ΟΙ ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΤΟΝ ΝΟΜΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ

Σε πλήρη εξέλιξη βρίσκεται ο προγραμματισμός του κυβερνητικού επιτελείου για τις απολύσεις,τις  αναγκαστικές αποχωρήσεις, την κινητικότητα υπαλλήλων -διαθεσιμότητα, μετατάξεις-, εν όψει  της επίσκεψης στην Αθήνα των τεχνικών κλιμακίων της τρόικας στις αρχές Ιουνίου.

Την ερχόμενη εβδομάδα θα δοθεί στα κόμματα από τον υπουργό Διοικητικής 354363672_65cf6107da_oΜεταρρύθμισης κ. Αντώνη Μανιτάκη το αναμορφωμένο σχέδιο νόμου «Οργάνωση Δημόσιας Διοίκησης και άλλες διατάξεις» στο οποίο έχουν γίνει αλλαγές, με αφαίρεση άρθρων αλλά και προσθήκες.

Οι πέντε τροποποιήσεις στο σχέδιο νόμου
Πέντε  είναι οι βασικές  τροποποιήσεις  που έχουν γίνει στο σχέδιο νόμου:
-δεν περιλαμβάνεται το άρθρο για τα νομικά πρόσωπα τα οποία μπορεί να καταργούνται, να συγχωνεύονται, να αναμορφώνονται ή και να μετατρέπεται το νομικό καθεστώς της σύστασής τους (από ΝΠΔΔ σε ΝΠΙΔ).
Προστίθεται άρθρο που θα καθορίζει τα κριτήρια της αποτίμησης των προσόντων για τους υπαλλήλους που μετακινούνται σε άλλες διευθύνσεις και για όσους τεθούν σε καθεστώς διαθεσιμότητας (κινητικότητα)
Προσδιορίζονται οι διαδικασίες εθελούσιας εξόδου και αναγνώρισης  πλασματικών χρόνων προκειμένου να αποχωρήσουν υπάλληλοι «οικειοθελώς» από το Δημόσιο
Εντάσσεται στο νομοσχέδιο η συγχώνευση των  υπηρεσιών του Γενικού Επιθεωρητή με το Σώμα Ελεγκτών Επιθεωρητών Δημόσιας Διοίκησης (ΣΕΕΔΔ).
Αλλάζουν οι ρυθμίσεις για το νέο σύστημα επιλογής γενικών διευθυντών, στη βάση παρατηρήσεων, κατά τη δημόσια διαβούλευση της αρχικής εκδοχής του σχεδίου νόμου η οποία ολοκληρώθηκε στις 17 Μαΐου.
Συγχωνεύσεις και καταργήσεις
 
Το υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης ρίχνει το βάρος των επεξεργασιών του στο πρόγραμμα κινητικότητας, με δεδομένο ότι οι μνημονιακές δεσμεύσεις  και οι  συμφωνίες της τρικομματικής με την τρόικα ορίζουν ότι  25.000 δημόσιοι  υπάλληλοι  θα τεθούν σε καθεστώς διαθεσιμότητας ως τον Δεκέμβριο του 2013, εκ των οποίων οι 12.500 μέσα στο καλοκαίρι.
Κι αυτό την ίδια ώρα που το κυβερνητικό επιτελείο «κόβει και ράβει» τον κατάλογο με τους προς συγχώνευση/κατάργηση φορέων υπουργείων και υπηρεσιών του ευρύτερου δημόσιου τομέα αναζητώντας «δεξαμενές» για να οδηγήσει στην έξοδο με αναγκαστικές αποχωρήσεις/απολύσεις 4000 υπαλλήλους εντός του 2013 και 11000 μέσα στο 2014. Η στόχευση της συρρίκνωσης ή κατάργησης μεγάλου φορέα αλλά και νομικών προσώπων των ΟΤΑ ήρθε στην επικαιρότητα καθώς αναζητείται γρήγορα μεγάλος αριθμός υπαλλήλων για απόλυση.  Ωστόσο, σε διαβουλεύσεις με την τρόικα έχει δοθεί «τράτο» ως το Σεπτέμβριο για τις απολύσεις 2000 υπαλλήλων εκ των 4000 που έχουν «προγραφεί» για το τρέχον έτος.
Πάντως,  το επόμενο κυβερνητικό σκληρό κρας-τεστ θα αφορά στις συγχωνεύσεις και τις καταργήσεις εποπτευόμενων φορέων υπουργείων που  αναμένεται να έρθουν με νόμο για ψήφιση στη Βουλή.  Οι βουλευτές της συγκυβένρησης θα βρεθούν και πάλι στη δύσκολη θέση να ψηφίζουν μέτρα με αρνητικό πρόσημο για τους εργαζομένους -συρρίκνωση υπηρεσιών και απολύσεις υπαλλήλων λόγω καταργήσεων φορέων.
Κόκκινο πανί το άρθρο 4
Ηδη σφοδρές ήταν οι αντιδράσεις από στελέχη της διοίκησης, εργαζόμενους και συνδικαλιστές των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης κατά των διατάξεων του  σχέδιου νόμου για την αναδιοργάνωση της δημόσιας διοίκησης, ιδιαίτερα όσον αφορά στο ζήτημα των Νομικών προσώπων και της μετατροπής του νομικού καθεστώτος που τα διέπει. Το άρθρο 4 στην αρχική εκδοχή του σχεδίου νόμου έγινε «κόκκινο πανί» για τους αιρετούς της Τοπικής αυτοδιοίκησης, τους συνδικαλιστές της ΠΟΕ-ΟΤΑ  και της ΑΔΕΔΥ που διείδαν πίσω από τις ρυθμίσεις για τα Νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου και ιδιωτικού δικαίου το «κυβερνητικό κλειδί» για τις απολύσεις χιλιάδων υπαλλήλων μέσω των θεσμικών παρεμβάσεων .
Μετά το σάλο, το ηγετικό επιτελείο του υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης επανεξέτασε το θέμα και αποφάσισε να αφαιρέσει το άρθρο με τις ρυθμίσεις για τα Νομικά Πρόσωπα που αφορούσαν και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα.
Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι την περασμένη Πέμπτη, ο υπουργός Εσωτερικών κ. Ευριπίδης Στυλιανίδης , μιλώντας στο συνέδριο της Κεντρικής Ενωσης Δήμων Ελλάδας (ΚΕΔΕ) στα Ιωάννινα, χαρακτήρισε ανακριβή όσα ακούγονται για συγχωνεύσεις και κλείσιμο Νομικών Προσώπων στους ΟΤΑ και προέταξε «την υιοθέτηση ειδικών αντικειμενικών κριτηρίων που θα εφαρμοστούν στην τοπική αυτοδιοίκηση, όσον αφορά την κινητικότητα».
Μάλιστα, αποκάλυψε ότι βρίσκεται σε συνεργασία με το υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης για την προώθηση των διαδικασιών μετατάξεων και διαθεσιμότητας στους ΟΤΑ. Είναι αξιοσημείωτο ότι προανήγγελε θεσμικές παρεμβάσεις για την κινητικότητα εντός του δήμου και των Νομικών Προσώπων του και την απλοποίηση της διαδικασίας μετακίνησης από ΟΤΑ σε ΟΤΑ και Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου (ΝΠΔΔ) αυτών, με παράλληλη ενίσχυση του διευθυντικού δικαιώματος των δημάρχων.
Η αξιολόγηση του προσωπικού
Πάντως, ο κ. Μανιτάκης στο σχέδιο νόμου που θα δοθεί στα κόμματα τις επόμενες ημέρες θα έχει εντάξει ρυθμίσεις για τους εποπτευόμενους φορείς του σκληρού πυρήνα του υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης, στη βάση της έκθεσης αξιολόγησης που έχει εγκριθεί από το Κυβερνητικό Συμβούλιο Μεταρρύθμισης. Πέρα από τις διατάξεις για το ΕΚΔΑΑ (Εθνικό Κέντρο  Δημόσιας Διοίκησης και Αυτοδιοίκησης)  που έτσι και αλλιώς περιλαμβάνονταν στο αρχικό σχέδιο νόμου, θα ενταχθεί και η συγχώνευση των  υπηρεσιών του Γενικού Επιθεωρητή με το Σώμα Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης (ΣΕΕΔΔ).
Εξάλλου, κομβικό σημείο θα είναι και τα κριτήρια για την αξιολόγηση του προσωπικού στο Δημόσιο. Η αποτίμηση των προσόντων προβάλλεται ως βασικός κρίκος για το πρόγραμμα κινητικότητας. Κι αυτό δεδομένο ότι θα προκύψει «πλεονάζον» προσωπικό από τα νέα οργανογράμματα των 16 υπουργείων και της Γενικής Γραμματείας Ενημέρωσης και Επικοινωνίας   – τα οποία θα έχουν πλέον κατά μέσο όρο 50% λιγότερες οργανικές μονάδες – όπως και από τις εν εξελίξει αναδιαρθρώσεις στους  φορείς τους, στους ΟΤΑ και εν γένει στον ευρύτερο δημόσιο  τομέα. Οι  «υπεράριθμοι» υπάλληλοι από την κατάργηση οργανικών θέσεων θα ενταχθούν σε πρόγραμμα κινητικότητας  -μετακινήσεις, διαθεσιμότητα, μετατάξεις-, στη βάση αξιολόγησης προσωπικού και περιγραμμάτων θέσεων. Εν τω μεταξυ ήδη από καιρό ο κ. Μανιτάκης  έχει δηλώσει  ότι  οι λιγότερο προσοντούχοι, οι οποίοι δεν έχουν τα τυπικά προσόντα να είναι δημόσιοι υπάλληλοι ή δεν έχουν προσληφθεί με τυπική διαδικασία,  θα τεθούν εκτός Δημοσίου, στο πλαίσιο του Δημοσιοϋπαλληλικού  Κώδικα και του Συντάγματος.
Ηδη, με έγγραφό του προς όλα τα υπουργεία και όλες τις γενικές και ειδικές γραμματείες ο κ. Μανιτάκης έχει ζητήσει να καταγραφούν τα στοιχεία που προσδιορίζουν την ατομική, οικογενειακή, περιουσιακή και υπηρεσιακή κατάστασή των υπαλλήλων τους.  Παράλληλα, τους καλεί να προβούν στην επικαιροποίηση των προσωπικών μητρώων των εργαζομένων, εντάσσοντας στοιχεία τα οποία συναρτώνται με τα τυπικά και ουσιαστικά προσόντα των υπαλλήλων και τα υπηρεσιακά τους καθήκοντα.
Η διασταύρωση των βιογραφικών και η εθελουσία έξοδος
Η αποτύπωση του εργασιακού προφίλ των εργαζομένων προχωρά με ταχείς ρυθμούς και μάλιστα θα γίνει διασταύρωση στοιχείων για τίτλους σπουδών και πιστοποιητικά γλωσσομάθειας ώστε να αποκαλυφθούν περιπτώσεις υπαλλήλων που εμφανίζουν πλαστό …προσοντολόγιο. Αλλωστε,   στην  εγκύκλιο του  υπουργείου (Αριθμ. Πρωτ.: ΔΙΔΑΔ/Φ.34/35/οικ. 14888 ) για την επικαιροποίηση των προσωπικών μητρώων των υπαλλήλων επισημαίνεται πως  έχει  διαπιστωθεί ότι, σε πολλές περιπτώσεις, τα προσωπικά μητρώα των υπαλλήλων δεν διαθέτουν την απαιτούμενη εγκυρότητα και πληρότητα, ιδιαίτερα σε στοιχεία που καταθέτει ο ίδιος ο υπάλληλος στην υπηρεσία του και σχετίζονται με την υπηρεσιακή του κατάσταση ή είναι πρόσφορα για την αξιολόγησή του, «με συνέπεια να μην είναι εφικτή η ασφαλής, ορθή και ταχεία επεξεργασία τους, όταν αυτή απαιτείται».
Παράλληλα, ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στις  αποχωρήσεις υπαλλήλων και ήδη το υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης βρίσκεται σε συννενόηση με το υπουργείο Οικονομικών και το Γενικό Λογιστήριο του κράτους ώστε να προσδιοριστούν οι όροι εθελουσίας εξόδου και τα κίνητρα με αναγνώριση πλασματικών χρόνων. Αναμένεται μάλιστα η διαδικασία εθελουσίας εξόδου -εφόσον δεν κατοχυρώνεται πλήρης συνταξη είτε με αποζημίωση- για υπαλλήλους που ενταχθούν σε καθεστώς διαθεσιμότητας ή κινητικότητας, να περιληφθεί στο σχέδιο νόμου για την αναδιοργάνωση της Δημόισας Διοίκησης.
Βέβαια, όπως λένε στελέχη της διοίκησης και συνδικαλιστές στο δημόσιο, οι κυβερνητικοί στόχοι για απολύσεις δεν αλλάζουν όπως κι αν βαφτίσουν τα βήματα που θα οδηγήσουν στην έξοδο χιλιάδες υπαλλήλους.  Μεγάλο αγκάθι, πέραν των άλλων, παραμένουν τα Νομικά Πρόσωπα – κυρίως Ιδιωτικού Δικαίου στα οποία υπάρχει το νομικό καθεστώς δίνει ευελιξία στη λύση συμβάσεων-εξ ου και η πρεμούρα να υπάρξει μετροπή ΝΠΔΔ σε ΝΠΙΔ στον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Αυτά αποτελούν μεγάλη δεξαμενή για αυτόματες απολύσεις υπαλλήλων  με σχέση εργασίας αορίστου χρόνου ιδιωτικού δικαίου, άμα τη καταργήσει των φορέων.

ΚΟΙΝΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ – Παρασκευή 31 Μαίου 2013, 6:00 η ώρα

Πέμπτη, 30 Μάη 2013

 

ΚΟΙΝΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ  ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ

Καλούμε τις εργαζόμενες και τους εργαζομένους του ΚΕΘΕΑ, του 18 ΑΝΩ, του ΟΚΑΝΑ και των Κέντρων Πρόληψης σε κοινή συνάντηση την Παρασκευή, 31 Μάη, ώρα 6μμ, στην Αθήνα (Ξενοφώντος 4, 6ος όροφος – Σύνταγμα).e87086b9f2ff1aaa37a8b6be8a059d99

Η παρουσία όλων είναι απαραίτητη, για να προχωρήσουμε ενωμένοι ενάντια σε κάθε σχέδιο κατάργησης θέσεων εργασίας και δομών, συρρίκνωσης υπηρεσιών και του δημόσιου χαρακτήρα τους στον κρίσιμο χώρο της αντιμετώπισης της εξάρτησης.

Εργαζόμενοι 18 ΑΝΩ

Σύλλογος Εργαζομένων ΚΕΘΕΑ

Σύλλογος Εργαζομένων ΟΚΑΝΑ                                       

Σωματείο των Εργαζομένων στα Κέντρα Πρόληψης

 

 

 

ΚΟΙΝΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ

Τετάρτη, 29 Μάη 2013 

ΚΟΙΝΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ  ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ

Εργαζόμενες και εργαζόμενοι του ΚΕΘΕΑ, του 18 ΑΝΩ, του ΟΚΑΝΑ και των Κέντρων Πρόληψης συναντηθήκαμε την Παρασκευή, 24 Μάη, στην Αθήνα, για να ανταλλάξουμε απόψεις και να συντονίσουμε τις κινήσεις μας.class%20struggle

Συμφωνήσαμε:

– Την αντίθεσή μας ενάντια σε οποιοδήποτε σχέδιο απεργάζονται ηγεσίες Υπουργείων και διοικήσεις Οργανισμών για απώλεια θέσεων εργασίας,  υπηρεσιών, δομών στον κρίσιμο χώρο της αντιμετώπισης της εξάρτησης.

– Την ανάγκη βαθύτερου και πλατύτερου διαλόγου μεταξύ των εργαζομένων.

– Την ανάληψη κοινής, ενιαίας δράσης των εργαζομένων για την σωτηρία όλων των δομών, του  δημόσιου χαρακτήρα τους και της ιδιαίτερης φιλοσοφίας καθεμιάς. Στο πλαίσιο αυτό, η 26η Ιούνη, «Παγκόσμια Μέρα Κατά των Ναρκωτικών», δεν μπορεί να περάσει στην κοινωνία σαν ένα ακόμα «πανηγύρι», σε συνθήκες έκρηξης του προβλήματος της εξάρτησης και αποψίλωσης των δομών αντιμετώπισής του.

– Την σύσταση τετραμελούς (τουλάχιστον) ομάδας από εργαζόμενους των φορέων για  συντονισμό, με στόχο να καλύψει την ανάγκη για βαθύτερο διάλογο μεταξύ των εργαζομένων αλλά και τις προϋποθέσεις για κοινές παρεμβάσεις των αιρετών εκπροσώπων, όπως η επιδίωξη επαφών με Υπουργεία και διοικήσεις Οργανισμών, για να παρουσιάσει τις ενιαίες θέσεις μας και να ζητήσει πληροφόρηση για τους σχεδιασμούς και τις προθέσεις τους.

– Νέα κοινή συνάντηση των εργαζομένων, την Παρασκευή, 31 Μάη.

 

Εργαζόμενοι 18 ΑΝΩ

Σύλλογος Εργαζομένων ΚΕΘΕΑ

Σύλλογος Εργαζομένων ΟΚΑΝΑ

Σωματείο των Εργαζομένων στα Κέντρα Πρόληψης

 

«Τι ωραίο πλιάτσικο – Η ψυχική υγεία στον καιρό του μνημονίου»

Επιτυχημένη και με μαζική συμμετοχή η ανοιχτή εκδήλωση του ΣΕΨΑΕΚΟ

Την Τετάρτη 22/05 στην ΕΣΗΕΑ το Σωματείο Εργαζόμενων σε φορείς Ψυχικά Ασθενών και Ευαίσθητων Κοινωνικά Ομάδων πραγματοποίησε εκδήλωση με θέμα:
Η εκδήλωση οργανώθηκε από Σωματείο Εργαζομένων και όχι από κάποια-ες διοικήσεις φορέων και έβαλε μια εντελώς διαφορετική οπτική και προοπτική για την Ψυχική Υγεία, για τις συνθήκες, τα προβλήματα, την καθημερινότητα των ανθρώπων στις υπηρεσίες αυτές και τους σημαντικούς αγώνες που δίνουμε στην πιο σκληρή περίοδο για την κοινωνία και το εργατικό κίνημα.
Συμμετείχαν περισσότερα από 100 άτομα και μίλησε κόσμος από 13 χώρους.370208~1
Από δομές ψυχικής υγείας, κέντρα ημέρας, ξενώνες, οικοτροφεία:
  • Εταιρία Κοινωνικής Ψυχιατρικής και Ψυχικής Υγείας (Ε.Κ.Ψ.Ψ.Υ.)
  • ΠΕΨΑΕΕ
  • Λόγος-Νους
  • Βαβέλ
  • ΕΔΡΑ
  • Περιβολάκι
  • Νέστορας
  • Ερευνητικό Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο Ψυχικής Υγιεινής (Ε.Π.Ι.Ψ.Υ.)
Από συγγενείς χώρους:
  • ΟΚΑΝΑ
  • Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Αττικής – Δαφνί
  • 18ΑΝΩ
  • Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργαζόμενων στην Ειδική Αγωγή (ΠΟΜΕΕΑ)
  • Σύνδεσμος Κοινωνικών Λειτουργών  Ελλάδος (ΣΚΛΕ)
Από τέσσερα σωματεία στην Ψυχική Υγεία
  • Σωματείο Εργαζόμενων ΕΔΡΑ
  • Σωματείο Εργαζόμενων Περιβολάκι
  • ΣΕΨΑΕΚΟ
  • Σωματείο ληπτών «Αυτοεκπροσώπηση»
Στην εκδήλωση συμμετείχαν 4 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ: Χ. Μαντάς, Β. Κατριβάνου, Α. Ξανθός και Κ. Ζαχαριάς.
Στην εκδήλωση είχε καλεστεί και το ΚΚΕ ώστε να συμμετέχουν και τα δυο κόμματα (ΣΥΡΙΖΑ και ΚΚΕ). Δυστυχώς δεν ήρθε στην εκδήλωση εκπρόσωπος του ΚΚΕ, παρά την αρχική συμφωνία. Για την αλλαγή αυτή ειδοποίησε 10 λεπτά πριν την έναρξη της εκδήλωσης, με το επιχείρημα ότι δεν ήθελε να συμμετέχει σε «μια στείρα αντιπαράθεση με το ΣΥΡΙΖΑ» (αν και γνώριζαν ότι πρόκειται για εκδήλωση σωματείου,  το περιεχόμενό της και όλους τους καλεσμένους από τις 10/05).
Πρώτος μίλησε ο Α.Βασιλικόπουλος, εργαζόμενος στην Εταιρεία Κοινωνικής Ψυχιατρικής και Ψυχικής Υγείας. Με μια σύντομη αναφορά στην πορεία της Ψυχικής Υγείας μίλησε για τις διαδοχικές περικοπές που μας φέρνουν στα πρόθυρα της κατάρρευσης και  για τις πολιτικές ηγεσίες που ποτέ δεν θέλησαν να λύσουν τα προβλήματα του χώρου και πολεμούν την ουσία της Ψυχιατρικής Μεταρρύθμισης(αποασυλοποίηση, ευαισθητοποίηση κοινότητας, καταπολέμηση στίγματος, δικαιώματα και ελευθερίες των ασθενών). Αναφέρθηκε σε διοικήσεις φορέων οι οποίες απολαμβάνουν της ατιμωρησίας της πολιτικής ηγεσίας παρά τα μεγάλα λόγια για «κάθαρση» και ελέγχους από Υπουργούς, Υφυπουργούς κοκ, που πραγματικό στόχο έχουν να φαίνεται πως η Ψυχική Υγεία είναι συνολικά ένας χώρος διαφθοράς και αξίζει να συρρικνωθεί /καταργηθεί.
Μετά μίλησε ο εκπρόσωπος του Σωματείου ληπτών υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας «Αυτοεκπροσώπηση», ανθρώπων που είναι λήπτες των υπηρεσιών και ταυτόχρονα εργαζόμενοι στο χώρο. Είπε πως οι λήπτες των υπηρεσιών ψυχικής υγείας βλέπουν εργαζόμενους που παρά την αυτοθυσία τους δεν μπορούν να προσφέρουν πια την ίδια ποιότητα υπηρεσιών καθώς η εξάντληση και η έλλειψη μέσων τους τσακίζουν. Περιέγραψε πώς στη ναζιστική Γερμανία οι ψυχικά ασθενείς και τα άτομα με εκ γενετής αναπηρίες χαρακτηρίστηκαν βάρος για το κοινωνικό σύνολο και οι υπηρεσίες για την υποστήριξή τους σαν σπατάλη των χρημάτων των γερμανών φορολογούμενων. Εξήγησε πως η πολιτική της κυβέρνησης, που καταστρέφει τις δομές ψυχικής υγείας μετατρέπει τους θεραπευόμενους σε περιθωριοποιημένα, άβουλα πλάσματα δίχως δικαιώματα και έτσι κάνει πράξη όσα η ναζιστική Χρυσή Αυγή προπαγανδίζει ξεκάθαρα για εξόντωση των ψυχικά πασχόντων.
Τελευταία μίλησε η Α.Συλλιγαρδάκη, πρόεδρος του ΣΕΨΑΕΚΟ, για  τις περικοπές στη χρηματοδότηση της Ψ.Υ. και του συνδικαλισμό στο χώρο, για τις καταγγελίες που έχουν γίνει από εργαζόμενους και τον εκφοβισμό και τις απειλές που ανώνυμα έχουν υπάρξει (Λόγος – Νους, Ξένιος Ζευς), για παραδείγματα διεφθαρμένων διοικήσεων (πχ Ίρις) που παραμένουν ατιμώρητοι. Τόνισε ότι η σημερινή και οι προηγούμενες ηγεσίες και κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ – ΝΔ κοροϊδεύουν όλους όσους διεκδικούν ποιοτικές υπηρεσίες και αξιοπρεπή δουλειά. Έγινε ένας απολογισμός των αγώνων που έχουν δώσει οι εργαζόμενοι στην Ψ.Υ., του χτισίματος του συντονισμού των εργαζομένων σε Ψ.Υ., Πρόληψη Απεξάρτηση και Ειδική Αγωγή και της κατάληψης του Υπουργείου Υγείας. Τέλος εξήγησε ότι  αν και το κίνημα βρίσκεται σε υποχώρηση αυτό θα αλλάξει γιατί τα προβλήματα είναι εκρηκτικά τόσο στο χώρο μας όσο και στην ελληνική κοινωνία συνολικά και πως μαζί με άλλους κλάδους στο μέλλον θα δώσουμε ξανά πολύ δυνατές μάχες.
Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Χ.Μαντάς αναφέρθηκε στην κοροϊδία του Υπουργείου προς τους εργαζόμενους σχετικά με το νέο σύμφωνο που έχει υποτίθεται υπογράψει ο Υπουργός με την Ε.Ε. για την ψυχική υγεία και προειδοποίησε ότι δεν θα υπογραφεί κάτι που θα ωφελεί πραγματικά την Ψ.Υ. Συμφώνησε ότι υπάρχει ανάγκη για ένα άλλο μοντέλο για την Ψ.Υ. με εργαζόμενους και λήπτες συμμέτοχους στη λήψη αποφάσεων και για ένα πραγματικό σχέδιο δημόσιας και δωρεάν ψυχικής υγείας με ένταξη όλων των φορέων.
Η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Β.Κατριβάνου συμφώνησε απόλυτα με τα αιτήματα που θέτουμε απέναντι στην κυβέρνηση, ότι είναι σημαντικό να κρατηθεί ο αγώνας αυτός και ότι η αλληλεγγύη είναι ένα πολύ δυνατό όπλο. Τόνισε πως η ενότητα στη δράση μέσα από εκδηλώσεις και κοινές κινητοποιήσεις ειδικά σε έναν χώρο τόσο ευαίσθητο και χτυπημένο όσο η Ψ. Υ. είναι παράδειγμα δύναμης και επιμονής για όλη την κοινωνία.
Ο Θ.Μεγαλοοικονόμου, διευθυντής του 9ου Ψ. Τ. του ΨΝΑ (Δαφνί) και του Κέντρου Ψυχικής Υγείας Αγ.Αναργύρων αναφέρθηκε στην οριακή κατάσταση στην οποία βρίσκονται και τα δημόσια ψυχιατρεία. Επισήμανε τον κίνδυνο δημιουργίας δικαστικών ψυχιατρείων – άθλιων αποθηκών ανθρώπων όπως δείχνει η διεθνής εμπειρία – με αφορμή την κρίση. Τόνισε τον κίνδυνο φασιστικοποίησης κομματιών της κοινωνίας, ειδικά στο πως βλέπουν τους ψυχικά ασθενείς λόγω των κυβερνητικών πολιτικών περιθωριοποίησης και των περικοπών που θα αναγκάσουν το προσωπικό, υπό τον φόβο της απόλυσης και μαζικής ανεργίας, να χειρίζεται τους ασθενείς απάνθρωπα(καταστολή με φάρμακα, καθηλώσεις κλπ). Κατέληξε πως το σύστημα είναι σε κρίση, δεν μπορεί να υπάρξει πραγματική λύση μέσα σε αυτό και χρειάζεται συνολική ανατροπή.
Από το Σύλλογο Εργαζόμενων ΟΚΑΝΑ η Έ.Κουτσοπούλου τόνισε τη σημασία του συντονισμού, της κοινής δράσης των εργαζομένων και τον αγώνα των εργαζόμενων του ΟΚΑΝΑ στην κατάληψη έξι βδομάδων του Οργανισμού σε Αθήνα και Θεσ/νίκη που έφερε σημαντικές παραχωρήσεις στα αιτήματά τους. Έκλεισε με το ότι πρέπει να παλέψουμε να πάρουμε τη ζωή μας πίσω για να μπορέσουμε να βοηθάμε ανθρώπους να κερδίζουν τη δική τους ζωή πίσω.
Οι εργαζόμενοι από διάφορους χώρους της Ψ.Υ.(ΕΔΡΑ, Λόγος – Νους, Βαβέλ, Νέστορας, ΕΠΙΨΥ) αναφέρθηκαν στην ενότητα και τη σημασία ύπαρξης ζωντανών σωματείων. Μίλησαν και για την επίσχεση που έκαναν ή συνεχίζουν να κάνουν, τις απειλές και πιέσεις που δέχονται, τις δυσκολίες και το φόβο που υπάρχει και την αδικία που νιώθουν αφού το Υπουργείο δεν προχωρά σε καμία ουσιαστική διερεύνηση και τιμωρία όσων καταγγέλλονται.
Οι εκπρόσωποι από τον ΣΚΛΕ και την ΠΟΜΕΕΑ έθιξαν τα αντίστοιχα προβλήματα που αντιμετωπίζουν και εξήγησαν ότι η κοινή δράση, τα κοινά αιτήματα και η αλληλοϋποστήριξη είναι αναγκαία. Τόνισαν την ανάγκη να συνεχίσουμε ώστε να πείσουμε περισσότερους να συμμετέχουν πιο δραστήρια.
Τέλος ένας θεραπευόμενος από το 18ΑΝΩ τόνισε πως δεν έχουμε περιθώρια να αφήσουμε την κυβέρνηση, που πετά στα σκουπίδια ανθρώπους, να κλείσει δομές που προσφέρουν τόσο ζωτικές υπηρεσίες στην κοινότητα. Συνόψισε με τις λέξεις «αλληλεγγύη», «συλλογικότητα», «αξιοπρέπεια».
Η εκδήλωση αυτή, ως η πρώτη που διοργανώνεται από το ΣΕΨΑΕΚΟ, ήταν επιτυχημένη και έφερε πιο κοντά εργαζόμενους από διάφορους χώρους και λήπτες των υπηρεσιών που είμαστε διατεθειμένοι να παλέψουμε.
Το ΔΣ του ΣΕΨΑΕΚΟ 

«Αναζητώντας Παράδειγμα: Από την κοινωνία της Εξάρτησης, στην κοινωνία των Ανθρώπων» – Δημήτρης Γιαννάτος

Το παρακάτω άρθρο,αποτελεί εισήγηση στην εκδήλωση – με τον ομώνυμο τίτλο-  των Σωματείων Εργαζομένων στην Πρόληψη και Απεξάρτηση(ΚΕΘΕΑ, 18 ΑΝΩ, Κέντρα Πρόληψης, ΟΚΑΝΑΜάρτιος 2013 – Πολυχώρος @ΡΟΥΦ.

Ο τόπος και η μνήμη

Επιστρέφοντας, με το ΜΕΤΡΟ,  έπειτα από μια ξέπνοη απεργία-πορεία, είδα τούτη την εικόνα: απέναντί μου, ένα κορίτσι 18-19 χρονών, με συντηρητική εμφάνιση και ήρεμη έκφραση διάβαζε ένα βιβλίο (κάποιο σύγγραμμα από την Σχολή της, υπέθεσα). Σε πλαϊνό κάθισμα, ένας τριαντάρης, ασχολιόταν με ένα τεράστιο κινητό, παίζοντας ένα παιγνίδι, για να περάσει η ώρα, αρκετά αγχωμένος με τον χρόνο και ανήσυχος ν’αντέξει την… διάρκεια του ταξιδιού. Κοιτάζοντας καλύτερα στο βιβλίο, είδα ότι αναφερόταν στο «Ολοκαύτωμα των Καλαβρύτων»!. Βιβλίο συνδεδεμένο με τόπο, ανθρώπους και αφηγήσεις. Πήρα κουράγιο, αναθάρρησα.  Μακριά από τις φανφάρες των «επαναστατών» της προηγούμενης ώρας, το κορίτσι αυτό μου έμοιαζε πιο πολύ παρών, στην ανατροπή, επειδή βίωνε κάτι ριζωμένο και ατόφιο. Ο τριαντάρης δίπλα, συνέχιζε την ατομική του σχέση με το χρόνο...ceb5ceb3ceb3cebfcebdceb2cf8ccf80cebfcf85cebbcebfcf82-cf81ceaeceb1cf82-cf86ceb5cf81cf81ceb1ceafcebfcf82

Ένιωσα, να αποτυπώνεται μπροστά μου, όλο το συμβολικό επίπεδο της κρίσης και της καταστροφικής διεξόδου που θέλει να δώσει ο νεοαποικισμός του 21ου αιώνα και το κεφάλαιο. Χωρίς τόπο, μας θέλει αντιμέτωπους με τον ατομικιστικό χρόνο. Συνεχώς περιπλανώμενους, χωρίς σχέση με το παρελθόν, δίχως δεσμούς και μνήμη, χωρίς… συλλογικές συμβάσεις, χωρίς αλληλεγγύη τελικά. Προετοιμάζοντας, ακόμα περισσότερο το ιδεολογικό έδαφος για τη φυγή, την ερήμωση της χώρας από τους ανθρώπους της.

Από το 1987, ο «νομαδικός τόπος» για τον οποίον μιλούσε ο Βέλτσος, – προνομιακός συνομιλητής του Σημίτη- έθετε τα θεμέλια της μετα-νεωτερικής ιδεολογικής ηγεμονίας των σοσιαλκαπιταλιστικών ελίτ. «…είναι φανερό πως ο τόπος ή καλύτερα οι τόποι, τους οποίους η μη-κοινωνιολογία διευθετεί, είναι τόποι νομαδικοί που οριοθετούνται από το δικαίωμα κίνησης των διαφορών και των αποκλίσεων, παρά από το δικαίωμα εγκατάστασης και καταυλισμού». (Η μη-κοινωνιολογία – Αναλυτική του μετα-μοντερνισμού – Γ.Βέλτσος-Εκδόσεις Νεφέλη-1988).  Επίσης σημείωνε: «Η εμφάνιση αυτή του «αυθεντικού» μεταμοντέρνου ανθρώπου που αναγγέλλει η μη-κοινωνιολογία δε θα είναι διατεταγμένη από συστηματικές χωροταξίες κι ούτε διάστικτη από σημαντικές χρονολογίες».  Ο μετα-μοντέρνος χρόνος, συνδέεται με την κυριαρχία του μηδενός, το τέλος της ιστορίας και της μνήμης, την ανάδυση του άνθρωπου-ιδιώτη και την συνολική αποδομητική προσέγγιση των κοινωνικών φαινομένων.   Ο Γ.Βέλτσος ( στο ίδιο βιβλίο) αποφαίνεται με ενδεικτικό τρόπο: «τι άλλο εκτός από το μηδέν θα επιχειρεί την καταγγελία, την απάλειψη και την επαναξιολόγηση» και πιο κάτω «Ο φορέας του μηδενός, ο νέος μετα-μοντέρνος σύγχρονος άνθρωπος, εξόριστος από τον δημόσιο χώρο και κοινωνός ενός χώρου ιδιωτικού δεν θα είναι μόνο το αντικείμενο αλλά και το υποκείμενο της μη-κοινωνιολογίας…».

Όμως και ο Στέλιος Ράμφος, διαπρύσιος απολογητής του μνημονίου, αναφέρεται άμεσα – όπως ενδελεχώς αναλύει και αναδεικνύει ο Γιώργος Καραμπελιάς στο πρόσφατο βιβλίο του – στην πρωτοκαθεδρία του «δυτικού χρόνου» έναντι του εδάφους και του τόπου σε κάθε οντολογική του διάσταση. «Προκειμένου να μην στενεύουν τα όποια όρια, χάρι τους ουρανοξύστες η Νέα Υόρκη υψώνει και διατάσσει το σώμα της εν σχέσει με το χρόνο. Έτσι αντί η θέληση να πατά στη γη, πατά πάνω στη θέληση και η ύλη γίνεται αυλή… το άνοιγμα του χώρου από το χρόνο είναι κλήση αδιάκοπη προς τη δημιουργία» και «Η χρονική ροή θα αναγνωριστεί μόνον όταν το μηχανικό ρολόι θα αποσπάσει το άτομο από το όλον της κοινότητας».(πηγή: «Η αποστασία των διανοουμένων» – Γ. Καραμπελιάς– Εναλλακτικές εκδόσεις -2012)

Ο χρόνος, των καπιταλιστικών μητροπόλεων, των καντράν των χρηματιστηρίων, του οικονομισμού και των τραπεζών, των μετόχων και των μετοχών ενάντια στον τόπο, την κοινότητα

Το κρίσιμο ιδεολογικό και σημειολογικό στίγμα της κρίσης,  είναι εμφατικά παρών. Και μάλιστα μ΄έναν παγιδευτικό και αντιφατικό τρόπο : η μεν κυρίαρχη ελληνική αστική τάξη, εξαρτημένη, υπόδουλη και παρασιτική από γεννησιμιού της,  επεδίωκε την ένταξή της στον παγκόσμιο σύστημα ηγεμονίας, χωρίς έδαφος, αλλά με χρηματιστηριακούς τίτλους, διαμετακομιστικό εμπόριο  και οικονομικές συμφωνίες.    Όμως και ένα μεγάλο κομμάτι της αριστεράς και του αντιεξουσιαστικού χώρου(ιδιαίτερα μετά το 1990), ταύτισε την αλλαγή και το καινούριο, με μια αντιπατριωτική εμμονή, ενάντια στην παράδοση γενικά, αναφερόμενη, συχνά με οργή, σε οποιαδήποτε αναφορά στην ελληνική γη.  Έτσι, μαζί με την «παράδοση» πετάει και χαρίζει το αντιστασιακό χαρακτήρα του ελληνισμού –  όπως το έλεγε ο Ν. Σβορώνος.  Συχνά, ένας αφηρημένος και «παραληρηματικός»  διεθνισμός, μεταλλάσσει το πρόταγμά της  σ΄έναν αποεδαφικοποιημένο και «ασώματο» κοσμοπολιτισμό, χωρίς παρελθόν και μνήμη, εφόσον μνήμη σημαίνει παράδοση, παρελθόν και πιθανόν… «σύνορα».  Ίσως, γιατί – όπως κάνει ο εξαρτημένος για το παρελθόν και τον εαυτό του – αναλογικά, η «αριστερή» αυτή οπτική, δεν αντέχει συναισθηματικά, να αναγνωρίσει τα αισθήματα αγάπης της για τον τόπο, ψάχνοντάς τα, στην κυριολεξία απ’εξω και αλλού. Μένει λοιπόν και αυτό το πολιτικό υποκείμενο, σε μια ιδιότυπη, μετα-νεωτερική εξάρτηση, από κάθε «εισαγόμενη» θεωρία, αποφεύγοντας την σύνθεση.

Το υποκείμενο της κοσμοθεωρίας αυτής, μοιάζει να βιώνει αυτό που έλεγε, ο παλαι ποτέ αμφισβητίας, Σαββόπουλος:

«Κανένα πλάσμα του Θεού δε ζει σε τέτοιο βάθος, (ιστορικό, τραγικό που βαραίνει την ύπαρξη)  όπου σ’ αγάπησα πολύ κι απόμεινα μονάχος…». Δ. Σαββόπουλος

για να συμπληρώσει αργότερα, προτείνοντας την σύνθεση:

«Δε μας ακούς που τραγουδάμε
με φωνές ηλεκτρικές
μες στις υπόγειες στοές
ώσπου οι τροχιές μας συναντάνε
τις βασικές σου τις αρχές
…»(
η ιστορία, η παράδοση, η προσφυγιά, ο αγώνας, η  επιβίωση, οι αξίες, κ.α). Αυτό που ήδη, είχε τονίσει τραγικά ο Σεφέρης:

 «Ξύπνησα με το μαρμάρινο τούτο κεφάλι στα χέρια
που μου εξαντλεί τους αγκώνες και δεν ξέρω πού να
τ’ ακουμπήσω
»  Γ. Σεφέρης

Τώρα, μέσα στην καταστροφή, είναι ευκαιρία να ακουμπήσουμε κάπου την ιστορία μας, γεννώντας το καινούριο.  Είναι αναγκαίο, ένα σωτήριο κοίταγμα προς τον εαυτό μας, τόσο ως άτομα όσο και ως τόπος. Η  εκ νέου ανακάλυψη μιας πολυδιάστατης συλλογικότητας – βασικό όπλο ενάντια στους κυρίαρχους – προϋποθέτει ένα βύθισμα και μια αναζήτηση σε ότι τραυματίσαμε και μας τραυμάτισε, ώστε να ανακτήσουμε πρώτα συναισθηματικά και συμβολικά και έπειτα και πολιτικά τον τόπο μας, που ξεπουλιέται σε τιμή ευκαιρίας στην παράλογη λογική των αγορών.

Είναι σημαντικό ν’αγαπήσεις τον εαυτό σου για ν’αλλάξεις, λέμε στην απεξάρτηση. Είναι, αντίστοιχα, σημαντικό να αγαπήσεις τον τόπο σου για να τον «σώσεις» και να τον αλλάξεις. Είναι σημαντικό να αγαπήσεις τον… ανθρωπισμό σου, για να δώσεις και στο ταξικό σου πρόσημο μια ηγεμονική διάσταση για το σύνολο της κοινωνίας.

Βιώνοντας την κρίση ως οντολογικό πρόβλημα, μας φέρνει κοντά στην εναγώνια υπαρξιακή αναζήτηση του εξαρτημένου από ουσίες, που αναζητά τη απελευθέρωσή του, στην θεραπεία, στην προσωπική αυτονομία.

Για τον λαό μας, το αντίστοιχο είναι η αυτονομία σε ατομικό, κοινωνικό-ταξικό, εθνικό, περιφερειακό επίπεδο, καθώς το ειδικό καθεστώς εξάρτησης, δεν αφήνει περιθώριο εφησυχασμού. Κάθε είδους απεξάρτηση, προϋποθέτει ένα βαθύ, αγωνιστικό ΌΧΙ, και παράλληλα ένα «βύθισμα» στον εαυτό, στο παρελθόν, στο συλλογικό γεννεόγραμμα του τόπου. Όπως η θεραπεία απεξάρτησης που σέβεται και επιστρέφει στο παρελθόν του ανθρώπου, όχι για να το καθαγιάσει ή να το εξαφανίσει, αλλά για να συμφιλιωθεί μ’αυτό παίρνοντας δύναμη, για την απεξάρτηση και την προοπτική.

Η περιπέτεια της θεραπείας – όπως και αυτή του μνημονίου- προϋποθέτει αυτοκριτική και όραμα, συμμαχίες, αλληλεγγύη και αληθινές σχέσεις εμπιστοσύνης και ανθρωπιάς. Μια νέα σχέση με το «έξω», χωρίς να προσαρμόζουμε την πραγματικότητα στις φαντασιώσεις μου, διατηρώντας όμως πάντα την ελπίδα και το πρόταγμα για έναν καλύτερο κόσμο.

Η κοινότητα

Όπως στην θεραπευτική απεξάρτηση έτσι και στην κρίση, ο άνθρωπος έχει ανάγκη, τώρα όσο ποτέ την κοινότητα. Τον δημιουργικό κοινοτισμό, την ουσιαστική αυτοδιοίκηση και τις αλληλέγγυες σχέσεις ευθύνης, συνεργασίας και άμεσης δημοκρατίας. Η παρέα, η συντροφιά, η ομάδα, η γειτονιά, επανεντάσσει τον εξαρτημένο, και κατ΄αναλογία, μπορεί να αποτελέσει αντίσταση και δημιουργία ενάντια στην επίθεση των αγορών και των νέων ηγεμόνων.

Μιλώντας για κοινότητα και παράδοση, δεν αναφέρομαι σε στείρες νεκρές παραδόσεις, αλλά στο νεορομαντικό ριζοσπαστικό υλικό που κρύβει η όποια παράδοση (εθνική, κοινωνική, ταξική ) ως «μαστοριά» και συσσωρευμένη εμπειρία γεμάτη από χρήσιμα, σοφά εργαλεία για αξιοποίηση. Η κοινότητα, είναι η ρίζα, ποιο κοντά στην εξισωτική και δίκαια κοινωνία, από οποιοδήποτε άλλο παράδειγμα. Είναι η ντόπια ρίζα, που στήριξε τόσο το ελληνισμό αιώνες τώρα, όσο και τα οποιαδήποτε σοσιαλιστικά ή απελευθερωτικά κινήματα στη χώρα ή παγκόσμια. «Οι κοινοτικοί θεσμοί θ’ αποτελούσαν περίφημη αφετηρία για το προχώρημα προς τον κομμουνισμό, ακριβώς όπως και το ρώσικο μιρ που κι αυτό το βλέπουμε τώρα να καταστρέφεται μπροστά στα μάτια μας..» (Ένγκελς).

Η ενίσχυση και ο εκσυγχρονισμός των θεσμών αυτών, αποτελεί την αμεσοδημοκρατική πολιτική διεκδίκηση των ανθρώπων, να καθιερώσουν θεσμικά τη φωνή τους και τον έλεγχο του πολιτικού συστήματος. Είναι το παράδειγμα, ενάντια στο ολιγαρχικό κράτος, που μέσω των κυβερνητικών συντεχνιών, κατακτά κάθε μορφή του δημοσίου και των κοινών.  Γιατί τα κοινά, είναι ο τόπος,  που η διεκδίκησή του είναι το σημαντικό σε σχέση με τον μεταμοντέρνο χρόνο.

Όμως, δείτε τι συμβαίνει! Δεξιά και Αριστερά συναγωνίζονται ν’ αλλάξουν τον χρόνο, να τον τρέξουν, να αυξήσουν τον ρυθμό. Μιλούν για τάση (τάση = χρόνος, κίνηση)  του πολιτικού και κοινωνικού συστήματος : μείναμε πίσω, να τρέξουμε, εξέλιξη, πρόοδος, καθυστέρηση, να προλάβουμε το τρένο της Ευρώπης, κ.α. Αποφεύγουν να μιλήσουν, πολύ περισσότερο να παρέμβουν στην δομή, στο έδαφος, στον τόπο (δομή = τόπος). Γιατί αυτό χρειάζεται βαθιές πολιτειακές αλλαγές (στην ουσία, χρειάζεται να καλλιεργήσουν το «έδαφος»), που αν τις τολμήσουν θα πρέπει να αναιρέσουν την ίδια την ύπαρξή τους ως κατεστημένοι πολιτικοί οργανισμοί. Θα πρέπει ν’ αλλάξουν δηλαδή!

Η πολύμορφη επανασύνδεση με τον τόπο, είναι επιτακτική όσο ποτέ. Είναι μια προοπτική ριζοσπαστική, απαραίτητη για να εκσυγχρονίσουμε την εμπειρία μας και την αντίστασή μας. Για να μπορέσουμε να ανασυγκροτήσουμε παραγωγικά τον τόπο μας. Όπως το έλεγε ο Μάρξ και όχι οι κακόηχοι ερμηνευτές του, στην «Κριτική της φιλοσοφίας του Δικαίου του Χέγγελ» :  «Ριζοσπάστης είναι όποιος πιάνει τα πράγματα από την ρίζα τους. Και ρίζα του ανθρώπου είναι ο ίδιος ο άνθρωπος» . Ο άνθρωπος δεν είναι ένα όν χωρίς έδαφος. Έχει ουσία, λογική, μνήμη και συναίσθημα, που συνδέονται με τόπους, μυρωδιές, ήχους, γεύσεις, εικόνες.

Ενάντια στην ανηθικότητα του κεφαλαίου και των νέων ιμπεριαλιστών, το ρίζωμα με τον τόπο, η τοπικοποίηση της ζωής και της παραγωγής είναι το παράδειγμα που οι σύγχρονοι τύραννοι, φοβούνται όσο τίποτε άλλο. Δεν είναι τυχαίο, πως στον Όμηρο, η λέξη ήθος, σημαίνει τόπος, και σταδιακά αποκτά και την έννοια των εθίμων και της παράδοσης, της ιδιοσυγκρασίας, του τρόπου σκέψης, κλπ. Ενάντια στο ξεπούλημα το τόπου, η σύνδεση με το έδαφος και τον τόπο, είναι επανάσταση και ανατροπή, είναι συνολική αλλαγή του μοντέλου ζωής μας. Αποτελεί σύνθεση του ντόπιου με το παγκόσμιο. Συνδέεται με την ουσιαστική, ριζοσπαστική φύση της οικολογίας, που σημαίνει άλλωστε: Λόγος περί του οίκου.

Δεν είναι τυχαία η λαϊκή αντίσταση στην Κερατέα, στη Χαλκιδική, στην Θράκη. Ούτε ότι το σύστημα βλέπει εκεί τη μεγαλύτερη απειλή του και τρομάζει περισσότερο, συγκριτικά με τις ποιος ξέρει πόσες εθιμοτυπικές «κομματικές λιτανείες» στο δρόμους της Αθήνας.

                                                           Οι άνθρωποι

Οποιοδήποτε ριζοσπαστικό, εξισωτικό, αγωνιστικό παράδειγμα προβάλλεται ως λύση, χρειάζεται να επαναπροσεγγίσει τις καθημερινές αρετές των αξιοπρεπών λαϊκών, συνηθισμένων –κατά των Όργουελ– ανθρώπων. Το πνεύμα της αμοιβαιότητας και του ήθους των λαϊκών εργατικών τάξεων και των αγώνων τους, στο διάβα των περασμένων αιώνων. Αυτού του ήθους,  που άφηνε τη συμπεριφορά ενός ανθρωποφαγικού πραγματισμού και της αναξιοπρέπειας στον «πολιτισμό» των κυριαρχικών τάξεων. Αυτών των τάξεων, δηλαδή, που είχαν πάρα πολλά να χάσουν, ώστε να επιδιώκουν με κάθε τρόπο να διατηρήσουν τους διαχωρισμούς, την ανισότητα και τις προνομιακές διακρίσεις τους.
Η ανανέωση της αναφοράς στη λαϊκή κουλτούρα και στην αλληλεγγύη ενός κοινοτισμού, που διαπερνά την καθημερινότητα σε πολλές πτυχές της, μπορεί να είναι το γνώρισμα ενός ριζοσπαστικού κινήματος με «αριστερές» καταβολές.
Ο αγώνας, ο ανθρωπισμός, η αλληλεγγύη, η αυτοθυσία και η αυταπάρνηση αποτελούσαν γνωρίσματα –με όλες τις αντιφάσεις και τις παλινωδίες της ανθρώπινης φύσης– του κυνηγημένου αριστερού ή τέλος πάντων κάθε αγωνιζόμενου ανθρώπου του χωριού, της γειτονιάς και της πόλης. Ήταν ιστορίες αποχωρισμών, εξορίας, απογοήτευσης, ονείρου, του οράματος και της χίμαιρας. Eίχαν στενά πολιτικές –κομματικές ενίοτε– αναφορές, που είχαν όμως πληθυντικές αναφορές και στον  υπόλοιπο λαό,  ο οποίος περνούσε τον δικό του υπαρξιακό αγώνα για την αναζήτηση της επιβίωσης και της προοπτικής.

Κλείνοντας, θα θελα να πω  μια ιστορία, που ακουγόταν, όταν επισκέφτηκε την Ελλάδα, ο Δήμαρχος της  Μαριναλέντα  ( το σοσιαλιστικό αυτοδιαχειριζόμενο χωριό στην Ισπανία) . Αληθινή ή εύστροφο ανέκδοτο, δεν έχει σημασία.  Μια, ηλικιωμένη Ισπανίδα, λοιπόν, έλεγε με ενθουσιασμό στον άνδρα  της για ένα χωριό που οι κάτοικοι ζούσαν με μικρό μισθό, αλλά δεν τους έλειπε τίποτα. Δεν υπήρχε ανεργία και είχαν περίθαλψη, εκπαίδευση, ψυχαγωγία, πάρκα, γυμναστήρια  κ.α. Ο άνδρας, με έκπληξη  και οργή, απαντάει :  «Μα, αυτοί είναι κομμουνιστές!». Η γιαγιά, τα’ χασε και  φώναξε με αντιφατικά συναισθήματα : «Τι? έτσι είναι οι κομμουνιστές?».

Όταν αυτό που οραματίζεσαι και έχεις ως παράδειγμα είναι κοντά στον λαό και στον άνθρωπο δίνοντάς του νόημα, αυθόρμητα και βιωμένα καθημερινά, τότε δεν  χρειάζεται να το κραυγάζεις με ετικέτες! Είναι αυτό που είναι και είναι ανατρεπτικό!

* Το κείμενο δημοσιεύτηκε στο περιοδικό ΑΡΔΗΝ, τεύχος 92 – Αρπίλιος 2013

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΣΤΗΝ ΠΡΟΛΗΨΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΠΕΞΑΡΤΗΣΗ

Από την συνέντευξη τύπου που πραγματοποιήθηκε σήμερα στην ΕΣΗΕΑ και πήραν μέρος τα Σωματεία εργαζομένων στο ΚΕΘΕΑ, στον ΟΚΑΝΑ, Εργαζόμενοι στο 18 ΑΝΩ και στα Κέντρα Πρόληψης :

Αθήνα 21 Μαΐου 2013

«Όταν ανοίγει ένα σχολείο, κλείνει μια φυλακή», έλεγε ο Ουγκώ, χωρίς να μπορούσε ναclass%20struggle φανταστεί πως τα λόγια του στην μεσαιωνική Ελλάδα του 2013, θα μπορούσαν να βρουν την πιο άγρια και εφιαλτική αντιστροφή τους. Τι άραγε ανοίγει όταν κλείνει ένα σχολείο; Τι άραγε ανοίγει όταν συρρικνώνεται μια μονάδα υγείας ή καταργείται μια κλινική; Τι μπαίνει στη θέση των φαρμάκων που δεν μπορούν να αγοράσουν οι ηλικιωμένοι ή οι καρκινοπαθείς; Τι μπαίνει στη θέση των εργασιακών σχέσεων που λεηλατούνται και στην ανεργία που καλπάζει; Μα τίποτα δεν μπαίνει στη θέση των παραπάνω. Γιατί δεν τους νοιάζει και δεν τους αφορά.  Ή μάλλον το καθεστώς, στην πλήρη αναστροφή των λόγων του Ουγκώ, δημιουργεί μια τεράστια κοινωνική φυλακή, στη θέση όλων αυτών που καταργεί με πρόσχημα τις «διαρθρωτικές αλλαγές» και την εξαρτημένη ανάπτυξη.

Και στο χώρο της απεξάρτησης, αλλά και στο ΚΕΘΕΑ,  η πορεία ακολουθεί όλα τα προηγούμενα και η πραγματικότητα είναι η ακόλουθη:

  1. Υποχρηματοδότηση και διακοπή προσλήψεων
  2. Διαφαινόμενες «διαρθρωτικές αλλαγές», συρρίκνωσης, δηλαδή  «μνημονιακό νοικοκύρεμα», που όπως έχουμε δει σημαίνει πόσα κεφάλια και ψυχές (εργαζόμενους και εξαρτημένους) πετώ στο Καιάδα, για να εξοικονομήσω, υποτίθεται, χρήματα.  (Λέμε υποτίθεται, καθώς ακόμα και με τη δική τους λογιστική λογική, ένας χρήστης στο δρόμο στοιχίζει 136 euro, ενώ ένας θεραπευόμενος σε θεραπευτική κοινότητα, στοιχίζει περίπου 23 Εuro).
  3. Προετοιμασία για το πλήρες πέρασμα της απεξάρτησης, όπως συνολικά της Υγείας, στην κερδοσκοπική ιδιωτικοποίηση των υπηρεσιών. Το γκρέμισμα έχει ήδη ξεκινήσει. Το όφελος για το ιδιωτικό κεφάλαιο θα είναι μεσοπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο( όταν δηλαδή αναπόφευκτα η κρίση κάποια στιγμή θα τελειώσει ,  αφού, στο μεταξύ, θα έχουν πεθάνει άτομα και θα έχουν καταστραφεί οικογένειες). Στο άμεσο μέλλον, ποιοι άραγε από τους χρήστες θα μπορούν να αγοράζουν τις υπηρεσίες απεξάρτησης, που εν μέρει θα περάσουν στον ιδιωτικό τομέα; Είναι φανερό πως η καταστροφική αυτή κυβέρνηση, έχει σχεδιάσει  μια ενδιάμεση περίοδο «κοινωνικής ερήμου»,  με παράπλευρες απώλειες, ανθρώπινες ζωές.  Οι διαφαινόμενες, μάλιστα,  απολύσεις στον τομέα μας, θα οδηγήσουν αναπόφευκτα και τους θεραπευτές που θα μείνουν άνεργοι, να αναζητήσουν εργασία με όρους σκλαβιάς σε ιδιωτικά κέντρα κλινικές ή να προσπαθήσουν να ανοίξουν δικές τους υπηρεσίες, ολοκληρώνοντας την πλήρη αλλαγή των εργασιακών σχέσεων στο τομέα και την κατάργηση ουσιαστικά της δημόσιας και δωρεάν υγείας και απεξάρτησης.
  4. 4.       (Την ενοικίαση σε ιδιώτες μονάδων του Εθνικού Συστήματος Υγείας, οι οποίες “υπολειτουργούν”(!)  , εξήγγειλε, με ανακοίνωσή του, ο υπουργός Οικονομικών Γιάννης Στουρνάρας (βέβαια κατά την πάγια συστημική τακτική δεν αναφέρουν ποιός τα έφερε στην σημερινή στρεβλή κατάσταση). Παράλληλα, ο υπουργός Υγείας, Αντρέας Λυκουρέντζος ανέφερε ότι θα «αξιοποιηθεί» η ακίνητη περιουσία των νοσοκομείων!)
  5. H σταδιακή κατεδάφιση του εναπομείναντος Ε.Σ.Υ, συμπαρασύρει μαζί του και όλες τις πρακτικές υποστήριξης των εξαρτημένων –τόσο σε επίπεδο Πρόληψης, όσο και Θεραπείας –  που επιτυγχάνονταν μέσω της επαρκούς δικτύωσης, με βασικό πυλώνα παροχής τις δημόσιες υπηρεσίες υγείας  και κοινωνικής φροντίδας ( διαγνωστικές εξετάσεις, νοσηλεία, κάλυψη προνοιακών αναγκών, ιατροπαιδαγωγικές δομές, υποστήριξη οικογενειών, κα.)
  6. Η ισοπεδωτική λογική στην απεξάρτηση δείχνει να έχει ένα κοινό παρανομαστή, την φθήνια: φθηνά φάρμακα, φθηνοί χρήστες ναρκωτικών, φθηνό προσωπικό, φθηνή ποιότητα, φθηνή προοπτική, φθηνό όραμα. Και μάλιστα σε έναν τομέα, όπως αυτό της ψυχικής υγείας,  στον οποίο προβάλλεται και ενσαρκώνεται η επιβάρυνση των βίαιων αλλαγών που επιφέρει η οικονομική κρίση και το μνημόνιο. Αύξηση των αυτοκτονιών και των καταθλίψεων, διεύρυνση παραβατικών συμπεριφορών, αποδιάρθρωση των οικογενειακών σχέσεων, επιδείνωση περιστατικών βίας και αύξηση της κατάχρησης αλκοόλ και εξαρτησιογόνων ουσιών ή προβλημάτων τζόγου, κ.α. Προβλήματα που  εντείνουν την ανάγκη κοινωνικής διαχείρισης των επιπτώσεων αυτών με ανάγκη μακρόχρονης επένδυσης και σχεδιασμού και όχι με την δολοφονία των δημόσιων δομών υγείας και απεξάρτησης.
  7. Έλλειψη δημοκρατίας και συνακόλουθη υποτέλεια στην τρόικα που ουσιαστικά παίρνει τις αποφάσεις. Το ήδη ψηφισμένο νομοσχέδιο, είναι πιθανό σε μια νύχτα, να έχει νόημα και εφαρμογή, μόνο στο μνημονιακό πλαίσιο αναδιαρθρώσεων, που οι επικυρίαρχοι θα υποδείξουν.  Αδειάζοντας όλους τους πολιτικούς που σχεδίαζαν υποτίθεται αυτόνομα, ένα νομοσχέδιο για την πρόληψη και την απεξάρτηση.

ΠΩΣ ΑΠΑΝΤΑΜΕ?:

–          Τα κοινωνικά και συλλογικά ζητήματα, θέτουν και την ανάγκη κοινωνικών και συλλογικών δυναμικών λύσεων και συμμαχιών. Μέσα από την διαφορετικότητά μας, ως θεραπευτικά μοντέλα απεξάρτησης και πρόληψης, κάτι που ξεκινά από την ουσία του δημοκρατικού πλουραλισμού.

–          Απαντάμε με την αναγκαιότητα το κίνημα στους χώρους της υγείας να βρεθεί σύμμαχο με τις λαϊκές τάξεις στη διεκδίκηση μιας εναλλακτικής  διαδρομής. Που θα οικοδομήσει, από τώρα, ένα γνήσιο κοινωνικό μέτωπο για την ουσιαστική Δημοκρατία, την αξιοπρέπεια των ανθρώπων, την υπεράσπιση της δημόσιας και δωρεάν υγείας και την επιβίωση των γενιών που έρχονται.

–          Απαντάμε με την αντιπληροφόρηση και την διάδοση των αληθινών επιπτώσεων της πολιτικής του μνημονίου στους ψυχικά ευάλωτους πληθυσμούς και ενάντια στην σπίλωση και την απαξίωση των εργαζομένων.

–          Απαντάμε με την υπέρβαση προσωπικών και επαγγελματικών νοοτροπιών και  αγκυλώσεων ή του συντεχνιακού και κομματικού πνεύματος παλιάς κοπής. Απαιτείται, με άλλα λόγια, η εφαρμογή της πιο απλής αλλά και πιο θεμελιώδους αρχής στη ψυχοθεραπεία. Οποιαδήποτε αλλαγή θέλουμε να προκαλέσουμε σε άλλον θα πρέπει ήδη να έχει ξεκινήσει από εμάς.

–          Απαντάμε με την ανάγκη, η βοήθεια στους χρήστες υπηρεσιών να σχεδιάζεται από όλους τους εμπλεκόμενους ( προσωπικό, γονείς, θεραπευόμενους) στο πλαίσιο ενός σχεδίου, μιας εθνικά ανεξάρτητης και αυτόνομης πολιτικής βούλησης.

–          Και τέλος, απαντάμε, με την ανθρωπιά και την κοινωνική αλληλεγγύη ενάντια σε κάθε μορφή κοινωνικού κανιβαλισμού, που απειλεί τόσο τους θεραπευόμενους, όσο και τους εργαζόμενους.

Δημήτρης Γιαννάτος

Αντιπρόεδρος Συλλόγου Εργαζομένων ΚΕΘΕΑ

 

 

Ανακοίνωση του ΠΑΜΕ για τις ΣΣΕ

Από συναδέλφους, εργαζόμενους στον Οργανισμό, στάλθηκε στο Σύλλογο εργαζομένων, η παρακάτω ανακοίνωση:

 

Ανακοίνωση του ΠΑΜΕ μπροστά στο Συλλαλητήριο στις 23 Μάη για τις ΣΣΕ

08 Μαΐου 2013. Κατηγορία: Ανακοινώσεις

Εργαζόμενοι-εργαζόμενες, άνεργοι-άνεργες, νέοι-νέες,

Oι Ομοσπονδίες, τα σωματεία, τα εργατικά κέντρα και οι εκατοντάδες συνδικαλιστές και συνδικαλίστριες που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ, απευθύνουν κάλεσμα σε όλα τα συνδικάτα, σε όλους τους εργαζομένους για συντονισμένο αγώνα, για την υπεράσπιση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, τώρα πριν είναι αργά! Να απορρίψουμε το σφαγιασμό τους.

Σας καλούμε στα συλλαλητήρια του ΠΑΜΕ την Πέμπτη 23 Μάη σε όλες τις πόλεις.

Στην Αθήνα ΣΤΗΝ ΟΜΟΝΟΙΑ ΣΤΙΣ 7μ.μ.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ

ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΝΑ ΥΠΟΓΡΑΦΤΕΙΗ ΕΘΝΙΚΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Η μάχη της συλλογικής σύμβασης αφορά όλους τους εργαζομένους, τους ανέργους, τους νέους και τις νέες.

Πληρώνουμε ακριβά την κρίση για να σωθούν τα κέρδη του κεφαλαίου. Τώρα θέλουν να πληρώσουμε με νέες θυσίες και αίμα την ανάκαμψη της κερδοφορίας τους. Απαιτούν την κατάργηση της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας δηλαδή να καθορίζεται με νόμο το κατώτερο μεροκάματο και ο κατώτερος μισθός ανάλογα με τις αξιώσεις των εργοδοτών.

Ζητούν την κατάργηση των κλαδικών συμβάσεων, να αντικατασταθούν με τις επιχειρησιακές και τις ατομικές συμβάσεις. Δηλαδή οι εργαζόμενοι σε κάθε κλάδο να χάσουν το δίχτυ προστασίας που επέβαλε η κλαδική σύμβαση, να είναι έρμαια στις διαθέσεις της μεγαλοεργοδοσίας. Παράλληλα οι εργοδότες απαλλάσσονται από την πίεση της οργανωμένης πάλης και τη δράση των σωματείων, αφού θα μπορούν να διαπραγματεύονται απευθείας με τον εργαζόμενο, βάζοντας ως όριο το κατώτερο μεροκάματο που νομοθετικά ορίζει η κυβέρνηση.

Mε πρόσχημα την ανεργία, ζητούν τη σφαγή στο μεροκάματο, προσβλέποντας στις νέες βάρδιες των εργαζομένων, τις οποίες θέλουν κακοπληρωμένες χωρίς κανένα δικαίωμα.

Γι’ αυτό χτυπούν τις συλλογικές συμβάσεις, τη συλλογική διαπραγμάτευση. Προσπαθούν να βάλουν φρένο στη διεκδίκηση, στους αγώνες για καλύτερους μισθούς, για την καλυτέρευση των όρων ζωής μας.

Δεν υπολογίζουν τις ανάγκες μας. Η στάση των βιομηχάνων είναι προκλητική. Στην πρόσφατη συνάντηση για την υπογραφή Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας ήρθαν με τον αέρα του εκμεταλλευτή, του σύγχρονου τυράννου.

Απαίτησαν να μάθουμε να ζούμε με 500 ευρώ, να δουλεύουμε όσες ώρες έχουν ανάγκη τη μέρα, χωρίς σταθερή και μόνιμη εργασία. Εκβιάζουν, απειλούν και προκαλούν χυδαία λέγοντας ότι «δεν απασχολεί τους εργαζόμενους το ύψος του μισθού αλλά το αν θα έχουν δουλειά». Μας θέλουν στη δουλειά με ψίχουλα, χωρίς κανένα δικαίωμα, σύγχρονους «άθλιους» να αναζητούμε διέξοδο στα προγράμματα του ΟΑΕΔ.

Εδώ και τώρα να γίνει καθολικό αίτημα των εργαζομένων η υπογραφή Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας και Κλαδικών Συμβάσεων με αξιοπρεπείς μισθούς και δικαιώματα με βάση τις ανάγκες μας.Επαναφορά του κατώτερου μισθού στα 751 ευρώ για όλους χωρίς διακρίσεις με βάση την ηλικία, ως έναρξη για συζήτηση και διαπραγμάτευση για αυξήσεις.

Αν δεν τους σταματήσουμε, η σύγχρονη δουλεία θα γίνει πραγματικότητα!

Ο εργαζόμενος λαός να δώσει την απάντηση του.

Η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ με τη δήλωση της ότι «είναι νόμιμα και εύλογα τα επιχειρήματα των εργοδοτών για την άρνησή τους για υπογραφή Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας», αθωώνει τους εργοδότες και κρύβει ότι τρόικα και κυβέρνηση είναι η φωνή των εργοδοτών. Είναι στην αντίπερα όχθη. Έχει παραιτηθεί από κάθε αγώνα.

Η ανάπτυξη που ονειρεύονται είναι βαμμένη με αίμα από το σφαγιασμό των δικαιωμάτων, την εξαθλίωση του λαού. Το σχέδιο για κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, επιδομάτων, δώρων, αδειών, οι μειώσεις μισθών και συντάξεων, οι απολύσεις χωρίς αποζημιώσεις, τα προγράμματα τζάμπα εργασίας για τους νέους και τους ανέργους, είναι το καύσιμο για να αυξήσουν οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι τα κέρδη τους.

Μας πηγαίνουν όλους στα 300 και 400 ευρώ!

Για να αντιμετωπίσουν την ανεργία προτείνουν προγράμματα με ακόμα χαμηλότερο μεροκάματο και μισθούς, με 19,6 ευρώ ημερησίως και όχι μισθό μεγαλύτερο από 490 ευρώ μηνιαίως για εργαζόμενους ηλικίας 25 ετών και άνω και 17,1 ευρώ ημερησίως και όχι μισθό πάνω από 427 ευρώ μηνιαίως για εργαζόμενους ηλικίας κάτω των 25 ετών.

Κανείς να μη μείνει μόνος του.

Είμαστε η πλειοψηφία που υποφέρει. Έχουμε δικαίωμα να ζήσουμε με αξιοπρεπείς μισθούς. Έχουμε τη δύναμη να επιβάλλουμε το δίκιο μας!

Συσπείρωση με το ΠΑΜΕ. Οργάνωση στα σωματεία μας.

Καλούμε την εργατική τάξη να μην εγκαταλειψει τα δικαιώματά της. Να μην παραιτηθεί από τους σταθερούς όρους εργασίας, από τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας. Να πάρει τη ζωή της, το μέλλον της στα χέρια της για να μη ζήσει σε καθεστώς σύγχρονης σκλαβιάς.

Να δυναμώσει την οργάνωσή της σε κάθε τόπο δουλειάς. Να αλλάξει τους συσχετισμούς. Να πετάξει στο καλάθι των αχρήστων τον εργοδοτικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό και τη στρατηγική του στο συνδικαλιστικό κίνημα και όλους όσους κλαψουρίζουν περί ενότητας και την ίδια στιγμή σκύβουν το κεφάλι μπροστά στα αφεντικά. Να χτίσει την ενότητά της σε στέρεες βάσεις με στόχο να αλλάξει την πορεία των εξελίξεων μέχρι την ανατροπή της καπιταλιστικής βαρβαρότητας. Τέτοια ενότητα έχουμε ανάγκη. Ταξική!

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΟΥ ΠΑΜΕ ΠΕΜΠΤΗ 23 ΜΑΗ ΣΤΗΝ ΟΜΟΝΟΙΑ ΣΤΙΣ 7ΜΜ