ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ Δ.Σ. ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΚΕΘΕΑ – ΣΤΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ Γ.Σ. – ΤΕΤΑΡΤΗ ΙΟΥΛΙΟΥ

Οι εργαζόμενοι του ΚΕΘΕΑ, όπως και το σύνολο των εργαζόμενων και τουe87086b9f2ff1aaa37a8b6be8a059d99 ελληνικού λαού, βιώνουμε στην καθημερινότητα μας τα αποτελέσματα των «επιτυχιών» μιας πενταετίας εφαρμογής του μνημονίου και της αντιλαϊκής «μοντέρνας κατοχής», από τους επικυρίαρχους και τους ημεδαπούς «πρόθυμους» κυβερνώντες.

Η αμφίβολη ευημερία των δεικτών με τους οποίους μας βομβαρδίζουν οι μηχανισμοί χειραγώγησης της σκέψης, μεταφράζονται σε υποβάθμιση των συνθηκών ζωής σε μια κοινωνία, που μεγάλα κομμάτια της βιώνουν μια «χαμηλής έντασης» ανθρωπιστική καταστροφή.

Η κοινωνία κατακερματίστηκε μέσω μιας στοχευμένης επικοινωνιακής επίθεσης κοινωνικού αυτοματισμού. Κάθε κοινωνική ομάδα μπήκε με την σειρά της στο στόχαστρο, κάθε εργαζόμενος, συνταξιούχος ή άνεργος ενοχοποιήθηκε για την κατάρρευση των δημόσιων οικονομικών. Η επίθεση αυτή επεκτείνεται με την μορφή των επαπειλούμενων νέων μειώσεων των αποδοχών των εργαζομένων Υποχρεωτικής και Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, με το πρόσχημα της «αδικίας» στους εργαζόμενους τριτοβάθμιας, μεταφέροντας την ανθρωποφαγία μέσα στους εργασιακούς χώρους.

Η Δημόσια Υγεία αποτέλεσε βασικό πεδίο άσκησης του «δόγματος του σοκ», όπου εργαζόμενοι και αποδέκτες των υπηρεσιών υγείας, μεταβλήθηκαν σε πειραματόζωα των κάθε είδους πολιτικών προϊστάμενων που επαίρονται για τις επιτυχίες τους: τις απολύσεις προσωπικού, του κλεισίματος δομών, της υποβάθμισης υπηρεσιών, της μείωσης της δημόσιας δαπάνης με την μετακύλησή της στους ασθενείς.

Ο χώρος της αντιμετώπισης των εξαρτήσεων δεν αποτελεί εξαίρεση στο θλιβερό αυτό τοπίο. Οι μειώσεις των προϋπολογισμών των φορέων όπως το ΚΕΘΕΑ έκαναν την βιωσιμότητα της λειτουργίας να εξαρτάται από τις περικοπές στην μισθοδοσία: Οι μισθολογικές απώλειες όλων μας εξασφάλισαν την δυνατότητα του ΚΕΘΕΑ να λειτουργεί. Αλλά το ζήτημα δεν είναι μόνο ή κύρια οικονομικό. Σε συνθήκες όπου οι κοινωνικές αιτίες της εξάρτησης πολλαπλασιάζονται δραματικά και τα αιτήματα στα οποία καλούμαστε να ανταποκριθούμε ακολουθούν αντίστοιχη πορεία, ο φορέας υποχρεώνεται σε συρρίκνωση του αριθμού των εργαζομένων του: Εδώ και μια σχεδόν δεκαετία οι προσλήψεις έχουν «παγώσει», ενώ την τελευταία «μνημονιακή» πενταετία περίπου 80 συνάδελφοι (το 1/6 της δύναμης του προσωπικού) προσμετρούνται στις μη αναπληρώσιμες απώλειες, αφήνοντας τεράστια κενά στο σύνολο των λειτουργιών του ΚΕΘΕΑ.

Δεν είναι τυχαίο πως το σύνολο των φορέων που δραστηριοποιούνται στην αντιμετώπιση των εξαρτήσεων αντιμετωπίζουν παρόμοια προβλήματα και οργανώνουν κινητοποιήσεις: Το σύνολο των οργανισμών έχει μπει στο στόχαστρο των κυβερνώντων και η αντίσταση θα πρέπει να συντονιστεί.

Συνάδελφοι, η κατάσταση είναι πια ανυπόφορη. Όλο και λιγότεροι, καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε ένα έργο όλο και μεγαλύτερο, όλο και πιο περίπλοκο. Η πίεση που δέχονται οι εργαζόμενοι αυξάνει την ένταση, δηλητηριάζει τις εργασιακές σχέσεις, δοκιμάζει άγρια τα συστήματα διοίκησης και εποπτείας, οδηγεί σε φαινόμενα εξουθένωσης. Σε ένα τέτοιο τοπίο παροξύνονται οι αυταρχικές συμπεριφορές και δεν λείπουν καταστάσεις τις οποίες οι εργαζόμενοι βιώνουν ως κακοποίησή τους. Ταυτόχρονα, η εμμονή ως τώρα της Διοίκησης του ΚΕΘΕΑ στην επέκτασή του με την δημιουργία νέων μονάδων, εντείνει τα προβλήματα, καθώς υπάρχει σαφής αδυναμία επαρκούς ποσοτικής και ποιοτικής στελέχωσης τους, χωρίς επικίνδυνη αποψίλωση άλλων λειτουργιών.
Ως τώρα η Δ/νση ΚΕΘΕΑ αντιμετώπισε την έλλειψη προσωπικού είτε με την απασχόληση στα πλαίσια Ευρωπαϊκών Προγραμμάτων ή δωρεών, συναδέλφων με συμβάσεις ορισμένου χρόνου, είτε με ανακύκλωση του υπάρχοντος προσωπικού. Πέρα από το απαράδεκτο της ύπαρξης εργαζομένων πολλαπλών ταχυτήτων και πλαισίων εργασίας, είναι επίσης σαφές πως το πρόβλημα παραμένει και οξύνεται στις βασικές θεραπευτικές και μη δομές, που είναι υποχρεωμένες να «αιμοδοτήσουν» με στελέχη τις νέες δράσεις, δίχως να ενισχύονται.

Η επιβολή τέλος μέσα στην ίδια την καθημερινότητα του ΚΕΘΕΑ τρόπων διοίκησης και οικονομικής διαχείρισης, μια απίστευτη γραφειοκρατική λειτουργία που αντί να υποστηρίζει τον στόχο χρειάζεται όλο και περισσότερη ενέργεια για να υποστηριχθεί η ίδια, κάνει ακόμη χειρότερη την κατάσταση τραυματίζοντας θανάσιμα το αυτοδιοίκητο του ΚΕΘΕΑ. Δυστυχώς οι αντιδράσεις του οργανισμού είναι αναιμικές κι αυτό έχει συνέπειες στην ίδια την φιλοσοφία της αυτοδιαχείρισης που αποτελεί την βάση της πρότασης των Θεραπευτικών Κοινοτήτων κι όχι ένα απλό ρητορικό σχήμα ή βολική ανευθυνότητα. Η υπαγωγή του ΚΕΘΕΑ στην λογική του «οργανισμού της γενικής κυβέρνησης» ενδοβάλλεται στην ίδια την καθημερινότητα του, οπότε η κάθε λεγόμενη «αξιολόγηση» και οι συνέπειές της θα βρουν παραβιασμένες τις πόρτες της αντίστασης.
Όλα αυτά έχουν συνέπειες στην λειτουργία του οργανισμού, το κλίμα εργασίας, την αποδοτικότητα, την ποσότητα και την ποιότητα του έργου. Η συνέχιση της κατάστασης συνεπάγεται κρίση στο ΚΕΘΕΑ, κρίση που «πρόδρομα φαινόμενα» βλέπουμε να αυξάνουν γύρω μας.

Συνάδελφοι, θα ήταν λάθος να μείνουμε παθητικοί μπροστά στις εξελίξεις αυτές, θεωρώντας ότι «είναι δουλειά της Διεύθυνσης». Κάθε πράξη ή παράλειψη της Διεύθυνσης έχει συνέπειες σε όλους μας. Θεωρούμε το ζήτημα της έλλειψης προσωπικού ως το πρωταρχικό αίτημα διεκδίκησης, τόσο για να βελτιώσουμε την εργασιακή μας καθημερινότητα, όσο και για να διασφαλίσουμε την δυνατότητα των εξαρτημένων να έχουν πρόσβαση σε ποιοτικές και δημόσιες διαδικασίες απεξάρτησης. Είναι ένα αίτημα που μας ενώνει όλους ως εργαζόμενους, ανεξάρτητα από τον βαθμό που υφιστάμεθα τις συνέπειες της υποστελέχωσης. Είναι ένα σημείο που μπορεί να έχουμε την στήριξη των μελών και των οικογενειών τους, όπως και της κοινωνίας, καθώς είναι δύσκολο να πυροδοτήσει κοινωνικούς αυτοματισμούς.

Είναι ένα αίτημα με πολλαπλούς αποδέκτες: Τόσο ανάμεσα σε αυτούς που λαμβάνουν τις αποφάσεις για τον στραγγαλισμό της απεξάρτησης , όσο και απέναντι στην Διεύθυνση και το ΔΣ ΚΕΘΕΑ, που θα πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι χρειάζεται αλλαγή τακτικής απέναντι στα προβλήματα των εργαζομένων.

Στις 2 Ιουλίου κάνουμε στάση εργασίας από τις 13.00 ως τις 17.00, ως προειδοποίηση, διεκδικώντας μια λύση στο θέμα της υποστελέχωσης. Κατά την διάρκεια της στάσης εργασίας πραγματοποιούμε Γενικές Συνελεύσεις ώστε να συζητήσουμε και να πάρουμε τις αποφάσεις μας για την κλιμάκωση του αγώνα που έχουμε μπροστά μας.

Ο Πρόεδρος                                Ο Γεν. Γραμματέας

Τάκης Χαλδαίος                     Δημήτρης Γιαννάτος

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΚΕ.Θ.Ε.Α. ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ  

 

ΣΤΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ

Συνάδελφοι,

Την ΤΕΤΑΡΤΗ 2 Ιουλίου, πραγματοποιούμε 4ωρη στάση εργασίας  από τις 13.00 το μεσημέρι έως logotypoτις 17.00 το απόγευμα για την ανάδειξη του θέματος των προσλήψεων στον Οργανισμό με μόνιμο προσωπικό πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης.

Στην διάρκεια της στάσης εργασίας και ώρα 13.30 θα πραγματοποιηθεί Γενική Συνέλευση του Συλλόγου στο θεατράκι της ΙΘΑΚΗΣ στην Σίνδο.

Το θέμα της συνέλευσης είναι ο σχεδιασμός για την κλιμάκωση των ενεργειών μας στο επόμενο διάστημα.

Επιπλέον, θα γίνει ενημέρωση για την πορεία των επιμέρους ζητημάτων  που έθεσαν οι προηγούμενες ΓΣ, (ασφαλιστικό Αγροτικής, εφαρμογή ΕΣΣΕ, ασφαλιστικό υγείας, κ.α).

 

Κοινή Συνέντευξη Τύπου Εργαζομένων στην Αντιμετώπιση της εξάρτησης (Πρόληψη-Θεραπεία-Επανένταξη) -25 Ιουνίου 2014

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΚΑΙ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΣΕ ΚΟΙΝΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ

Η κοινή δράση των Σωματείων Εργαζομένων στην αντιμετώπιση της εξάρτησης (Πρόληψη-Θεραπεία-Επανένταξη)class%20struggle έρχεται εν μέσω κυβερνητικών πολιτικών στην υγεία, που περιστέλλουν και άλλο δαπάνες και δικαιώματα, εντείνοντας την ανασφάλεια των εργαζομένων και των ανθρώπων που δέχονται τις υπηρεσίες μας. H οικονομική κρίση συμβαδίζει με έναν διάχυτο αυταρχισμό. Παροξύνει την εξάπλωση της πολιτισμικής παρακμής και της σήψης, σε όλα τα επίπεδα. Νομιμοποιεί σε συνειδήσεις την αδιαφορία για την ποιότητα ζωής των εξαρτημένων και την ίδια την ύπαρξή τους, για το όραμα που χρειάζονται ώστε να αναδυθούν και να ζήσουν.

Οι πολιτικές που προκρίνονται στην αντιμετώπιση της εξάρτησης, χαρακτηρίζονται από τηνυποχρηματοδότηση και την υποστελέχωση των δομών, με άμεση επίπτωση στην ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών. Η ιδιωτικοποίηση των τελευταίων και η ανεξέλεγκτη επιχειρηματική δράση δείχνουν να είναι η σφραγίδα της φάσης που διανύουμε δομές και εργαζόμενοι.

Στο πεδίο των εργασιακών σχέσεών μας επιχειρείται η πλήρης αποδόμηση. Οι ατομικές συμβάσεις, οι ευέλικτες σχέσεις εργασίας, οι εκβιασμοί ώστε να περικοπούν και άλλο οι μισθοί δια της επιβολής δήθεν «ενιαίων μισθολογίων», διαμορφώνουν «παράλληλους κόσμους», διεμβολίζοντας την ενότητα των εργαζομένων και, έτσι, «απλοποιώντας» τον ακρωτηριασμό των δικαιωμάτων και την παραπέρα μείωση της διαπραγματευτικής μας δύναμης.

Απέναντι σε αυτά Ενωνόμαστε για να υπερασπίσουμε τη θεσμική κατοχύρωση της Πρόληψης πριν η ουσιοεξάρτηση εγκαθιδρυθεί, την αυτοτέλεια των Οργανισμών και τονπλουραλισμό των θεραπευτικών μοντέλων στην στήριξη των εξαρτημένων ανθρώπων, ως προϋποθέσεις για τη συνεργασία και τον συντονισμό μας. Αγωνιζόμαστε για ένα πλατύ ενωτικό μέτωπο Πρόληψης και Απεξάρτησης, όχι για να διαχειριστούμε την κατάσταση, αλλά για να υπερασπιστούμε το αντικείμενο της εργασίας μας, την αξιοπρέπεια των υποστηριζόμενων και την υπεράσπιση της ποιότητας των υπηρεσιών – μέσα στην κοινωνία, στην επανασυγκρότηση της οποίας οφείλουμε να συμβάλουμε.

Καλούμε όλες και όλους τις/τους συναδέλφους καθώς και δημοσιογράφους, εκπροσώπους κομμάτων, φορέων, συλλογικοτήτων σε κοινή συνέντευξη τύπου που θα παραχωρήσουμεστο Εργατικό Κέντρο Αθήνας, την Τετάρτη 25 Ιούνη, ώρα 12 μεσημέρι.

 

– Εργαζόμενοι 18 ΑΝΩ 

– Σύλλογος Εργαζομένων ΚΕΘΕΑ 

– Σύλλογος Εργαζομένων ΟΚΑΝΑ 

– Σωματείο Εργαζομένων στα Κέντρα Πρόληψης των Εξαρτήσεων

Η Υγεία ως μοχλός πίεσης και εξαθλίωσης στην πορεία προς μια Φάρμα των Ζώων

Ο τομέας της δημόσιας και δωρεάν υγείας ήταν ο πρώτος από τους πυλώνες κοινωνικής συνοχής που μπήκε στο στόχαστρο των μνημονιακών δεσμεύσεων. Η δημόσια υγεία συνίσταται σε δύο διαφορετικές εξασφαλίσεις, από τη μια αυτή της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης (νοσηλεία, φάρμακα, πρωτογενής πρόληψη έναντι χρόνιων και εποχικών νοσημάτων) και από την άλλη της συνταξιοδοτικής αποκατάστασης, ενός αποταμιευτικού προγράμματος δηλαδή, το οποίο ενεργοποιείται όταν ο εργαζόμενος δεν έχει πλέον τη δυνατότητα να ασκεί επάγγελμα για βιοπορισμό, είτε λόγω ηλικίας, είτε λόγω ασθένειας ή αναπηρίας.

Στα πρώτα συμπτώματα της κρίσης και προκειμένου να εξασφαλιστεί ρευστότητα των κρατικών (σε βάρος των ασφαλιστικών) ταμείων, η τότε κυβέρνηση αποφάσισε να αγοραστεί από τα ασφαλιστικά ταμεία ένας μεγάλος αριθμός ομολόγων ελληνικού δημοσίου, μια κίνηση που έδωσε μια ολιγόμηνη ρευστότητα στα κρατικά αποθεματικά εξαφανίζοντας όμως τα ασφαλιστικά.
Στην ουσία οι εισφορές που δίνουμε όλοι μας ως εργαζόμενοι στο κρατικό συνταξιοδοτικό πρόγραμμα, πήγαν στην τσέπη του υπουργείου οικονομικών. Θα πει κάποιος πως τα ομόλογα του ελληνικού δημοσίου, έχουν μικρό ρίσκο και εγγυημένη απόδοση… όλα αυτά πριν το PSI όμως. Το κούρεμα του ελληνικού χρέους, ή σωστότερα το επιλεκτικά στοχευμένο κούρεμα του χρέους, εξαφάνισε εν μια νυκτί τα επενδυμένα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων.
Άρα σε μια χώρα σε κρίση, με μειωμένα ασφαλιστικά αποθεματικά, ο μόνος τρόπος να συνεχίσουν να πληρώνονται οι συντάξεις ήταν μέσω των εισφορών των ήδη ασφαλισμένων.

Πρόσφατα ανακοινώθηκε πως αυτή τη στιγμή αντιστοιχούν ένας εργαζόμενος σε ένα συνταξιούχο, τι σημαίνει αυτό σε μια χώρα όπως η Ελλάδα στην παρούσα συγκυρία; Πως οι ασφαλιστικές εισφορές ενός εργαζομένου θα καλύπτουν τη σύνταξη ενός συνταξιούχου. Αρκεί όμως το 25-30% ενός ήδη μειομένου μισθού να καλύψει τη μηνιαία αποδοχή του συνταξιούχου; Μπορεί όσο υπάρχουν έστω στοιχειώδη αποθεματικά. Τα αποθεματικά όμως βαίνουν μειούμενα και εδώ κάπου μπαίνει η συζήτηση για περικοπή των κύριων συντάξεων.
Λογιστικά μιλώντας ο μόνος τρόπος να σωθούν τα ασφαλιστικά ταμεία είναι να φτάσει η κύρια σύνταξη στο μισό του μέσου μισθού, δηλαδή περίπου στα 350-400 ευρώ. Για την ακρίβεια αυτός είναι ο μόνος τρόπος που προτίθεται να εφαρμόσει η παρούσα κυβέρνηση.
Στις αρχές αλλά και στη συνέχεια της κρίσης οι αντίςτοιχες κυβερνήσεις πήραν την εξής απόφαση: να χρηματοδοτήσουν τη ρευστότητα των συστημικών τραπεζών προκειμένου να μην καταρρεύσουν  -το αν ήταν σωστή ή λάθος απόφαση είναι μια συζήτηση που δεν ανήκει σε αυτό το κείμενο και μάλλον θα μπορεί να απαντηθεί με σιγουριά σε επόμενη χρονική στιγμή. Το ελληνικό δημόσιο λοιπόν εξασφάλισε την επιβίωση των συστημικών τραπεζών με χρήματα που δανείστηκαν οι πολίτες αυτής της χώρας, μια λύση θα ήταν με τη σειρά τους οι τράπεζες να εγγυηθούν την καταβολή των συντάξεων για το επόμενο διάστημα. Κοινωνική ευθύνη δεν είναι μόνο να καθαρίζουν τις παραλίες είναι και να εξασφαλίζουν την κοινωνική συνοχή. Άρα η περικοπή των κύριων συντάξεων, που προκύπτει από ένα σύνολο αντί-κοινωνικών πολιτικών δεν είναι μονόδρομος, είναι όμως μια πολιτική επιλογή.
Ενώ η περικοπή των συντάξεων δημιουργεί μια καταφανή πτώση του βιοτικού επιπέδου και δημιουργεί μια επισιτιστική ανθρωπιστική κρίση, η άλλη πλευρά της δημόσιας Υγείας, η περικοπή και η απαξίωση της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης δημιουργεί μια υγειονομική ανθρωπιστική κρίση.
Η κατάσταση στην υγεία είναι κάθε μέρα και τραγικότερη, στα δημόσια νοσοκομεία υπάρχει τεράστια έλλειψη φαρμάκων, αναλώσιμων, εργαλείων και ανθρώπινου δυναμικού, στα περισσότερα δε, δεν υπάρχει θέρμανση και κλιματισμός. Επιπρόσθετα της έλλειψης επαγγελματιών υγείας υπάρχει και ανεπαρκής πληρωμή των υπαρχόντων, οι περισσότερες εφημερίες πληρώνονται με μεγάλη καθυστέρηση ή και καθόλου, ο μισθός ενός νέου επιμελητή σε δημόσιο νοσοκομείο είναι λίγο πάνω από τα 1000 ευρώ, χωρίς το κράτος να του παρέχει οποιαδήποτε μορφή συνεχούς επιμόρφωσης (συνεδριακή ή έντυπη). Άρα στα νοσοκομεία έχουμε ένα προσωπικό που δεν αρκεί αριθμητικά να καλύψει τις ανάγκες του νοσοκομείου, που επιπλέον δεν έχει υλικά και φάρμακα για να ασκήσει ιατρική πράξη, που δεν εξασφαλίζεται η επιστημονική του επάρκεια σε μακροπρόθεσμο ορίζοντα. Ποιά είναι η διέξοδος από αυτή τη σαθρή κατάσταση; Ο ιδιωτικός παράγοντας βέβαια(!!!!) -αλλά ούτε αυτό εμπερικλείεται στο θέμα που έχει το συγκεκριμένο κείμενο, τουλάχιστον όχι άμεσα.
Θα μπορούσε να πει κάποιος πως τα νοσοκομεία, θεωρητικά, είναι χώροι δευτεροβάθμιας φροντίδας και πως έχουν γίνει βήματα στο χώρο της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας. (Θα αφήσω απ’ έξω το νέο θεσμό του ΠΕΔΥ καθώς μέχρι να εκδικαστούν τα ασφαλιστικά μέτρα, που έχουν κερδίσει οι περισσότεροι ιατροί, δεν μπορεί να αξιολογηθεί η επάρκεια κάλυψης των αναγκών των ασφαλισμένων.)
Ο απερχόμενος υπουργός υγείας, που δεν ήθελε να του πάρει τη δόξα η τρόικα, άφησε αυτή την «ωραία» παρακαταθήκη που λέγεται «πιστοποιημένος ιατρός». Με τις τελευταίες αποφάσεις όλοι οι ιδιώτες ιατροί που το επιθυμούν μπορούν να ενταχθούν σε ένα ειδικό καθεστώς εξωτερικού συνεργάτη, στο καθεστώς αυτό δέχονται 200 ασφαλισμένους για ιατρική εξέταση / συνταγογράφηση φαρμάκων έναντι ενός ποσού γύρω στα 1000 ευρώ, 5 ευρώ ανά ασθενή με άλλα λόγια. Η κανονική διάρκεια μιας ιατρικής πράξης (εξέταση, διάγνωση, συνταγογράφησης) είναι περίπου στα 20 ως 30 λεπτά. Με 3 ασθενείς την ώρα, 24 την ημέρα, χρειάζονται περίπου 7 μέρες ή αλλιώς το 1/3 του μήνα για να καλύψει τα λειτουργικά έξοδα του χώρου εργασίας και στις υπόλοιπες 13 να μπορέσει να εξασφαλίσει τις υπόλοιπες ανάγκες του, το οποίο σημαίνει για το μέσο ιατρείο περίπου 2000 τον μήνα προ φόρου. Η εξίσωση είναι προβληματική με αποτέλεσμα σε ένα μεγάλο ποσοστό να επιλέγουν να «ξεπετάνε» τους ασθενείς που τους επισκέπτονται μέσω του ταμείου σε 10 λεπτά κατά μέγιστο ώστε να τελειώσουν τις «ταμειακές» υποχρεώσεις τους στις πρώτες 3-4 μέρες του μήνα, για να το καταφέρουν αυτό λειτουργούν με ραντεβού, άρα οι αναμονές για τους ασθενείς περνούν τον 1 μήνα, στην ουσία δε λειτουργεί το επιχείρημα του υπουργείου υγείας ότι επειδή «απλώθηκαν» οι ασφαλισμένοι σε περισσότερους ιατρούς εξυπηρετούνται πιο άμεσα.
Το τελευταίο αλλά μεγαλύτερο πρόβλημα του συστήματος υγείας είναι η λεγόμενη «μετακύλιση φαρμακευτικής δαπάνης». Οι τιμές των φαρμάκων έχουν μειωθεί μεσοσταθμικά 50%, ωστόσο το ποσό που πληρώνει ο ασφαλισμένος με τις αυξήσεις συμμετοχών και τις συνεχείς πτώσεις ασφαλιστηκών τιμών έχει αυξηθεί σε πολλές περιπτώσεις 100%. Με άλλα λόγια προμηθεύονται φτηνότερα φάρμακα πληρώνοντας το μεγαλύτερο ποσοστό της λιανικής του τιμής. Ως αποτέλεσμα, πολλοί ασθενείς «κόβουν» παρά τις σαφείς αντιρρήσεις του θεράποντα ιατρού τους φάρμακα που αφορούν χρόνια νοσήματα τα οποία δεν δυσχαιρένουν την καθημερινότητας τους. Για να γίνει πιο σαφές, ένας 60χρονος έχει περάσει έμφραγμα προ 3 μηνών, σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα πρέπει να λαμβάνει ένα σύνολο περίπου 10 φαρμάκων για να μπορέσει να αποφύγει ένα δέυτερο επεισόδιο το οποίο πιθανότατα θα τον σκοτώσει. Από αυτά τα φάρμακα μόνο όσα σχετίζονται με την αρτηριακή πίεση είναι φάρμακα που μπορούν να επηρεάσουν την καθημερινότητα (ο ασθενής μετράει την πίεσή του, νιώθει δυσφορία κλπ), άλλες κατηγορίες όπως είναι τα αντιαιμοπεταλιακά και τα φάρμακα για την υπερλιπιδαιμία δεν επηρεάζουν την ποιότητα ζωής, όμως αν δεν λαμβάνονται με θρησκευτική ευλάβεια για τα οριζόμενα χρονικά διαστήματα, οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια σε επαναστενώσεις των διορθωμένων αρτηριών και κατ´ επέκταση σε υψηλό κίνδυνο θανάτου.
Σε τελική ανάλυση το υπουργείο έβαλε ένα στόχο: την πτώση της φαρμακευτική δαπάνης κάτω απο τα 2 δις ευρώ (ποσό που συναντάται μόνο στις φτωχότερες αναπτυσσόμενες χώρες), αδιαφορώντας για τις επιπτώσεις στη ζωή των ασθενών, για τις μέσο-μακροπρόθεσμες επιβαρύνσεις του συστήματος υγείας από ένα υποθεραπευόμενο πληθυσμό (υπάρχουν πολλές οικονομικοτεχνικές μελέτες για τα έμμεσα κόστη που οφείλονται σε υποθεραπευόμενους ασθενείς), αλλά και για μια πιθανή έξαρση επιδημιών, λόγω ανεπαρκούς εμβολιασμού και κακής διατροφικής καθημερινότητας (πολλοί υδατάνθρακες, λίγες πρωτεΐνες, λίγες φυτικές ίνες).
Σε ένα μετά κρίσης περιβάλλον η προοπτική για την υγεία είναι να υπάρχουν ασθενείς που θα θεραπεύονται και ασθενείς που θα αργοπεθαίνουν. Τα γουρουνόπουλα στο βιβλίο του Τζ. Όργουελ ήταν οι μόνιμοι φορείς της «ζωικής ανισότητας», αντίςτοιχα οι περισσότεροι από εμάς, ως άλλα γουρουνόπουλα, στο άμεσο μέλλον σε θέματα υγείας θα πρέπει να αισθανόμαστε τυχεροί αν έχουμε στοιχειώδη πρόσβαση σε αυτή, όλα αυτά βέβαια εκτός και αν…
ΠΗΓΗ: http://perinomas.blogspot.gr/2014/06/blog-post.html

 

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ-ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

Συνάδελφοι,

στις 14 Ιουνίου πραγματοποιήθηκε Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου, στο οποίο συζητήθηκαν και announcementiconαποφασίστηκαν τα παρακάτω:

α. Να δημοσιευθεί κείμενο θέσεων των Συλλόγου, σύμφωνα με τις τελευταίες εξελίξεις στον Οργανισμό, αλλά και σε συνάρτηση με το εξωτερικό περιβάλλον. Κεντρικό ζήτημα θεωρούμε την επιβάρυνση του προσωπικού σε συνδυασμό με τις συνεχείς αποχωρήσεις συναδέλφων και την προβληματική υλοποίηση της ανάπτυξης του Οργανισμού εν μέσω κρίσης και τις επιπτώσεις που αυτό φέρνει στις υπηρεσίες για τους εξαρτημένους και την επιβίωσή του στο μέλλον . Παράλληλα, είναι ιδιαίτερα ανησυχητικά  φαινόμενα αυταρχισμού και καταστρατήγησης διαδικασιών και δικαιωμάτων, των οποίων γινόμαστε δέκτες όλο και περισσότερο, το τελευταίο διάστημα.

β. Θα πραγματοποιηθεί συνάντηση με τον Διευθυντή στις 24 Ιουνίου, όπου θα εκτεθούν οι θέσεις και οι προβληματισμοί μας.

γ. Βρισκόμαστε σε επικοινωνία και συντονισμό με τα όμορα Σωματεία στην Πρόληψη και την Απεξάρτηση με κοινό στόχο την διοργάνωση Συνέντευξης Τύπου, πιθανά στις 25 Ιουνίου.

δ. Στις 2 Ιουλίου, πραγματοποιούμε 4ωρη στάση εργασίας για την ανάδειξη του θέματος των προσλήψεων στον Οργανισμό με μόνιμο προσωπικό πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης. Στην διάρκεια της στάσης εργασίας θα πραγματοποιηθεί Γενική Συνέλευση του Συλλόγου, με θέμα τον σχεδιασμό για την κλιμάκωση των ενεργειών μας στο επόμενο διάστημα. Επιπλέον, θα γίνει ενημέρωση για την πορεία των επιμέρους ζητημάτων που έθεσαν οι προηγούμενες ΓΣ, ( ασφαλιστικό Αγροτικής, εφαρμογή ΕΣΣΕ, ασφαλιστικό υγείας, κ.α).

 

O Πρόεδρος                                              Ο Γραμματέας

Τάκης Χαλδαίος                                   Δημήτρης Γιαννάτος

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ – Συγκέντρωση συνταξιουχικών οργανώσεων στις 19 ΙΟΥΝΙΟΥ

Συνάδελφοι από την Αγωνιστική Συσπείρωση Εργαζομένων στο ΚΕΘΕΑ, μας έστειλαν την παρακάτω ανακοίνωση για κοινοποίηση:

«Να δώσουμε μαχητική, μαζική απάντηση στις 19 Ιούνη

Η νέα επίθεση στην Κοινωνική Ασφάλιση θίγει και αφορά όλους τους εργαζόμενους! Αφορά τις γυναίκες, τους νέους καιmegaphone τις νέες, που το κεφάλαιο τους θέλει τελείως απροστάτευτους, χωρίς ακόμα και τα στοιχειώδη δικαιώματα. Εύκολη λεία στα χέρια του, φτηνό εκμεταλλεύσιμο υλικό. Χτυπάνε στην καρδιά των δικαιωμάτων της εργατικής τάξης, στην προστασία – την ασφάλιση και την υγεία των εργαζομένων.

Η νέα αντιασφαλιστική επίθεση, έχει στόχο τις συντάξεις, την Ασφάλιση, την Υγεία – την περίθαλψη, την προστασία από εργατικό ατύχημα. Ταυτόχρονα ετοιμάζουν γενική επίθεση στα επιδόματα ανεργίας, στέγης – κατοικίας, στις συντάξεις και στα επιδόματα αναπηρίας.

Από τον Ιούλη έρχεται νέα μείωση στις επικουρικές συντάξεις. Ετοιμάζουν την πλήρη κατάργηση τους. Από τον Γενάρη έρχεται νέο χτύπημα στις κύριες συντάξεις.

Θέλουν να μας σπρώξουν στην ιδιωτική ασφάλιση, να μην παρέχει το κράτος καμία εγγύηση και προστασία. Ήδη τα κοράκια των ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιρειών καιροφυλακτούν. Ανοίγονται μπροστά τους νέοι δρόμοι κερδοφορίας στις πλάτες των εργαζόμενων. Επιδιώκουν να γίνει ατομική υπόθεση του καθένα η σύνταξη. Οι άνεργοι, οι εργαζόμενοι που εργάζονται σήμερα με ελαστικές σχέσεις εργασίας σε part time, σε κακοπληρωμένα προγράμματα απασχόλησης, όσοι βρίσκουμε δουλειά στη χάση και στη φέξη, δε θα έχουμε στον ήλιο μοίρα αν δεν βάλουμε ισχυρά εμπόδια στις ανατροπές που ετοιμάζουν.

Η προστασία της δημόσιας κοινωνικής ασφάλισης και των ασφαλιστικών δικαιωμάτων πρέπει να ενταχθεί στην οργάνωση της αντεπίθεσης για ενιαίο υποχρεωτικό αποκλειστικά δημόσιο και δωρεάν καθολικό σύστημα Κοινωνικής Ασφάλισης. Έχουμε καθήκον και υποχρέωση απέναντι στις ζωές μας, στο μέλλον των παιδιών μας αλλά και για τις ζωές των παππούδων μας, να αντισταθούμε στην εξαθλίωση. Να μην επιτρέψουμε σε κυβέρνηση και κεφάλαιο να διαλύσουν και την κοινωνική ασφάλιση

Με αγώνες έχει γίνει η Ασφάλιση, δεν είναι για παζάρια και για διάλυση !

Το ΠΑΜΕ καλεί την εργατική τάξη, τα λαϊκά στρώματα να πάρουν μαζικά μέρος στην συγκέντρωση που διοργανώνουν οι συνταξιουχικές οργανώσεις.

ΟΛΟΙ στις 19 Ιούνη στα Προπύλαια, στις 6μμ»

 

Ανακοίνωση για σύγκλιση ΔΣ του Συλλόγου.

Συνάδελφοι,

Σας ενημερώνουμε ότι το επόμενο Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 14 announcementiconΙουνίου, στις 12:30 στο κτήριο των Κεντρικών Υπηρεσιών στο Μέτς. Όπως κάθε ΔΣ, είναι ανοικτό στη συμμετοχή οποιουδήποτε μέλους του Συλλόγου το επιθυμεί.

 

Τα θέματα που έχουν ορισθεί να συζητηθούν ως ημερήσια διάταξη, είναι τα ακόλουθα:

 

  1. Εκτίμηση της κατάστασης στο ΚΕΘΕΑ, με βάση τις εξελίξεις (εσωτερικές και εξωτερικές)
  2. Ανασκόπηση και στοχοθέτηση γύρω από τα θέματα που τέθηκαν στις πρόσφατες Γενικές Συνελεύσεις
  3. Η ανάγκη προσλήψεων στο ΚΕΘΕΑ και ο τρόπος διεκδίκησης του αιτήματος αυτού, καθώς οι ανάγκες υποστήριξης του πληθυσμού αυξάνονται, ενώ η δύναμη του προσωπικού μειώνεται.
  4. Συζήτηση και εμβάθυνση για τα αίτια αποχωρήσεων συναδέλφων, ώστε να τεκμηριώσουμε αιτήματα πολιτικής προσωπικού, στο νέο πλαίσιο εργασιακών σχέσεων και συνθηκών εργασίας στον Οργανισμό, όπως διαμορφώνονται τα τελευταία έτη.
  5. Συζήτηση γύρω από το ζήτημα της συμμετοχής των εργαζομένων στο σωματείο και τις συλλογικές διαδικασίες που εμπεριέχονται σ’αυτό.
  6. Επικαιροποίηση του μητρώου μελών, αναδιοργάνωση της επαφής με τα μέλη του Συλλόγου μας.

 

 

O Πρόεδρος                                             Ο Γραμματέας

 

Τάκης Χαλδαίος                                 Δημήτρης Γιαννάτος