν. Τέλος θα θέλαμε να αναρτήσετε στο Blog του Συλλόγου την ανοιχτή επιστολή.

Επαμεινώνδας Πριναράκης

Ανδρέας Κρεμμύδας

Η ΑΝΟΙΧΤΗ  ΕΠΙΣΤΟΛΗ

18.07.2012

Η οικονομική κρίση ήρθε να αναδείξει τη δυσλειτουργία των οργάνων και την αδυναμία του ΚΕΘΕΑ να οργανωθεί στα νέα δεδομένα, να στηρίξει το προσωπικό του και να ενισχύσει τηνεμπιστοσύνη, τη δέσμευση και τη συσπείρωση του, ώστε να συνεχίσει να λειτουργεί αποτελεσματικά και παραγωγικά, καλύπτοντας τις νέες ανάγκες των υποστηριζόμενων μελών μας.

 Πιστεύουμε ότι η εξέλιξη και ανάπτυξη κάθε Οργανισμού θεραπείας, πολύ περισσότερο δε όταν το θεραπευτικό του πλαίσιο βασίζεται στις αρχές του Κινήματος Αυτοβοήθειας,  οφείλει να βασίζεται στην ενεργή συμμετοχή του προσωπικού. Τα  προηγούμενα χρόνια θεσμοθετήθηκαν πολλά όργανα, με σκοπό να υπηρετούν τη διαφάνεια, την αξιοκρατία, τη δικαιοσύνη και την ενεργή συμμετοχή του προσωπικού στη λήψη αποφάσεων. Στην πορεία όμως διαπιστώθηκε ότι οι στόχοι αυτοί δεν εξυπηρετήθηκαν. Κυρίως λόγω του πυραμιδικού μοντέλου του Οργανογράμματος που δίνει υπερεξουσίες στη διεύθυνση και τα ανώτερα στελέχη και δημιουργεί ένα συγκεντρωτικό, αδιαφανές και πολλές φορές αυταρχικό πλαίσιο διοίκησης.

 Τα προβλήματα αυτά διογκώθηκαν μέσα στην κρίση με αποτέλεσμα  το προσωπικό να βιώνει εργασιακή ανασφάλεια, με περικοπές μισθών που αγγίζουν το 40%, με συνέπεια την αλλαγή πλαισίου ζωής, την αποσταθεροποίηση, την έλλειψη εργασιακής προοπτικής και εξέλιξης κ.α.

 Από πολλούς συναδέλφους εκφράζεται δυσφορία, απαξίωση για τη δουλειά, αποστασιοποίηση και έλλειψη εμπιστοσύνης στο σύστημα διοίκησης του Φορέα. Αυτό επιτείνεται από την πεποίθηση ότι δεν φαίνεται να υπάρχει διάθεση διεκδίκησης και αντίδρασης από το ΚΕΘΕΑ και τα όργανα του όπως αυτά λειτουργούν, αλλά πλήρης αποδοχή των επιλογών του Υπουργείου.

 Περισσότερο φαίνεται, να έγιναν κινήσεις «για τα μάτια του κόσμου», ως μια υποχρέωση που υπήρχε, παρά προκειμένου να επιτευχθεί κάτι ουσιαστικό. Όποιος κάνει ότι δεν καταλαβαίνει ότι έτσι, δεν θα πάμε μακριά, κάνει λάθος.

 Για αυτό αποφασίσαμε να αναλάβουμε την πρωτοβουλία να ζητήσουμε από το Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου Εργαζομένων ΚΕΘΕΑ να διεκδικήσει άμεσα από την Διεύθυνση του Οργανισμού, τη διενέργεια Ολομέλειας Προσωπικού του ΚΕΘΕΑ προκειμένου να συζητηθούν τα ακόλουθα θέματα:

  •  Η δρομολόγηση διαδικασιών που θα εξασφαλίζουν τη διαφάνεια στον τρόπο λήψης αποφάσεων και τη δικαιοσύνη στην αντιμετώπιση του προσωπικού
  • Η θέσπιση διαδικασιών που θα συμβάλλουν στην ενεργή συμμετοχή όλου του προσωπικού στη λήψη αποφάσεων στη χάραξη των πολιτικών.
  • Ο σχεδιασμός νέου Οργανογράμματος που να εξασφαλίζει περισσότερη ευελιξία, μικρότερη γραφειοκρατία και αυξημένη αποτελεσματικότητα.
  • Η αλλαγή του μισθολογίου ώστε να ανταποκρίνεται στη λειτουργία και τις ανάγκες του προσωπικού του ΚΕΘΕΑ, εξασφαλίζοντας αξιοπρεπείς μισθούς σε όλους.
  • Η διευθέτηση της εκκρεμότητας με το ασφαλιστικό πρόνοιας  της Αγροτικής Ασφαλιστικής για το οποίο ο Διευθυντής ΚΕΘΕΑ πήρε την εξουσιοδότηση του ΔΣ ΚΕΘΕΑ να αποφασίσει ερήμην των νόμιμων δικαιούχων.
  • Η ορθολογική πλήρωση των κενών θέσεων εργασίας, ιδιαίτερα στις θεραπευτικές μονάδες προκειμένου να  αποφευχθεί η περαιτέρω εξουθένωση των εργαζομένων.

 Η συγκεκριμένη ατζέντα δεν είναι σε καμία περίπτωση περιοριστική ως προς την θεματολογία που μπορεί να τεθεί προς συζήτηση από κάθε συνάδελφο ή ομάδα συναδέλφων στο πλαίσιο της Ολομέλειας που ζητούμε να οριστεί. 

 Λαμβάνοντας υπόψη μας και τις απόψεις του ΔΣ του Συλλόγου Εργαζομένων ΚΕΘΕΑ όπως εκφράστηκαν στην χθεσινή τους ανακοίνωση, με την οποία θεωρούμε ότι συμπλέουμε ιδεολογικά στις βασικές αρχές, και κρατώντας αυτά που μας ενώνουν, αισθανόμαστε ότι με το παρόν αίτημα προωθούμε μία λύση που μπορεί να αποδώσει ευεργετικά στο Φορέα και να ανακουφίσει το προσωπικό.

 Υπενθυμίζουμε ότι ενώ η Ολομέλεια προσωπικού δεν αποτελεί θεσμοθετημένο όργανο του ΚΕΘΕΑ, έχει διενεργηθεί δύο φορές στο παρελθόν, πάλι σε περιόδους κρίσης. Την πρώτη προκειμένου να δρομολογήσει αλλαγές στον Οργανισμό, τη δεύτερη για να αποσοβήσει αποσταθεροποιητικούς κλυδωνισμούς και να διατηρήσει το status quo. Η συμφωνία που ζητούμε από το ΔΣ να κάνει, – δεν αφορά μόνο στη διενέργεια της Ολομέλειας σε συγκεκριμένο χρόνο, δηλαδή έγγραφη δέσμευση του Διευθυντή ΚΕΘΕΑ με προσδιορισμό τόπου και ημερομηνίας διεξαγωγής – αλλά και στη διασφάλιση της τήρησης διαδικασιών που θα την καταστήσουν δημοκρατική και εποικοδομητική.

Τα μέλη του προσωπικού ΚΕΘΕΑ και ιδιαιτέρως όσα δουλεύουν στην «παραγωγική» βάση, έχουν αποδείξει και με το παραπάνω ότι είναι ανοιχτά στην κριτική ακόμα και σε περιπτώσεις που αυτή δεν ήταν καλόπιστη. Είναι η σειρά της Διεύθυνσης να αποδείξει το ίδιο.

 Οι προσυπογράφοντες γνωστοποιούμε στο ΔΣ του Συλλόγου Εργαζομένων ότι είμαστε αποφασισμένοι να υποστηρίξουμε το αίτημά σας απέναντι στην Διεύθυνση, με όποιο μέσο πίεσης θεωρήσετε ότι μπορεί να διευκολύνει το στόχο μας.

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΚΕΘΕΑ – ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Συνάδελφοι,

σας κοινοποιούμε επιστολή του ΔΣ Συλλόγου Εργαζομένων ΚΕΘΕΑ η οποία στάλθηκε στον Διευθυντή ΚΕΘΕΑ στις 18/7/2012 και αφορά στην εφαρμογή των νέων μισθολογικών περικοπών. Συγκεκριμένα, αφορά στον τρόπο που το ΔΣ του Συλλόγου Εργαζομένων αντιλαμβάνεται την “προστασία των χαμηλότερων εισοδημάτων” σύμφωνα και με τον τρόπο που τέθηκε το θέμα σε προηγούμενη συνάντηση με την Διεύθυνση αλλά και σεπροηγούμενη επιστολή μας.  

Ακολουθεί η επιστολή:

Προς : Διευθυντή ΚΕΘΕΑ

Χ. Πουλόπουλο                                                                                            Αθήνα, 18/7/2012

Θέμα: Εφαρμογή νέων περικοπών

Στις 11/07/2012 έφτασε στα λογιστήρια των Προγραμμάτων του ΚΕΘΕΑ μια επιστολή τηςΔιεύθυνσης Ανθρώπινου Δυναμικού για τον τρόπο υπολογισμού των νέων μειώσεων των αποδοχών του προσωπικού. Υπενθυμίζουμε ότι το ΔΣ του Συλλόγου, μετά τα δεδομένα των Συνελεύσεων του Ιουνίου, οι οποίες δεν είχαν καταλήξει σε ένα σαφές αποτέλεσμα και μη θέλοντας να αφήσει τον  Διευθυντή να αποφασίσει κατά το δοκούν, είχε συναντηθεί και του είχε απευθύνει επιπλέον επιστολή, θέτοντας τις αρχές που οριοθετούσαν τη λογική του Συλλόγου για το θέμα των περικοπών. Οι αρχές αυτές επικεντρώνονταν στην υπεράσπιση του εισοδήματος των πιο χαμηλόμισθων, στην διατήρηση των παροχών που είχαν απομείνει από την παλιά ΣΣΕ (βρεφονηπιακός, ασφαλιστήριο υγείας) και τέλος, αν οι μειώσεις γίνουν με κάποια κλίμακα,αυτή να μην αφορά ειδικότητα.Η στάση μας αυτή δεν θα πρέπει να θεωρηθεί από κανέναν ως συμφωνία ή στήριξη του ΔΣ του Συλλόγου σε μια πολιτική μισθολογικών περικοπών, κι αυτό το έχουμε καταστήσει σαφές σε όλους τους τόνους. Αποτέλεσε μια δύσκολη απόφαση, που υπαγορεύτηκε α) από την υπαρκτή απειλή ότι η μη εφαρμογή του 4024 και του ορίου του μέσου μισθού στα 1900 ευρώ θα έθετε σε κίνδυνο την χρηματοδότηση του ΚΕΘΕΑ και β) την πεποίθηση ότι μετά τις διαδοχικές μειώσεις και με τους περιορισμούς του νόμου δεν μπορούσε να υπάρξει μια δίκαιη κατανομή της αδικίας που εμπεριέχουν οι μειώσεις αυτές.

Η διαβεβαίωση της Διεύθυνσης, ότι οι αρχές αυτές θα γίνουν σεβαστές έρχεται να αναιρεθεί από την εξαίρεση από αυτές των συναδέλφων μερικής απασχόλησης. Παρά την επιμονή μας ότι περιλαμβάνονται στους μη θιγόμενους λόγω ορίων των 1350 ευρώ, υφίστανται και αυτοί τις οριζόντιες μειώσεις με την επίκληση ενός πλασματικού μισθού που θα έπαιρναν αν ήταν πλήρους απασχόλησης

Το ΔΣ του Συλλόγου Εργαζομένων αισθάνεται την ανάγκη να υπενθυμίσει ότι το όριο των1.350 ευρώ που πρότεινε αντιστοιχεί στο όριο της, ας την πούμε έτσι, αξιοπρεπούςμεταχείρισης ενός εργαζόμενου από έναν οργανισμό σαν τον δικό μας, καθώς το όριο αυτό αντιστοιχεί σε περίπου 1.000 ευρώ καθαρά. Κι αυτό το όριο, γι’ αυτόν ακριβώς τολόγο είναι απόλυτο, κόκκινη γραμμή, όριο αξιοπρέπειας, ευθύνης κι αλληλεγγύης. Τέτοιου είδους όρια, όταν συμφωνούνται, εφαρμόζονται με μέτρο, επίσης απόλυτο. Ανεξάρτητα από κατηγορίες επαγγελματικές, μορφωτικές, προϋπηρεσίας ή θέσης. Εφαρμόζονται, επίσης, ανεξάρτητα από το πόσο θα έπαιρνε ένας εργαζόμενος εάν εργαζόταν με πλήρη απασχόληση. Γ ιατί έτσι εφαρμόζεται στους εν λόγω συναδέλφους. Υπολογίζουμε ότι ο μισθός τους,  εάν εργάζονταν 40 ώρες θα ήταν Χ ποσό, το Χ ποσό θα ξεπερνούσε τα 1.350 ευρώ, άρα θα είχαν μείωση, -4,7%, την οποία εφαρμόζουμεολόκληρη αλλά στον πραγματικό μισθό ο οποίος στην καλύτερη περίπτωση είναι το 45% του Χ. Θεωρούμε ότι κανείς σε αυτό τον οργανισμό δεν μπορεί να ανεχθεί να μειώνονται μισθοί των 400 ή ακόμα και των 200 ευρώ κατά 4,7% .  Ελπίζουμε να μην κάνουμε λάθος και οι οδηγίες για την εφαρμογή της απόφασης της Διεύθυνσης να επανεξεταστούν.

     O Πρόεδρος                                                                                Ο Γραμματέας

Θανάσης Τζιούμπας                                                                   Τάκης Χαλδαίος

_______________________________

Σύλλογος Εργαζομένων Κέντρου Θεραπείας Εξαρτημένων Ατόμων

 

ΟΙ 225 ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΙ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΠΟΥ ΣΥΓΧΩΝΕΥΟΝΤΑΙ ή ΚΑΤΑΡΓΟΥΝΤΑΙ

– Με ταχύτατους ρυθμούς η κυβέρνηση προχωρά σε καταργήσεις και συγχωνεύσεις δημόσιων οργανισμών

– Τι θα απογίνουν οι 6.000 εργαζόμενοι που απασχολούνται στους προς κατάργηση οργανισμούς

– Δείτε τη λίστα με τους πρώτους 255 οργανισμούς που καταργούνται

Με ιδιαίτερα γρήγορους ρυθμούς η κυβέρνηση προχωρά το πρόγραμμα καταργήσεων και συγχωνεύσεων δημόσιων οργανισμών σύμφωνα με το «ΕΘΝΟΣ της Κυριακής». Συγκεκριμένα η λίστα μέχρι στιγμής περιλαμβάνει 255 οργανισμούς στους οποίους απασχολούνται 6.000 εργαζόμενοι. Η αγωνία των εργαζομένων είναι πραγματικά στο «κόκκινο» αφού δε γνωρίζουν τι τους εποιφυλάσσει το μέλλον. Αν και η κυβέρνηση δεσμεύτηκε να μη γίνουν απολύσεις, σύμφωνα όμως με το ισχύον θεσμικό πλαίσιο, σε περίπτωση συγχωνεύσεων και καταργήσεων Οργανισμών, το μισό διοικητικό προσωπικό πρέπει να τεθεί σε εφεδρεία για έναν χρόνο με αμοιβή το 60% του μισθού του και κατόπιν να απολυθεί. Παράλ­ληλα οι μετατάξεις στον στενό δημόσιο τομέα εκλαμβάνονται ως προσλήψεις από την τρόικα, με αποτέλεσμα να εντάσσονται στην αναλογία προσλήψεων-αποχω­ρήσεων 1 προς 5. Κυβερνητικοί κύκλοι αναφέρουν ότι θα πραγματοποιηθούν όλες οι αναγκαίες νομοθετικές παρεμβάσεις προκειμένου να αποφευχθεί το καθεστώς της εφεδρείας και της μετέπειτα απόλυσης.

Αυτή είναι η λίστα με τους 255 οργανισμούς που καταργούνται

1. Κατάργηση του Επιστημονικού και Ερευνητικού Κέντρου Πολιτικής Προστασίας (Υπουργείο Εσωτερικών), διότι, εν όψει του επιχειρησιακού προγράμματος του ΕΣΠΑ, διανοίγονται νέες προοπτικές διενέργειας των απαιτούμενων μελετών και προώθησης έργων εφαρμογής τους στο πλαίσιο του σχεδιασμού για τη δημιουργία ενιαίου κέντρου διαχείρισης κινδύνων.

2. Απορρόφηση της «Ανώνυμη Εταιρεία Διώρυγας της Κορίνθου» (ΑΕΔΙΚ) από τη Δημόσια Επιχείρηση Κινη­τών Αξιών ΑΕ (ΔΕΚΑ Α.Ε.) (Υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών).

3. Συγχώνευση του Ελληνικού Οργανισμού Εξωτερικού Εμπορίου (ΟΠΕ Α.Ε.) με το Ελληνικό Κέντρο Επενδύσεων (ΕΛΚΕ) (Υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών).

4. Eνταξη της Σχολής Επιμόρφωσης Υπαλλήλων ΥΠΟΙΟ (ΣΕΥΥΟ) στο Εθνικό Κέντρο Δημόσιας Διοίκησης και Αυτοδιοίκησης (ΕΚΔΑΑ) (Υπουργεία Εσωτερικών και Οικονομίας και Οικονομικών).

5. Ενταξη του Οργανισμού Ασφάλισης Εξαγωγικών Πιστώσεων (ΟΑΕΠ) στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων ως ειδικός κλάδος δραστηριότητας (Υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών).

6. Ρευστοποίηση περιουσίας της «ΑΕ Εκμεταλλεύσεως Ακινήτων» (Υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών).

7 Ενταξη του Ειδικού Ταμείου Ελέγχου παραγωγής και ποιότητας αλκοόλης αλκοολούχων ποτών στη γενική ρύθμιση για τους ειδικούς λογαριασμούς (Υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών).

8 Συγχώνευση σε έναν φορέα του Ελληνικού Οργανισμού Τυποποίησης (ΕΛΟΤ), του Εθνικού Συστήματος Διαπίστευσης (ΕΣΙΔ) και του Ελληνικού Ινστιτούτου Μετρολογίας (ΕΙΜ) (Υπουργείο Ανάπτυξης).

9 Συγχώνευση σε μία εταιρεία της Εταιρείας Τεχνολογικής Ανάπτυξης Κεραμικών & Πυρίμαχων Υλικών ΑΕ (ΕΚΕΠΥ ΑΕ), της Εταιρείας Βιομηχανικής Ερευνας και Τεχνολογικής Ανάπτυξης Μετάλλων (ΕΒΕΤΑΜ Α.Ε.) και της «Ελληνικό Κέντρο Αργιλλομάζης ΑΕ) (ΕΛΚΕΑ ΑΕ) (Υπουργείο Ανάπτυξης).

10-11 Συγχώνευση της Εταιρείας Τεχνολογικής Ανάπτυξης Κλωστοϋφαντουργίας, Ενδυσης και Ινών ΑΕ (ΕΤΑΚΕΙ ΑΕ), της «Ελληνικό Κέντρο Αργυροχρυσοχοΐας Α.Ε.» (ΕΛΚΑ ΑΕ) και της «Κέντρο Ελληνικής Γούνας ΑΕ» (ΚΕΓ ΑΕ) με την «Κέντρο Τεχνολογίας και Σχεδιασμού ΑΕ (ΕΛΚΕΔΕ ΑΕ) (Υπουργείο Ανάπτυξης).

112-14 Συγχώνευση του Οργανισμού Λαϊκών Αγορών Θεσσαλονίκης με τον Οργανισμό Λαϊκών Αγορών Αθήνας – Πειραιά σε έναν οργανισμό (Υπουργείο Ανάπτυξης).

16 Κατάργηση του Ιχθυοκαλλιεργητικού Κέντρου Αχελώου (Υπουργείο Ανάπτυξης).

17 Κατάργηση του Τεχνολογικού Πάρκου «Λεύκιππος» (Υπουργείο Ανάπτυξης).

18 Συγχώνευση της «Εταιρείας Ερευνας και Τεχνολογικής Ανάπτυξης της Βιομηχανίας Τροφίμων ΑΕ» (ΕΤΑΤ ΑΕ) με τον Ενιαίο Φορέα Ελέγχου Τροφίμων (ΕΦΕΤ) που εποπτεύεται πλέον από το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης (Υπουργεία Ανάπτυξης και Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων).

19 Συγχώνευση του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών (ΕΚΚΕ) με το Εθνικό Ιδρυμα Ερευνών (ΕΙΕ) σε ένα ενιαίο ερευνητικό κέντρο με δραστηριότητα στον τομέα Ανθρωπιστικών και Κοινωνικών Επιστημών (Υπουργείο Ανάπτυξης).

20 Συγχώνευση του Κέντρου Ερευνας Τεχνολογίας & Ανάπτυξης Θεσσαλίας (ΚΕΤΕΑΘ) στο Εθνικό Κέντρο Ερευνας και Τεχνολογικής Ανάπτυξης (ΕΚΕΤΑ) (Υπουργείο Ανάπτυξης).

21 Απορρόφηση της «Εθνικό Δίκτυο Ερευνας και Τεχνολογίας Α.Ε» (ΕΔΕΤ ΑΕ) από την «Αθηνά» – Ερευνητικό Κέντρο Καινοτομίας στις Τεχνολογίες της Πληροφορίας, των Επικοινωνιών και της Γνώσης (Υπουργείο Ανάπτυξης).

22 Κατάργηση της Εταιρείας Διανομής Αερίου ΑΕ (Υπουργείο Ανάπτυξης).

23 Κατάργηση της Δημόσιας Επιχείρησης Πολεοδομίας και Στέγασης (ΔΕΠΟΣ) (Υπουργείο Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Εργων).

24-39 Συγχώνευση των 29 φορέων διαχείρισης προστατευόμενων περιοχών σε 13, ανά διοικητική περιφέρεια, υπό μελέτη και μείωση του αριθμού των διοικητικών τους συμβουλίων (Υπουργείο Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Εργων).

40 Κατάργηση της Εθνικής Ακαδημίας Γραμμάτων και Επιστημών, η οποία είναι ανενεργής (Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων).

41 Κατάργηση της Ιονίου Ακαδημίας, η οποία είναι ανενεργός (Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων).

42 Κατάργηση του Ινστιτούτου Παιδείας Ομογενών και Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης (Ι.Π.Ο.Δ.Ε.), λόγω επικάλυψης αρμοδιοτήτων με την Διεύθυνση Παιδείας Ομογενών και Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης (ΔΙΠΟΔΕ) του Υπουργείου καθώς και με το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο και το Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας (Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων).

43 Συγχώνευση σε έναν φορέα του Εθνικού Γυμναστηρίου Αθηνών (Ι. Φωκιανός) με το Δημόσιο Πρότυπο Παιδικό Γυμναστήριο Καισαριανής (Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων).

44-108 Συγχώνευση 65 Κεφαλαίων Αποζημίωσης Φορτοεκφορτωτών (ΚΑΦ) Ξηράς και Λιμένος σε 7 μεγάλα ΚΑΦ Λιμένων – Ξηράς (Υπουργείο Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας).

109 Ενοποίηση του Εθνικού Κέντρου Επαγγελματικού Προσανατολισμού (ΕΚΕΠ), του Εθνικού Κέντρου Πιστοποίησης και Συνεχιζόμενης Επαγγελματικής Κατάρτισης (ΕΚΕΠΙΣ) και του Εθνικού Συμβουλίου Σύνδεσης της Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης με την Απασχόληση (ΕΣΣΕΕΚΑ). (Υπουργεία Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας και Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων).

110-202 Συγχώνευση των διοικήσεων 102 Μονάδων Κοινωνικής Φροντίδας σε 9 ξεχωριστά εθνικά δίκτυα κοινωνικής φροντίδας (Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης).

203 Κατάργηση του «Οργανισμού Γεωργικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης, Κατάρτισης και Απασχόλησης» (ΟΓΕΕΚΑ «Δήμητρα») και μεταφορά αρμοδιοτήτων στο Ινστιτούτο Γεωπονικών Επιστημών (Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων).

204 Κατάργηση της Εθνικής Επιτροπής Γάλακτος Ελλάδος και μεταφορά των αρμοδιοτήτων της στον Ελληνικό Οργανισμό Γάλακτος και Κρέατος (Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων).

205 Κατάργηση του Επαγγελματικού Κέντρου Επιμόρφωσης Δασικών Υπαλλήλων (Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων).

206 Συγχώνευση του Μουσείου Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης με το Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (Υπουργείο Πολιτισμού).

207 Συγχώνευση του ΟΠΕΠ με το Ελληνικό Ιδρυμα Πολιτισμού και με το Ταμείο Αρχαιολογικών Πόρων και Απαλλοτριώσεων (ως προς τα εκμαγεία) (Υπουργείο Πολιτισμού).

208 Κατάργηση του Οργανισμού Ανέγερσης Νέου Μουσείου Ακρόπολης, λόγω εκπλήρωσης του σκοπού του (Υπουργείο Πολιτισμού).

209 Συγχώνευση του Εθνικού Σκοπευτηρίου Χανίων με το Εθνικό Αθλητικό Κέντρο Χανίων (Υπουργείο Πολιτισμού).

210 Συγχώνευση του Πανηπειρωτικού Εθνικό Αθλητικού Κέντρου Ιωαννίνων με το Εθνικό Αθλητικό και Ναυτικό Κέντρο Ιωαννίνων (Υπουργείο Πολιτισμού).

211 Κατάργηση της «Αγροτουριστική ΑΕ» (ήδη υπό εκκαθάριση), λόγω της ανάληψης των αρμοδιοτήτων της από τη νέα εταιρεία «ΑΓΡΟΤΗΜΑ ΑΕ» (Υπουργείο Τουριστικής Ανάπτυξης).

212 Συγχώνευση της Εταιρείας Τουριστικής Ανάπτυξης ΑΕ (ΕΤΑ) με την Κτηματική Εταιρεία του Δημοσίου ΑΕ (ΚΕΔ ΑΕ) (Υπουργεία Οικονομίας και Οικονομικών και Τουριστικής Ανάπτυξης).

213 Συγχώνευση της «ΓΑΙΑ ΟΣΕ ΑΕ» με την «ΕΡΓΑ ΟΣΕ ΑΕ» (Υπουργείο Μεταφορών).

214 Συγχώνευση της «ΕΔΙΣΥ ΑΕ» με την «ΟΣΕ ΑΕ» (Υπουργείο Μεταφορών).

215 Κατάργηση της Διεθνούς Ικαρίου Αεραθλητικής Ακαδημίας, διότι στο μεταξύ έχει καταστεί ανενεργής (Υπουργείο Μεταφορών).

216 Λύση και θέση σε εκκαθάριση της «Ολυμπιακές Αερογραμμές ΑΕ» (Υπουργείο Μεταφορών).

217 Λύση και θέση σε εκκαθάριση της «Ολυμπιακή Αεροπλοΐα ΑΕ» (Υπουργείο Μεταφορών).

218 Μεταβίβαση της «Γαλιλαίος Ελλάς ΑΕ» (Υπουργείο Μεταφορών).

219 Λύση και θέση σε εκκαθάριση της «Ολυμπιακή Αεροπορία ΑΕ – Υπηρεσίες» (Υπουργείο Μεταφορών).

220 Μεταβίβαση της «Ολυμπιακή Εταιρεία Καυσίμων ΑΕ (66%)» (Υπ. Μεταφορών).

221 Μεταβίβαση της «Ολυμπιακή Ανώνυμη Ανεφοδιαστική Εταιρεία Αεροπορικού Καυσίμου ΑΕ» (65%) (Υπουργείο Μεταφορών).

222 Μεταβίβαση της «Πάνθεον Airways AE» (Υπουργείο Μεταφορών).

223 Μεταβίβαση της «Ελληνική Εταιρεία Επίγειας Εξυπηρέτησης Αεροσκαφών ΑΕ» (Υπουργείο Μεταφορών).

224 Μεταβίβαση της «Ελληνική Εταιρεία Συντήρησης και Επισκευής Αεροσκαφών ΑΕ» (Υπουργείο Μεταφορών).

225-255 31 Λιμενικά Ταμεία θα εκχωρηθούν στους αντίστοιχους ΟΤΑ (Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας, Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής).

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΔΣ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΚΕΘΕΑ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΔΣ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΚΕΘΕΑ

 Από την αρχή της ουσιαστικής κρίσης, που ξεκίνησε τον Μάιο του 2010, με την επιβολή του μνημονίου και κατά την διάρκεια των εκλογοαπολογιστικών συνελεύσεων του Συλλόγου εργαζομένων, επισημάνθηκε από πολλές πλευρές του τέως και του νυν ΔΣ,  πως το βάρος της επόμενης περιόδου θα έπρεπε να πέσει σε θέματα θεσμικά, κανονισμού εργασίας, αλλά και φαινόμενα αυταρχισμού, αυθαιρεσίας, αδιαφάνειας και παραβίασης συλλογικών και συμφωνημένων διαδικασιών. Παράλληλα, εμφατικά προβλήθηκε η έννοια της ενότητας των εργαζομένων, ως κύριο μέλημα και προστασία από την κοινωνική θύελλα που ερχόταν.

 Σε εποχές κρίσης, ανατρέπονται ισορροπίες και βεβαιότητες της προηγούμενης περιόδου και επιστρατεύονται αντανακλαστικά που μπορούν να οδηγήσουν είτε στην αυτοσυντήρηση με χαρακτηριστικά κοινωνικού δαρβινισμού και ατομικισμού, είτε σε μια νέα ανώτερη, ποιοτική και συλλογική σύνθεση της πραγματικότητας. Σε κάθε περίπτωση, αυτό εξαρτάται από το επίπεδο κοινωνικής και πολιτικής συνειδητοποίησης  των ανθρώπων μέσα σε κάθε ζωντανό οργανισμό.

 Είναι αλήθεια πως τα προηγούμενα χρόνια, διαμορφώθηκε μια ελιτίστικη νοοτροπία τόσο σε επίπεδο Οργανισμού, όσο και εργαζομένων. Τα αξιόλογα αποτελέσματα απεξάρτησης και η διαφάνεια στην οικονομική διαχείριση του Οργανισμού, έλαβαν την μορφή μιας κακώς εννοούμενης «κλινικής ηγεμονίας», εσωστρέφειας και υποτίμησης των υπόλοιπων φορέων απεξάρτησης ή ακόμα και ψυχικής υγείας. Παράλληλα, η έννοια της θεραπείας και οι ευρύτεροι φορείς της, διαμορφώθηκαν μέσα από μια αντι-συνδικαλιστική και αντι-συλλογική νοοτροπία, όπου θεραπεία και συλλογική διεκδίκηση, συχνά, εκλαμβάνονταν ως δυο αντίθετες έννοιες. Η διεκδίκηση αυτή έμοιαζε, να έχει δυο πρόσωπα, ένα συλλογικά συμφωνημένο μέσω διαδικασιών, που αξιοποιούνταν κατά το δοκούν από άτομα και ομάδες, και ένα δεύτερο, που ενώ τοποθετούσε ως βασική αξία την σχέση, την συλλογικότητα και τον «κοινωνικό εξαρτημένο», μέσα σε έναν Οργανισμό κοινωνικής φροντίδας, συχνά κατέληγε  σε μια ανταγωνιστική, ατομική διεκδίκηση και καταξίωση, στον περιβάλλον μιας παραδοσιακής οικογενειοκρατίας.

 Τα ναρκισσιστικά χαρακτηριστικά που δημιουργήθηκαν, χωρούσαν τις αντιφάσεις, τις υπερβολές, τα διπλά νοήματα, την σύγχυση σχέσεων, ρόλων και καθηκόντων, με την προϋπόθεση τόσο της διοικητικής, όσο και της οικονομικής ανάπτυξης και των απολαβών. Απέκρυβαν, επίσης, το γεγονός ότι λειτουργούμε εν μέσω μιας κοινωνίας που υποφέρει, και η αναγνώριση ότι η χρηματοδότηση των αμοιβών μας προέρχεται από τους πόρους αυτής της κοινωνίας, του άνεργου ή του αμειβόμενου με τον βασικό των 500 ευρώ δεν είναι απλά θέμα επικοινωνίας αλλά ηθικής.

 Η κρίση έδρασε καταλυτικά, απελευθερώνοντας υποβόσκουσες αντιθέσεις, που οι περισσότεροι εργαζόμενοι στον Οργανισμό υποθέταμε ότι υπάρχουν, και οι οποίες καταλάγιαζαν στο προστατευμένο «θερμοκήπιο» του Οργανισμού και της μεγάθυμης αλληλοαποδοχής,  που στρεβλά δημιουργούσε η οικονομική ευφορία.

 Οι αντιθέσεις αυτές φαίνεται να αφορούν σε: διοικητικούς – θεραπευτές,  «επαγγελματίες» – «απόφοιτους», παλιούς – νέους, «τεμπέληδες» – «εργατικούς», υψηλόμισθους – χαμηλόμισθους, «άξιους» – «ανάξιους», «χρήσιμους» – «άχρηστους», προϊστάμενους – υφιστάμενους, ΟΚΑΝΑ – ΚΕΘΕΑ,  ΔΣ Συλλόγου εργαζομένων – Γενική Συνέλευση, κ.α.

 Το ΔΣ του Συλλόγου εργαζομένων, αναγνωρίζοντας τα παραπάνω, έθεσε ως κυρίαρχη ενοποιητική γραμμή – σε εποχή πρωτοφανούς κρίσης – την αποδοχή της ταυτότητας του εργαζομένου, ως μέλος μιας ευρύτερης κοινωνίας που αγωνίζεται, ενάντια σε μια πρωτόγνωρη επίθεση του κεφαλαίου και των μηχανισμών της εξάρτησης – κατοχής.

 Η ισορροπία των προηγούμενων ετών, αποδείχτηκε μια ισορροπία τρόμου στηριζόμενη σε ένα άτυπο διοικητικό και εργασιακό συμβόλαιο συμβιβαστικής συναίνεσης  και αμοιβαίων παραχωρήσεων στην κορυφή της διοικητικής πυραμίδας, σε μια εποχή που οι όποιοι κλυδωνισμοί και αντιπαραθέσεις αμβλύνονταν, καθώς το εξωτερικό περιβάλλον ήταν ασφαλές και μπορούσε να παρέχει εξέλιξη, κύρος και οικονομικές αυξήσεις. Παράλληλα, σε πολλές περιπτώσεις η «ισορροπία» αυτή, κατέβαινε και προς τα κάτω στην ιεραρχική κλίμακα, διαπερνώντας, ανάλογα και κατά περίπτωση, την έως ενός σημείου στρεβλή ανάπτυξη του Οργανισμού.

 Το πολυνομοσχέδιο του Οκτωβρίου του 2011, ήρθε να ανατρέψει βίαια την παραπάνω κατάσταση και να δημιουργήσει νέες αντιφάσεις και στρεβλώσεις στην θέση των παλιών, διαφορετικές ανισότητες και τραγικές οικονομικές απώλειες, αλλά και νέες ισορροπίες που μπορεί από πολλούς να θεωρήθηκαν ως αποκατάσταση «αδικιών» που προϋπήρχαν. Για παράδειγμα, η εισαγωγή των εκπαιδευτικών κατηγοριών μπορεί να θεωρήθηκε από συναδέλφους ως μια «διαρθρωτική» αλλαγή που έπρεπε να έχει γίνει από καιρό. Η πλευρά αυτή βέβαια, λησμονά το θεραπευτικό μοντέλο του ΚΕΘΕΑ και την καινοτομική και πρωτοπόρα – για την εποχή εκείνη τουλάχιστον – οπτική της συνολικής λύσης του προβλήματος της εξάρτησης, μέσα από το θετικό παράδειγμα και πρότυπο του απεξαρτημένου, ή την θεραπευτική επικοινωνία και σχέση με κάποιον επαγγελματία με πτυχίο, ακόμα και αν δεν σχετιζόταν με ανθρωπιστικές επιστήμες.

 Από την άλλη πλευρά, οι εργαζόμενοι δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, διατυπώνουν την παραπάνω άποψη, ως ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του Φορέα και εμμένουν στην λογική: «ίδια δουλειά, ίδια αμοιβή». Και εδώ όμως στην συνολική κριτική τους, δεν συμπεριλαμβάνεται εμφατικά το γεγονός, πως η πλειοψηφία, τουλάχιστον, των συναδέλφων,  συμφώνησε στην εξαίρεση των εργαζομένων ΔΕ, από τις διατάξεις του Πολυνομοσχεδίου και την υπαγωγή τους στην κατηγορία ΤΕ, γεγονός που θα εξασφαλιστεί με μια αναδιανομή του μισθολογικού κόστους στον Οργανισμό. 

 Τα μέσα αντίδρασης ως αυτοσκοπός

Οι προτροπές για δυναμικές κινητοποιήσεις εντός του Οργανισμού, – αξιολογώντας ελάχιστα το εξωτερικό περιβάλλον και τις θεσμικές αναδιαρθρώσεις που συνεχίζει να επαγγέλλεται η νέα μνημονιακή κυβέρνηση – είναι γοητευτικές και μαξιμαλιστικές και διαθέτουν εν δυνάμει την ορμή να αλλάξουν άρδην μια κατάσταση. Το ζητούμενο είναι η κατεύθυνση, ο στόχος, οι διεκδικήσεις, το υποκείμενο που θα τις πραγματοποιήσει αλλά και η μαζικότητα. Είναι πιθανό το ενδεχόμενο, οι εργαζόμενοι που τους ενώνει ο κοινός τρόπος αντίδρασης ως αυτοσκοπός ή η δίκαιη συναισθηματική αντίδραση, να συνειδητοποιήσουν, πως οι διεκδικήσεις τους δεν τέμνονται, ούτε ταυτίζονται. Αντίθετα, μπορεί να τους φέρνουν σε αντίθετες αφετηρίες κλαδικής διεκδίκησης.

 Παράλληλα, το τελευταίο διάστημα, παρακολουθούμε την κατάθεση απόψεων, οι οποίες ενημερώνουν για το “τέλος των παραδοσιακών τρόπων διεκδίκησης”. Σύμφωνοι. Κανείς από εμάς δεν πρόκειται να σταθεί εμπόδιο στην έλευση της νέας εποχής, αλλά φορέας του νέου δεν είναι όποιος αυτοαναγορεύεται έτσι.

 Ο Σύλλογος Εργαζομένων έχει την δική του διαδρομή και κανείς δεν έχει το δικαίωμα να ζητά την αυτοαναίρεση του, ειδικά όταν στις θεσπισμένες λειτουργίες του προβλέπεται ο ρόλος των συνελεύσεων ως ανώτατου οργάνου. Η λειτουργία του σωματείου, ως αμεσοδημοκρατικός θεσμός εξασφαλίζει τις διαδικασίες ελέγχου προσώπων και διαδικασιών, και σε αυτό το πεδίο καλούμε όσους συναδέλφους κρίνουν ότι μπορούν να συνεισφέρουν. Βρισκόμαστε στο ΔΣ έχοντας παρουσιάσει, μια εμφατική επιμονή στην ενότητα των εργαζομένων και στην υπέρβαση των διαχωριστικών γραμμών. Επομένως, όταν, για παράδειγμα, ακούγονται φωνές για “περιττούς” και επιλεκτικές μειώσεις μισθών δεν μπορούμε απλά να κλείσουμε τα μάτια και τα αυτιά. Το πρόβλημα είναι ότι παρουσιάζονται κάποιες απόψεις – θέσεις, χωρίς οι εμπνευστές τους να προτείνουν συγκεκριμένες πρακτικές περιγραφές εφαρμογής τους, χωρίς να μας εξηγούν καθαρά “που πάει” η λογική τους. 

Κατανοούμε απόλυτα τις ανησυχίες που εκφράζονται με διαφορετικούς τρόπους και κινήσεις και προτείνουμε στους συναδέλφους που τις εκφράζουν, την συμμετοχή τους σε μαζικές διαδικασίες και την ανάληψη από μέρους τους όλων εκείνων των πρωτοβουλιών που θεωρούν ότι θα βελτιώσουν την κατάσταση στο εσωτερικό του Οργανισμού. Η εμπλοκή των εργαζομένων χωρίς διαμεσολάβηση στη διαχείριση των θεμάτων που τους αφορούν είναι άλλωστε κάτι που εδώ και καιρό επιμένουμε –στο πλαίσιο των Γενικών Συνελεύσεων του Συλλόγου – ότι είναι απαραίτητο. 

 Θεωρούμε πως η κρίση, που επηρεάζει το εσωτερικό του ΚΕΘΕΑ, θα ξεπεραστεί είτε με βήμα προς τα πίσω, είτε με βήμα προς τα εμπρός. Το όποιο βήμα προς τα εμπρός, μπορεί να δημιουργηθεί, αν αξιοποιήσουμε τα θετικά και δυναμικά στοιχεία που διαθέτουν οι εργαζόμενοι του ΚΕΘΕΑ – παρ’όλες τις αντιφάσεις και τις στρεβλώσεις ή το συναισθηματικό βάρος της αδικίας και της οργής – στοιχεία που είναι η επαγγελματική αξιοπιστία και δέσμευση, η απεριόριστη φροντίδα για τους ανθρώπους που στηρίζουμε και η διαρκής αναζήτηση της ωριμότητας.

Η ενότητα των εργαζόμενων δεν είναι μονάχα μια διαχρονική αυταξία. Στους καιρούς που έρχονται τα διακυβεύματα θα είναι η ένταξη όλων στο λειτουργικό και εργασιακό καθεστώς του Δημόσιου τομέα, από τις συγχωνεύσεις – καταργήσεις οργανισμών ως την γενικευμένη ένταξη στο μισθολόγιο του στενού δημόσιου. Η αντίσταση σε τέτοιου τύπου εξελίξεις απαιτεί το μέγιστο των εσωτερικών και εξωτερικών συμμαχιών.

 Ανακεφαλαιώνοντας, θεωρούμε ανάγκη, να :

–  Ακουστούν οι διαφορετικές φωνές και απόψεις που ζητούν χώρο έκφρασης

– Να διαμορφωθεί ένα πολιτικό πεδίο διαλόγου και καθορισμού βασικών αρχών ανάμεσα στους εργαζόμενους, καθώς οι αξίες και οι προτεραιότητες της προηγούμενης περιόδου, πιθανά να χάνουν το κοινά συμφωνημένο αυτονόητο της ύπαρξής τους.

– Να δρομολογήσουμε εξελίξεις σύνθεσης προς κάτι νέο, με τέτοιο τρόπο και πολιτισμό, όπως αρμόζει σε έναν Οργανισμό θεραπείας, που ευαγγελίζεται πως αντιπαραθέτει τις αξίες της διαφάνειας, του διαλόγου, των συμμετοχικών αποφάσεων, της έντιμης μάχη και διεκδίκησης, ενάντια στο παρασκήνιο, τους υπόγειους διαγκωνισμούς, τα υποσυστήματα εξουσίας, τις σχέσεις συμφέροντος και την συκοφαντία.

 Για τον λόγο αυτό προτείνουμε:

 α. την άμεση ανάληψη από τον Διευθυντή ΚΕΘΕΑ της ευθύνης που του αναλογεί, ως προς την ενημέρωση του προσωπικού με την επιλογή της διαδικασίας εκείνης που θα βοηθήσει την διαφάνεια και την διεργασία.

 β. την σύγκλιση Γενικών Συνελεύσεων του Συλλόγου Εργαζομένων, σε χρονικό ορίζοντα σύντομο αλλά και επαρκή (πρώτο 10ήμερο του Σεπτέμβρη), ώστε να κατατεθούν συγκεκριμένες εισηγήσεις και προτάσεις. Στόχος είναι η έναρξη ζυμώσεων και συζητήσεων, που θα καταλήγουν στην διεκδίκηση της ΣΣΕ, αφού τεθούν στην κρίση και στην σύνθεση των εργαζομένων, οι γενικές αρχές και η αρχιτεκτονική των όποιων μισθολογικών αλλαγών, λαμβάνοντας υπόψη και το εξωτερικό θεσμικό περιβάλλον. 

O Πρόεδρος                                                                                                                 Ο Γραμματέας

Θανάσης Τζιούμπας                                                                                               Τάκης Χαλδαίος

ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΠΡΟΣ ΤΟ ΣΑΓΓΑΡΙΟ

ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ καθηγητή Γ. ΚΑΤΡΟΥΓΚΑΛΟΥ
Του Γ. ΚΑΤΡΟΥΓΚΑΛΟΥ, καθηγητή ΔΠΘ*

Ο αστικός κόσμος της χώρας έχει επιστρατεύσει τις τελευταίες του εφεδρείες και προχωρεί ολοταχώς στο δρόμο προς τον δικό του Σαγγάριο. Στη Μικρασιατική Καταστροφή η δεξιά αντιβενιζελική συμμαχία, που είχε εκλεγεί με κεντρικό σύνθημα «οίκαδε!», δηλαδή τέλος στον πόλεμο, έστειλε, αντίθετα, το στρατό μας στην τυχοδιωκτική επίθεση στην καρδιά της Ανατολίας. Έτσι και σήμερα η τρικέφαλη κυβέρνηση, αν και έχει εκλεγεί με κεντρικό σύνθημα την επαναδιαπραγμάτευση του Μνημονίου και την παραμονή της χώρας στην Ευρώπη, φαίνεται να εγκαταλείπει τον πρώτο στόχο, θέτοντας στη θέση του μια ακαθόριστη και χωρίς κόκκινες γραμμές «αναθεώρηση», που μάλλον θα εκφυλιστεί στην απλή επιμήκυνση. (Η σημειολογία δεν είναι πολιτικά αδιάφορη, ούτε αθώα: «αναθεωρήσεις» του Μνημονίου γίνονται ούτως ή άλλως σε κάθε επίσκεψη της τρόικας, ως διαδικασία ελέγχου εφαρμογής των μέτρων και χωρίς, φυσικά, να συνδέονται με αναπροσανατολισμό πολιτικών.)

Η εγκατάλειψη της πρώτης δέσμευσης αναπόφευκτα θα φέρει και την αναίρεση της δεύτερης: συνεχίζοντας στην αδιέξοδη ρότα του Μνημονίου, η Ελλάδα κινδυνεύει να βρεθεί έξω από την Ευρώπη, με ανάλογο δραματικό τρόπο με αυτόν που έχασε τις ιστορικές της κοιτίδες στην Ασία. Και τούτο γιατί η μνημονιακή συνταγή δεν είναι μόνο κοινωνικά άδικη και οικονομικά διαλυτική, είναι πλήρως ανεφάρμοστη και οδηγεί στην άτακτη χρεοκοπία, η οποία θα συμβεί την επόμενη φορά που οι δανειστές μας θα αποφασίσουν να «τραβήξουν την πρίζα» είτε επειδή τα νούμερα δεν θα βγαίνουν, λόγω της συρρίκνωσης της οικονομίας, είτε επειδή η κοινωνία δεν θα αντέχει άλλο τα προγραμματισμένα πρόσθετα βάρη.

Λυδία λίθο για τις προοπτικές της κυβέρνησης θα αποτελέσει η στάση της ως προς την κατάργηση των μέτρων απορύθμισης του εργατικού δικαίου. Και αυτό για πολλούς λόγους: πρώτον, αποτελεί κοινή προεκλογική και προγραμματική μετεκλογική δέσμευση και των τριών κυβερνητικών κομμάτων, ειδικά δε για τη ΔΗΜ.ΑΡ. κρίσιμη στρατηγική επιλογή. Δεύτερον, δεν έχει καμιά δημοσιονομική επίπτωση, αντίθετα η χαλάρωση της πίεσης στους μισθούς μπορεί να δώσει μιαν ανάσα στην πραγματική οικονομία. Κυρίως, όμως, γιατί οι εν λόγω ρυθμίσεις αποτελούν εκδήλωση του πιο καθαρού, «απεσταγμένου» νέο-φιλελευθερισμού: πρόκειται για την καρδιά των διαρθρωτικών αλλαγών της μνημονιακής αντιμεταρρύθμισης.

Όπως είναι πια σήμερα φανερό, η εφαρμογή των μνημονίων στον ευρωπαϊκό Νότο αποτελεί συνέχεια και αποκορύφωση ενός μείζονος κοινωνικού πειράματος βίαιης αλλαγής των εργασιακών σχέσεων και αποδόμησης του κοινωνικού κράτους: ό,τι ξεκίνησε σταδιακά και βήμα, βήμα στις χώρες του πυρήνα, για παράδειγμα με την Ατζέντα 2010 των σοσιαλδημοκρατών στη Γερμανία, επιχειρείται να εφαρμοστεί με θεραπείες «σοκ» στην Ελλάδα και στις άλλες χώρες που εφαρμόζουν παρόμοια προγράμματα. Πρόκειται για την ουσιαστική κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, την πλήρη ελαστικοποίηση του ωραρίου και των εργασιακών σχέσεων, την ιδιωτικοποίηση των εθνικών συστημάτων υγείας, το ξεπούλημα όσο όσο του δημοσίου πλούτου κάθε χώρας.

Συνεπώς, δεν πρόκειται απλώς για εφαρμογή μέτρων λιτότητας, που θα πρέπει να αντέξουμε μέχρις ότου περάσουμε τον κάβο της κρίσης, όπως προσπαθούν να μας πείσουν τα φερέφωνα των συστημικών ΜΜΕ. Ούτε η γενίκευση των μέτρων αυτών σε όλο τον ευρωπαϊκό Νότο αποτελεί λόγο να τα δεχθούμε και εμείς, ως αναπόφευκτη συνέπεια, τάχα, της φύσης των πραγμάτων. Η συνταγή αυτή είναι πιο θανατηφόρα από την αρρώστια που υποτίθεται έρχεται να θεραπεύσει. Προσπαθούν να αλλάξουν  τον κόσμο που ζούμε. Αυτή τη στιγμή η Ελλάδα, η Ισπανία και η Πορτογαλία δεν είναι οι μεγάλοι ασθενείς, είναι ο καθρέφτης του μέλλοντος της Ευρώπης: από το τι θα γίνει εδώ θα εξαρτηθεί εάν θα υπάρχουν και για την επόμενη γενιά οι κατακτήσεις του κοινωνικού κράτους ή θα είναι σαν να μην είχε ποτέ υπάρξει εικοστός αιώνας: θα ξαναβρεθούμε πίσω στις συνθήκες άγριου και αρρύθμιστου καπιταλισμού που ζούσαν οι ήρωες του Ντίκενς και του Ζολά.

Φοβάμαι ότι δεν μπορούμε να περιμένουμε από την κυβέρνηση ουσιαστική αντίσταση στον εφιάλτη αυτό. Ο παλαιοκομματισμός και το σύμπλεγμα εξουσίας που δημιούργησε είναι ανήμπορος και καταδικασμένος. Το θέμα είναι να μην πάρει και τη χώρα μαζί του. Η Αριστερά που έρχεται, αναλαμβάνει, έτσι, αναπόφευκτα, ιστορικό, εθνικό ρόλο.

*Δημοσιεύθηκε στο απεργιακό φύλλο της ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ, το Σάββατο 7/7/2012

ΠΩΛΕΙΤΑΙ Η ΥΓΕΙΑ…

ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΥΓΕΙΑΣ!

Κοινωνικό κράτος, κοινωνική πολιτική , κοινωνικές παροχές, έννοιες παρωχημένες κατά τον κύριο Σαμαρά, αποτελούν κατά δήλωσή του το παλαιό το οποίο αντιστέκεται σε πείσμα των καιρών.
Η δικτατορία των χρηματιστηριακών αγορών επιβάλλει νέα ήθη τα οποία συμπορεύονται με τον τοκογλυφικό ιμπεριαλισμό και μόνο. Θεωρεί παλαιό και αναχρονιστικό το κοινωνικό κράτος και οι υπάλληλοι της υπηρετούν πειθήνια τις επιταγές της.
Την ενοικίαση σε ιδιώτες μονάδων του Εθνικού Συστήματος Υγείας, οι οποίες «υπολειτουργούν»(!)  , εξήγγειλε, με ανακοίνωσή του, ο υπουργός Οικονομικών Γιάννης Στουρνάρας (βέβαια κατά την πάγια συστημική τακτική δεν αναφέρουν ποιός τα έφερε στην σημερινή στρεβλή κατάσταση). Παράλληλα, ο υπουργός Υγείας, Αντρέας Λυκουρέντζος ανέφερε ότι θα αξιοποιηθεί η ακίνητη περιουσία των νοσοκομείων!

Αφού συστηματικά και σχεδιασμένα υποβαθμίστηκε το Εθνικό Σύστημα Υγείας, με υποχρηματοδότηση, έλλειψη προσωπικού και απαξίωση των εργαζομένων, τώρα χαρίζεται στους ιδιώτες!

 Σύμφωνα με τον κ. Στουρνάρα, θα υπάρξει «αξιοποίηση της αργούσας δυναμικότητας περιφερειακών νοσοκομείων του ΕΣΥ», η οποία στοχεύει στο να εξασφαλιστούν επιπλέον πόροι στο ΕΣΥ και να ενισχυθεί ο ιατρικός τουρισμός.
Είναι καλύτερα η χώρα να «εισάγει ιατρικό τουρισμό», παρά «να εξάγει καλούς γιατρούς σε άλλες χώρες», τόνισε ο υπουργός Οικονομικών.

Αναφορικά με την αξιοποίηση της περιουσίας των νοσοκομείων, ο κ. Λυκουρέντζος τόνισε ότι θα στηριχθεί σε μελέτη του 2006, όπου είναι καταγραμμένα όλα τα ακίνητα. «Θα κάνουμε ό,τι είναι δυνατό προκειμένου να αξιοποιηθεί, με διακομματική συναίνεση», σημείωσε ο υπουργός Υγείας.

ΠΗΓΗ: www.iskra.gr

 

ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ: ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟΙ ΚΑΙ ΕΚΤΟΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ΟΙ ΝΟΜΟΙ ΓΙΑ ΤΑ ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ!

ΤΟ ΤΑΞΙΚΟ ΚΑΙ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΝΑ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΕΙ ΤΗΝ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ!

Αντισυνταγματική και αντίθετη στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ) αλλά και αντίθετη στις Διεθνείς Συμβάσεις Εργασίας κρίθηκαν, με μια απόφαση των πολιτικών δικαστηρίων, που ανατρέπει τα έως σήμερα δεδομένα, οι δύο μνημονιακοί νόμοι 3833/2010 και 3845/2012 που επέβαλαν άγριο πετσόκομμα των μισθών, των επιδομάτων, κ.λπ. των εργαζομένων στο Δημόσιο τομέα.
 

Είναι η πρώτη απόφαση των πολιτικών δικαστηρίων που έρχεται σε ευθεία αντιπαράθεση με την απόφαση της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας που έκρινε ότι οι μνημονιακοί περιορισμοί στις αποδοχές, δώρα, κ.λπ. των εργαζομένων είναι συμβατοί με τις επιταγές του Συντάγματος και την Ευρωπαϊκή και διεθνή νομοθεσία.

Ειδικότερα, η απόφαση αναφέρει ότι τόσο ο νόμος 3833/2010 που αφορά τα επείγοντα μέτρα αντιμετώπισης της δημοσιονομικής κρίσης, όσο και ο νόμος 3845/2012 για τα μέτρα εφαρμογής του μηχανισμού στήριξης της ελληνικής οικονομίας από τα κράτη μέλη της Ζώνης του Ευρώ και το Διεθνές Νομισματικό ταμείο (ΔΝΤ), είναι αντίθετοι στα άρθρα 4, 22, 23, 25, 28 και 106 του Συντάγματος, στο άρθρο 11 της ΕΣΔΑ και στις Διεθνείς Συμβάσεις Εργασίας 151/1978 και 14/1981.

Υπογραμμίζεται στη δικαστική αυτή απόφαση ότι τα μέτρα που επιβλήθηκαν σε βάρος των εργαζομένων πραγματοποιούν ανεπίτρεπτη επέμβαση στη συλλογική αυτονομία με αποτέλεσμα να καταλύουν τα άρθρα 22 και 23 του Συντάγματος, ενώ δεν συνοδεύονται από αντισταθμιστικά μέτρα, όπως είναι η μείωση των τιμών και των φόρων. Αντίθετα, μάλιστα, προσθέτει η απόφαση, επιβλήθηκαν φοροεισπρακτικού χαρακτήρα μέτρα.

Ακόμη, σημειώνεται στην δικαστική απόφαση, ότι παραβιάζεται και το άρθρο 4 του Συντάγματος (περί ισότητας), καθώς έγινε μείωση ίδιου ύψους στις αποδοχές τόσο των υψηλόμισθών όσο και των χαμηλόμισθων.

Η επίμαχη απόφαση δημοσιεύθηκε στο νομικό περιοδικό «Επιθεώρησης Εργατικού Δικαίου» (τεύχος 10/2012) και είναι του Ειρηνοδικείου Αθηνών (599/2012) με ειρηνοδίκη τη Σταυρούλα Κουτρουβίδα. Στη Δικαιοσύνη είχαν προσφύγει οι εργαζόμενοι στην Ανώνυμη Εταιρεία ΣΤΑΣΥ» (πρώην ΑΜΕΛ Α.Ε.) η οποία είναι θυγατρική της «Αττικόν Μετρό Α.Ε.» και ανήκει στον Δημόσιο τομέα.

Κατ’ αρχάς αναφέρεται στην απόφαση:

«Συνεπάγεται ότι η επέμβαση στη συλλογική αυτονομία πρέπει να συνιστά μέτρο όλως εξαιρετικό και να μην υπερβαίνει μία εύλογη χρονική περίοδο, να συνοδεύεται δε από επαρκείς εγγυήσεις για την προστασία του επιπέδου ζωής των εργαζομένων, τηρουμένης, σε κάθε περίπτωση, της αρχής της αναλογικότητας, η οποία αποτελεί συνταγματικό περιορισμό των νομοθετικών περιορισμών των συνταγματικών θεμελιωδών δικαιωμάτων, επιτάσσοντας ότι μεταξύ του νόμιμου σκοπού που επιδιώκει ένας περιορισμός του δικαιώματος και του συγκεκριμένου περιορισμού πρέπει να υπάρχει εύλογη σχέση.

Η εφαρμογή της αρχής αυτής θεμελιώνεται αφενός στο εσωτερικό μας δίκαιο -και συγκεκριμένα στο άρθρο 25 παράγραφος 1δ’ του Συντάγματος– και αφετέρου στις διατάξεις της ΕΣΔΑ για την προάσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών, που έχει κυρωθεί από τη χώρα μας με τον Ν. 53/1979 και δυνάμει του άρθρου 28 παράγραφος 1 του Συντάγματος έχει υπερνομοθετική ισχύ.

Έτσι, σε περίπτωση μείωσης αποδοχών και επιδομάτων, πρέπει να εξετάζεται η αναλογικότητα του μέτρου προς τον επιδιωκόμενο σκοπό δημοσίου συμφέροντος και να τηρείται η προϋπόθεση ότι τα μέτρα δεν επιφέρουν δυσανάλογη προσβολή, εν όψει του επιδιωκόμενου σκοπού, σε συνταγματικά δικαιώματα και αγαθά, σε καμία περίπτωση δε δεν δικαιολογείται να καταλύονται θεμελιώδεις διατάξεις του Συντάγματος (22 παρ. 2 και 23 παρ. 1)».

Στη συνέχεια η κυρία Κουτρουβίδα κάνει αναφορά στο άρθρο 106 του Συντάγματος που λέει ότι μπορεί χάριν του εθνικού συμφέροντος να περιοριστεί η συλλογική αυτονομία που καθιερώνεται με το άρθρο 22 του Συντάγματος για περιορισμένο και εύλογο όμως χρονικό διάστημα και πάντα τηρώντας την συνταγματική αρχή της αναλογικότητας και τις διατάξεις της ΕΣΔΑ.

Στην προκειμένη περίπτωση, υπογραμμίζει η ειρηνοδίκης, και αν ακόμη δεχθούμε ότι οι περιορισμοί αυτοί τέθηκαν χάριν του εθνικού συμφέροντος, εκτός του ότι δεν είναι συμβατοί με τις διεθνείς συμβάσεις εργασίας, επιφέρουν «δυσμενείς για τους εργαζόμενους τροποποιήσεις, χωρίς να εγγυώνται ότι ο περιορισμός των συλλογικών διαπραγματεύσεων έχει περιορισμένο χρονικό ορίζοντα, ώστε να είναι συνταγματικά ανεκτή η επέμβαση στη συλλογική αυτονομία, με αποτέλεσμα να καταλύονται στην πραγματικότητα οι επίμαχες συνταγματικές διατάξεις των άρθρων 22 και 23 του Συντάγματος».

Ακόμη, αναφέρεται στην δικαστική απόφαση:

«Η αιτιολογία της αναγκαιότητας για τη λήψη των επίδικων μέτρων που αφορούν τις μειώσεις των αποδοχών και επιδομάτων των εργαζομένων που προβλέπονται, χάριν του δημοσίου συμφέροντος, είναι προφανώς ελλιπής, λαμβανομένου υπ’ όψιν ότι τα μέτρα αυτά καταργούν τις συλλογικές διαπραγματεύσεις, τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας και ουσιαστικά την συνδικαλιστική ελευθερία και συλλογική αυτονομία, είναι δε αντίθετα με τις Διεθνείς Συμβάσεις, που έχει συνάψει η Ελλάδα και που δυνάμει του άρθρου 28 παράγραφος 1 του Συντάγματος έχουν αποκτήσεις υπερνομοθετική ισχύ».

Ως προς την μείωση των αποδοχών και τα φοροεισπρακτικά μέτρα αναφέρει η ειρηνοδικειακή απόφαση:

«Κατά συνέπεια, με τα επίδικα μέτρα παραβιάζεται η αρχή της αναλογικότητας, καθώς, εκτός από την παραπάνω ανεπίτρεπτη μονιμότητα του χαρακτήρα τους, δεν βρίσκονται σε αντιστοιχία με τον επιδιωκόμενο σκοπό, ούτε συνοδεύονται με αντισταθμιστικά μέτρα (μείωση τιμών, άμεσων και έμμεσων φόρων κ.λπ.) και εγγυήσεις για την προστασία ευάλωτων ομάδων του πληθυσμού της χώρας.

»Αντίθετα, όπως είναι γνωστό, επιβάλλονται στους πολίτες ταυτόχρονο με μία σειρά ιδιαίτερα σκληρών φοροεισπρακτικών μέτρων που προβλέπουν μείωση ή κατάργηση αφορολόγητων ορίων και τα οποία πλήττουν τις πλέον ευάλωτες πληθυσμιακές ομάδες, την προστασία των οποίων έπρεπε να εγγυώνται και να διαφυλάττουν».

Επιπρόσθετα, συνεχίζει η δικαστική απόφαση, είναι προφανές ότι η διάταξη του άρθρου 1 παρ. 5 του Ν. 3833/2010, σύμφωνα με την οποία καθιερώνεται μείωση των αποδοχών των εργαζομένων που υπάγονται στη ρύθμιση του εν λόγω άρθρου κατά γενικευμένο ποσοστό 7%, καθώς και των επιδομάτων Χριστουγέννων, Πάσχα και αδείας κατά επίσης γενικό ποσοστό 30%, αντίκειται στο άρθρο 4 παρ. 5 του Συντάγματος, σύμφωνα με το οποίο οι Έλληνες πολίτες συνεισφέρουν στα δημόσια βάρη ανάλογα με τις δυνάμεις τους.

»Η μείωση των αποδοχών και των ως άνω επιδομάτων κατά το ίδιο γενικό ποσοστό που καταλαμβάνει τόσο τους υψηλόμισθους όσο και τους χαμηλόμισθους εργαζομένους αντίκειται στην ανωτέρω διάταξη και οδηγεί τους μεν υψηλόμισθους στο να εξακολουθούν να διατηρούν ένα ικανοποιητικό και αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης, ενώ τους χαμηλόμισθους, οι οποίοι αποτελούν ένα ιδιαίτερα μεγάλο μέρος του ελληνικού πληθυσμού, το οποίο στο όνομα του γενικού συμφέροντος έπρεπε να προστατεύεται, τους οδηγούν στην κοινωνική και οικονομική εξαθλίωση, αφού εκμηδενίζουν στην ουσία τις αποδοχές τους και τους αναγκάζουν, κατά παράβαση της ως άνω διάταξης, να συνεισφέρουν στα δημόσια βάρη κατά φανερή αναντιστοιχία με τις δυνάμεις τους, ενισχύοντας δε την άποψη ότι η αιτιολογία της λήψης των οριζόμενων με τις ένδικες διατάξεις μέτρων που εδράζεται στο δημόσιο συμφέρον είναι προβληματική και ελλιπής».

ΤΟ ΤΑΞΙΚΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΝΑ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΕΙ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΕΙΟΥ!

Η απόφαση του ειρηνοδικείου της Αθήνας, σχετικά με την αντισυνταγματικότητα των μέτρων που έφεραν τα μνημόνια, δίνει στο συνδικαλιστικό κίνημα ένα ακόμα τρόπο προάσπισης των συμφερόντων των εργαζομένων απέναντι στις εντελώς άδικες και παράνομες αποφάσεις του ελληνικού κράτους.

Βέβαια, οποιαδήποτε απόφαση σε επίπεδο δικαιοσύνης που αφορά το εργατικό δίκαιο και τα δικαιώματα των εργαζομένων δεν είναι αρκετή για να προστατεύσει τις πλέον αδύναμες ομάδες της κοινωνίας.

Ο αγώνας του συνδικαλιστικού κινήματος πρέπει να βάζει σε πρώτο πλάνο την διεκδίκηση καλύτερων όρων εργασίας και διαβίωσης για τους εργαζόμενους και τα άλλα λαϊκά στρώματα. Η λύση των μεγάλων προβλημάτων για τους εκατομμύρια εργαζόμενους, αυτοαπασχολούμενους, μικρούς αγρότες και νεολαίους θα έρθει μόνο μέσα από τον πολιτικό αγώνα! Έναν αγώνα που, δε θα στοχεύει απλά στην βελτίωση των όρων διαβίωσης αλλά θα βάζει στο επίκεντρο την ανατροπή του σάπιου καπιταλιστικού συστήματος και θα ανοίγει νέους προοδευτικούς δρόμους για τον σοσιαλιστικό μετασχηματισμό της κοινωνίας!

Δευτέρα 2 Ιουλίου 2012.

ΤΟ ΤΑΞΙΚΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΝΑ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΕΙ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΕΙΟΥ!

Η απόφαση του ειρηνοδικείου της  Αθήνας, σχετικά με την αντισυνταγματικότητα των μέτρων που έφεραν τα μνημόνια, δίνει στο συνδικαλιστικό κίνημα ένα ακόμα τρόπο προάσπισης  των συμφερόντων των εργαζομένων απέναντι στις εντελώς άδικες και παράνομες αποφάσεις του ελληνικού κράτους.

Βέβαια, οποιαδήποτε απόφαση σε επίπεδο δικαιοσύνης που αφορά το εργατικό δίκαιο και τα δικαιώματα των εργαζομένων δεν είναι αρκετή για να προστατεύσει τις πλέον αδύναμες ομάδες της κοινωνίας.

Ο αγώνας του συνδικαλιστικού κινήματος  πρέπει να βάζει σε πρώτο πλάνο την διεκδίκηση καλύτερων όρων εργασίας και διαβίωσης για τους εργαζόμενους και τα άλλα λαϊκά στρώματα. Η λύση των μεγάλων προβλημάτων για τους εκατομμύρια εργαζόμενους, αυτοαπασχολούμενους, μικρούς αγρότες και νεολαίους θα έρθει μόνο μέσα από τον πολιτικό αγώνα! Έναν αγώνα που, δε θα στοχεύει απλά στην βελτίωση των όρων διαβίωσης αλλά θα βάζει στο επίκεντρο την ανατροπή του σάπιου καπιταλιστικού συστήματος και θα ανοίγει νέους προοδευτικούς δρόμους για τον σοσιαλιστικό μετασχηματισμό της κοινωνίας!

ΠΗΓΗ: www.iskra.gr