ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΓΙΑ ΠΡΟΣΦΥΓΗ ΣΤΟΝ ΟΜΕΔ

Στις 14 Φεβρουαρίου πραγματοποιήθηκε, με πολύ μεγάλη συμμετοχή, 24ωρη απεργία στον Οργανισμό, με την οποία οι εργαζόμενοι κατέδειξαν την θέλησή τους να αγωνιστούν για την υπογραφή νέας Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας και Κανονισμού Εργασίας στη βάση των αιτημάτων που έχουν διατυπώσει από τον Δεκέμβριο του 2017.  Η απεργία κρίθηκε αναγκαία, λόγω της στάσης της επιτροπής της Διεύθυνσης, απέναντι στα αιτήματα των εργαζομένων τα οποία προέκυψαν ομόφωνα στις Συνελεύσεις τους.

Στη συνέχεια, στις 15 Μαρτίου, το προεδρείο του Συλλόγου Εργαζομένων συναντήθηκε με το Διοικητικό Συμβουλίου του ΚΕΘΕΑ, με στόχο την υπέρβαση του αδιεξόδου. Παράλληλα, πραγματοποιήθηκαν συναντήσεις με τον Διευθυντή ΚΕΘΕΑ με στόχο την εξεύρεση λύσης σχετικά με τη διαδικασία και το περιεχόμενο επανέναρξης των διαπραγματεύσεων.

Αποτέλεσμα των παραπάνω είναι η συμφωνία με την Διεύθυνση για τη συνέχιση των διαπραγματεύσεων με από κοινού προσφυγή στη διαδικασία μεσολάβησης του ΟΜΕΔ με συμφωνημένο πλαίσιο, όπως εξαρχής ζητούσαμε, ότι κατά τη διαδικασία αυτή θα πρέπει κατά προτεραιότητα:

  1. Να ρυθμιστεί το πεδίο εφαρμογής της Συλλογικής Σύμβασης και του Κανονισμού εργασίας στην κατεύθυνση της άρσης των αποκλεισμών.
  2. Να συσταθεί δευτεροβάθμιο όργανο με αρμοδιότητα την επίλυση διαφορών επί του Κανονισμού Εργασίας.
  3. Να δημιουργηθεί νέο σύστημα επιλογής προσωπικού (προϊσταμένων) συνδυάζοντας τις ειδικές συνθήκες του Οργανισμού με συγκεκριμένα και αντικειμενικά κριτήρια και διαδικασίες.
  4. Να δημιουργηθεί νέο σύστημα αμφίδρομης αξιολόγησης προσωπικού το οποίο να ανταποκρίνεται στη φύση του Οργανισμού και τα σύγχρονα δεδομένα.
  5. Να ρυθμιστεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο το πλαίσιο της ετοιμότητας για εργασία (τηλεφωνικές εφημερίες) του προσωπικού θεραπείας.
  6. Να επανεξεταστούν οι άδειες ανατροφοδότησης και ειδικών συνθηκών του προσωπικού καθώς και οι ρυθμίσεις που εστιάζουν στην στήριξη της οικογενειακής ζωής των εργαζομένων.

Τα έξι αυτά σημεία αποτελούσαν εξαρχής την αιχμή του δόρατος για την συλλογική διαπραγμάτευση που ξεκινούσαμε στα τέλη του 2017 και ήταν αυτά που προτάχθηκαν ως οι κύριες διεκδικήσεις της απεργίας. Η συμφωνία της Διεύθυνσης πως χρειάζεται να επανεξεταστούν και να ρυθμιστούν αυτά ακριβώς τα ζητήματα  κατά προτεραιότητα , είναι προφανές πως ικανοποιεί πλήρως τον Σύλλογο και κλείνει μια μακρά και δύσκολη φάση των διαπραγματεύσεων με επιτυχία.

Στη διαδικασία της μεσολάβησης στον ΟΜΕΔ, τουλάχιστον για τα παραπάνω ζητήματα, θα συζητηθεί το πώς θα ρυθμιστούν στη λεπτομέρειά τους και όχι το εάν θα ρυθμιστούν. Με την ολοκλήρωση δηλαδή  της διαδικασίας, θα πρέπει να έχουμε νέο πεδίο εφαρμογής, δευτεροβάθμιο όργανο, νέο σύστημα αμφίδρομης αξιολόγησης, νέο σύστημα προαγωγών, ρύθμιση για τις τηλεφωνικές εφημερίες , νέο πλαίσιο αδειών ανατροφοδότησης και μέτρα στήριξης της οικογενειακής ζωής των εργαζομένων.

Από σήμερα μπαίνουμε στη νέα φάση των διαπραγματεύσεων η οποία δεν πρέπει να θεωρηθεί ευκολότερη της προηγούμενης. Αμέσως μετά τις διακοπές του Πάσχα θα πραγματοποιηθούν Συνελεύσεις του Συλλόγου για να καθοριστούν στη λεπτομέρειά τους οι θέσεις με τις οποίες θα προσέλθουμε στον ΟΜΕΔ.

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου θεωρεί ιδιαίτερα κρίσιμη τη διαπραγμάτευση για κάθε ένα από τα παραπάνω ζητήματα, γιατί από την κατάληξή της θα καθοριστεί σε μεγάλο βαθμό το πόσο διαφορετικός θα είναι αυτός ο Οργανισμός στο άμεσο μέλλον. Καλεί δε τους εργαζόμενους να συμμετέχουν το ίδιο ή και περισσότερο ενεργά στις διαδικασίες του και σε αυτή τη φάση των διαπραγματεύσεων.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΔΣ, Αθήνα 18 Απριλίου 2019

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΜΕ ΤΟ ΔΣ ΤΟΥ ΚΕΘΕΑ

Την Πέμπτη 28/2, σε συνέχεια της απεργίας που πραγματοποιήσαμε και της ενημέρωσης για τις θέσεις των εργαζομένων, λάβαμε πρόσκληση από τον Πρόεδρο του Διοικητικού Συμβουλίου του ΚΕΘΕΑ να παραβρεθούμε στη συνεδρίαση της 15ης Μαρτίου του ΔΣ του Οργανισμού, για τα θέματα του Οργανισμού που απασχολούν τους εργαζόμενους.

Το ΔΣ του Συλλόγου ανταποκρίθηκε θετικά, εκτιμώντας ως εποικοδομητική οποιαδήποτε κίνηση θα μπορούσε να επανεκκινήσει τον διάλογο εντός του Οργανισμού, αποστέλλοντας την παρακάτω επιστολή στις 5/3/19:

«Στις 14 Φεβρουαρίου πραγματοποιήθηκε, με πολύ μεγάλη συμμετοχή, 24ωρη απεργία στον Οργανισμό, με την οποία οι εργαζόμενοι κατέδειξαν την θέλησή τους να αγωνιστούν για την υπογραφή νέας Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας και Κανονισμού Εργασίας στη βάση των αιτημάτων που έχουν διατυπώσει από τον Δεκέμβριο του 2017.  

Η απεργία κρίθηκε αναγκαία, λόγω της άρνησης της επιτροπής της Διεύθυνσης, όπως προκύπτει και από το ενημερωτικό της σημείωμα προς τους εργαζόμενους, να συζητήσει τα αιτήματα των εργαζομένων στα οποία κατέληξαν ομόφωνα στις Συνελεύσεις τους.

Ως Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου Εργαζομένων σας είχαμε εκθέσει, στην προηγούμενη συνάντησή μας,  την εκτίμησή μας  πως το ΚΕΘΕΑ βρίσκεται εδώ και καιρό σε κατάσταση κρίσης στο εσωτερικό του, ενώ ταυτόχρονα καλείται να αντιμετωπίσει ένα εξωτερικό περιβάλλον που αλλάζει διαρκώς.

Φοβούμαστε πως η θέση της Διεύθυνσης ότι ο διάλογος εντός του Οργανισμού έχει εξαντληθεί, βαθαίνει την κρίση και δημιουργεί συνθήκες σύγκρουσης με τους εργαζόμενους. Πόσο μάλλον όταν είμαστε πεισμένοι πως τα αιτήματά μας ενδυναμώνουν το ΚΕΘΕΑ, καθιστώντας το έναν καλύτερο και αποτελεσματικότερο Οργανισμό.

Επειδή θεωρούμε, όπως έχουμε ήδη ανακοινώσει, πως δεν έχουν εξαντληθεί τα περιθώρια διαλόγου και δεδομένου ότι το Διοικητικό Συμβούλιο του Οργανισμού έχει στην αρμοδιότητά του τα θέματα εσωτερικής λειτουργίας του ΚΕΘΕΑ, αποδεχόμαστε την πρόσκλησή σας και σας ενημερώνουμε ότι  το προεδρείο του Συλλόγου θα παραβρεθεί  στην επόμενη συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου του ΚΕΘΕΑ, στις 15 Μαρτίου, με στόχο την υπέρβαση του αδιεξόδου.»

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΔΣ, Αθήνα 6 Μαρτίου 2019

ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ ΣΤΟ ΚΕΘΕΑ

surreal-photography-inspiration-001

Εδώ και ενάμιση χρόνο, εκτυλίσσεται μια προσπάθεια των εργαζομένων στο ΚΕΘΕΑ να υπογράψουν συλλογική σύμβαση. Στο πλαίσιο αυτό πραγματοποιήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου 24ωρη απεργία, στην οποία το μεγαλύτερο μέρος των υπηρεσιών του οργανισμού παρέμεινε κλειστό.

Την οκταετία 2010-18, στο ΚΕΘΕΑ σημειώνεται μεγάλος αριθμός αποχωρήσεων, την ώρα που το πρόβλημα της εξάρτησης μεγαλώνει. Από την έναρξη της κινητικότητας στο δημόσιο τομέα, τα αιτήματα μετάταξης πολλαπλασιάζονται και ο οργανισμός, αντί να διερευνήσει τις αιτίες που κάνουν τους ανθρώπους του να θέλουν να φύγουν, προσπαθεί απλώς να τους εμποδίσει με αμφίβολες νομικές ερμηνείες. Ωστόσο, το ζήτημα παραμένει: η έξοδος των εργαζομένων σε συνθήκες οικονομικής κρίσης σημαίνει, πολύ απλά, πως το ΚΕΘΕΑ δεν είναι πια ένας ελκυστικός τόπος εργασίας. Και αυτό με δική του ευθύνη.

Παράλληλα, το ΚΕΘΕΑ προσπαθεί να αναπληρώσει τις απώλειες και να αναπτύξει νέες και απαραίτητες υπηρεσίες, προσλαμβάνοντας προσωπικό με Δελτίο Παροχής Υπηρεσιών από τα προγράμματα του ΟΑΕΔ και αύριο από το ΕΣΠΑ. Η ανάπτυξη υπηρεσιών υγείας με τέτοιους τρόπους είναι γενικότερο πρόβλημα της ελληνικής κοινωνίας και απαιτεί εκτενέστερη ανάλυση. Η συστηματική πολιτική διακρίσεων και διαχωρισμού αυτών των εργαζομένων από τους «κανονικούς» στο εσωτερικό του οργανισμού, σε πλήρη δυσαρμονία με την ομόφωνα εκφρασμένη περί του αντιθέτου άποψη των τελευταίων, είναι αποκλειστικά δική του ευθύνη, με σοβαρές προεκτάσεις για τις εργασιακές σχέσεις εν γένει, αλλά και για την αποτελεσματικότητα των υπηρεσιών.

Πολιτικό παράδοξο

Το πρώτο εξόχως πολιτικό ζήτημα που αναδεικνύεται, είναι το αν αποδεχόμαστε την υπερίσχυση της ατομικής σύμβασης έναντι της συλλογικής. Κατά πόσο, δηλαδή, μπορεί ο εργοδότης να υποχρεώνει τον εργαζόμενο να υπογράψει ότι εξαιρείται από τη Συλλογική Σύμβαση του χώρου εργασίας του, ιδίως όταν δουλεύει στις ίδιες μονάδες, με του ίδιους προϊστάμενους, για την ίδια εργασία με όσους καλύπτονται από αυτήν. Σε μια περίοδο που είναι ζητούμενο και πρόταγμα η επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων, πώς μπορεί ένας οργανισμός δημοσίου συμφέροντος να προτάσσει τις ατομικές συμβάσεις;

Το ΚΕΘΕΑ θεωρεί ότι η επέκταση των συλλογικών συμβάσεων «σε κάθε τρίτο συνεργαζόμενο με το ΚΕΘΕΑ (…) θα δίνει την εντύπωση ότι εξυπηρετούν πάγιες και διαρκείς ανάγκες, χωρίς αυτό να αποτελεί κατ΄ ανάγκη άποψη και επιθυμία του φορέα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι εργαζόμενοι στα ΕΣΠΑ», όπως αναφέρει ενημερωτικό σημείωμα προς το προσωπικό. Το ότι οι πάγιες και διαρκείς ανάγκες στοιχειοθετούνται από τις άδειες που δικαιούται ο εργαζόμενος κι όχι από την κοινωνική αναγκαιότητα, δεν χρειάζεται νομίζω να σχολιαστεί. Το ότι ένας οργανισμός που καλείται να υλοποιήσει προγράμματα ΕΣΠΑ «ύψους 7-9 εκ. ευρώ και να προβεί σε αντίστοιχες προσλήψεις προσωπικού για την υλοποίηση των δράσεων αυτών, οι οποίες να υπερβαίνουν τις 150», θεωρεί ότι αυτά μπορεί και να μην εξυπηρετούν πάγιες ανάγκες στο χώρο της πολιτικής για τη δημόσια υγεία, αποτελεί σίγουρα πολιτικό παράδοξο, τη στιγμή μάλιστα που δημοσίως καταγγέλλει την υποστελέχωσή του, ζητώντας επιπλέον θέσεις προσωπικού.

Τα αιτήματα

Αντιδρώντας, οι εργαζόμενοι συσπειρώθηκαν γύρω από το Σύλλογο Εργαζομένων, υπερδιπλασίασαν τα ποσοστά συμμετοχής τους στις διαδικασίες του και ανέλαβαν την ευθύνη να διεκδικήσουν ένα δημοκρατικό, αξιοπρεπές και αποτελεσματικό πλαίσιο εργασίας για τον οργανισμό. Μέσα από μαζικές διαδικασίες κατέθεσαν πρόταση για νέο κανονισμό εργασίας και διαμόρφωσαν αιτήματα για μια συλλογική σύμβαση που στηρίζει τους εργαζόμενους στο έργο τους. Τι ζητούν κατά κύριο λόγο:

  1. Υπογραφή Σύμβασης και Κανονισμού Εργασίας που θα καλύπτει το σύνολο των εργαζομένων, χωρίς αποκλεισμούς.
  2. Ανεξάρτητο δευτεροβάθμιο όργανο που θα εξετάζει την ορθή εφαρμογή του Κανονισμού Εργασίας ελέγχοντας τις πράξεις της διοίκησης.
  3. Σύγχρονο, σοβαρό, διαυγές και αξιόπιστο σύστημα επιλογής προϊσταμένων το οποίο θα μεριμνά για την ισότιμη μεταχείριση όλων των εργαζομένων με συγκεκριμένα κριτήρια και διαδικασίες που απουσιάζουν παντελώς.
  4. Αμφίδρομο, ουσιαστικό και λειτουργικό σύστημα αξιολόγησης με σκοπό την ενίσχυση των εργαζομένων με συγκεκριμένα και ξεκάθαρα κριτήρια και διαδικασίες.
  5. Ρυθμίσεις εργασιακών ζητημάτων, όπως εφημερίες και μέτρα στήριξης των ίδιων και της οικογενειακής τους ζωής, για να μπορέσουν να ανταπεξέλθουν στο αντικειμενικά ιδιαίτερα απαιτητικό έργο στο πεδίο των εξαρτήσεων χωρίς να «καίγονται».

Απαντώντας σε όλα αυτά, η διεύθυνση του οργανισμού θεωρεί ότι η Συλλογική Σύμβαση και ο Κανονισμός Εργασίας δεν χρειάζονται αλλαγές, επειδή το ΚΕΘΕΑ «λειτουργεί ικανοποιητικά», αγνοώντας για ακόμη μια φορά τη θέση της συντριπτικής πλειοψηφίας των εργαζομένων ότι υπάρχει πρόβλημα πολιτικής, διαδικασιών και διοίκησης. Και επειδή λειτουργεί ικανοποιητικά, θεωρεί η διεύθυνση ότι δεν χρειάζεται να συζητήσει παραπάνω, παραμερίζει την ομόφωνη θέση των εργαζομένων και δηλώνει ότι θα προσφύγει μονομερώς στον ΟΜΕΔ, με τη θέση να μην αλλάξουν οι υφιστάμενες συλλογικές ρυθμίσεις! Οι εργαζόμενοι είναι αποφασισμένοι να συνεχίσουν τον αγώνα για υπογραφή συλλογικής σύμβασης γιατί, σε τελική ανάλυση, ισχυροποιούν με αυτόν τον τρόπο το ίδιο το ΚΕΘΕΑ. Τα παραπάνω αιτήματα των εργαζομένων δεν επιφέρουν καμία οικονομική επιβάρυνση. Αντίθετα, δημιουργούν συστήματα ελέγχου, αξιοκρατίας, διαφάνειας και αποτελεσματικότητας, τα οποία είναι υπαρκτά και ευρέως αποδεκτά στα δημόσια συστήματα διοίκησης διεθνώς, αλλά προφανώς γίνονται αντιληπτά ως περιορισμός της ισχύος της διεύθυνσης στο ΚΕΘΕΑ. Ίσως είναι καιρός να ανοίξει μια δημόσια συζήτηση γύρω από τα ζητήματα αυτά γενικότερα. Αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία.

Δημήτρης Κολοκάθης, Πρόεδρος του Συλλόγου Εργαζομένων

Δημοσιεύτηκε στις 3/3/19 στην εφημερίδα Η Εποχή

O TEMPORA O MORES

Η non paper ανυπόγραφη «ενημέρωση» που έστειλε η Διεύθυνση ΚΕΘΕΑ, είναι ενδεικτική της υποτιμητικής στάσης προς τους εργαζόμενους, δικαιώνοντας όσα υποστηρίζει ο Σύλλογος Εργαζομένων έως τώρα.

Έπρεπε να φτάσουμε μεσημέρι πριν την απεργία για να υπάρξει ενημέρωση για ζητήματα που συζητούνται εδώ και μήνες.

Η «ενημέρωση» αποτυπώνει την άρνηση αποδοχής οποιουδήποτε αιτήματος, οποιασδήποτε «παραχώρησης» προς τους εργαζόμενους.

Άλλες παροχές «έχουν μισθολογικό κόστος» οπότε αποκλείονται από την αρχή και άλλες απορρίπτονται απλώς γιατί «οι υφιστάμενες είναι επαρκείς και καλύπτουν το προσωπικό».

Επιβεβαιώνεται επί της ουσίας η πολιτική τεχνητών διαχωρισμών για να μη δοθεί η εντύπωση ότι εργαζόμενοι κάποιων κατηγοριών «εξυπηρετούν πάγιες και διαρκείς ανάγκες», τις οποίες το ΚΕΘΕΑ δεν βλέπει ως τέτοιες ακυρώνοντας στην ουσία και αποδεικνύοντας ότι είναι προσωρινές και στο πόδι σχεδιασμένες, οι «μεγαλεπήβολες» εξαγγελίες για Πολυδύναμα Κέντρα μέσω ΕΣΠΑ, Περιφέρειες, κλπ.

Ο Κανονισμός Εργασίας «λειτουργεί ικανοποιητικά και δεν χρήζει εκ βάθρων αλλαγή».

Επίσης, η Διοίκηση δέχτηκε να συσταθούν επιτροπές «για να μελετήσουν συστήματα αξιολόγησης»… Ακαδημαϊκού, φιλολογικού, χαρακτήρα δηλαδή.

Το ότι κοινοποιείται επιστολή προς το Υπουργείο που στάλθηκε χτες (12/02), δυο μέρες πριν την απεργία, δεν θα το σχολιάσουμε, ας το κρίνει ο καθένας.

Είναι αλήθεια, ότι καλύτερη ενίσχυση της κινητοποίησής μας, δεν θα μπορούσαμε να περιμένουμε!!!

Όλοι αύριο στην απεργία. Ενάντια στα ήθη των σύγχρονων καιρών!!!!

Ο Πρόεδρος                                                                                                    Ο Γραμματέας

Δημήτρης Κολοκάθης                                                                                    Δημήτρης Γιαννάτος

ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ…

ΑΦΙΣΣΑ_


Την Πέμπτη 14 Φλεβάρη οι εργαζόμενοι του ΚΕΘΕΑ απεργούμε. Διεκδικούμε την υπογραφή συλλογικής σύμβασης εργασίας, κάτι που η Διεύθυνση αρνείται συστηματικά εμπαίζοντας μας σε μια “διαπραγμάτευση” που διαρκεί ενάμιση χρόνο. Μια διαπραγμάτευση όπου αρνείται να παρουσιάσει τις δικές της προτάσεις πάνω στα αιτήματα μας.

Στην ουσία αυτό που συμβαίνει είναι η άρνηση όλων των αιτημάτων μας, είτε αυτά αφορούν στο καθεστώς των αδειών, είτε στις προτάσεις για πιο ουσιαστικές διαδικασίες διοίκησης, αξιολόγησης και εξέτασης των ενστάσεων των εργαζόμενων, είτε, και κυρίως αυτό, την ύπαρξη ενός ενιαίου καθεστώτος εργασίας για όλους τους εργαζόμενους.

Αυτό το τελευταίο έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς μπροστά στις ελλείψεις προσωπικού, επιλέχθηκε η λύση της απασχόλησης με “μπλοκάκια”, ΟΑΕΔ κλπ., δημιουργώντας εργαζόμενους πολλαπλών ταχυτήτων με άνισα δικαιώματα και συνθήκες εργασίας. Θα πρέπει να γνωρίζετε ότι πολλοί συνάδελφοι, σύμφωνα με τις ερμηνείες της Διεύθυνσης, στερούνται δικαιωμάτων όπως αυτό της κανονικής ή της αναρρωτικής άδειας.

Η αλληλεγγύη ανάμεσα στους εργαζόμενους είναι μια όψη της αλληλεγγύης και της αλληλοβοήθειας που αποτελεί συστατικό στοιχείο της θεραπευτικής πρότασης του ΚΕΘΕΑ, κάτι που καθημερινά αγωνιζόμαστε να εμπνεύσουμε.

Η στάση αυτή της Διεύθυνσης, αλλά και του ΔΣ ΚΕΘΕΑ, το οποίο είναι ενήμερο για όλη αυτή την κατάσταση, είναι μια στάση αλαζονείας και έλλειψης σεβασμού προς τους εργαζόμενους, που κατά τα άλλα αποτελούν το πιο πολύτιμο στοιχείο ενός ανθρωποκεντρικού οργανισμού.

Όλα αυτά τα χρόνια ζούμε την επιδείνωση των συνθηκών εργασίας καθώς ένας
διαρκώς μεγαλύτερος αριθμός συναδέλφων επιλέγει να αποχωρήσει, την
ώρα που οι μονάδες αυξάνονται. Τα συλλογικά όργανα του ΚΕΘΕΑ έχουν περιπέσει σε χειμερία νάρκη και ο συγκεντρωτισμός γιγαντώνεται, υποκαθιστώντας την πρωτοβουλία και την δέσμευση των εργαζόμενων με τον έλεγχο και την πολιτική προσωπικού με τη συνεχή επίκληση νομικών διατάξεων, που η Διεύθυνση ερμηνεύει κατά κανόνα με με τον δυσμενέστερο για τη λειτουργία του Οργανισμού τρόπο. Όσο για την πολιτική φροντίδας του προσωπικού, αποτελεί πλέον ανέκδοτο.

Αυτή η αλαζονεία και ο αυταρχισμός σηματοδοτούν με την σειρά τους την γραφειοκρατική μετάλλαξη του ΚΕΘΕΑ τα τελευταία χρόνια: από τους αγώνες για την υπεράσπιση του αυτοδιοίκητου, καταλήξαμε να “συγχωνευτούμε” με τις πιο γραφειοκρατικές διαδικασίες του δημοσίου, που με την σειρά τους ερμηνεύονται με τον πιο γραφειοκρατικό τρόπο από την διεύθυνση.

Ό,τι αποτέλεσε την κινητήρια δύναμη που έκανε το ΚΕΘΕΑ να αντέξει και να αναπτυχθεί εδώ και 35 χρόνια, η ιδέα της κοινότητας, της συλλογικότητας και της πρωτοβουλίας ασφυκτιά μέσα στις άψυχες διαδικασίες που καθημερινά πολλαπλασιάζονται.

Η απεργία μας είναι μια στιγμή στην προσπάθεια των εργαζόμενων να αντισταθούν και να αντιδράσουν σε μια κατάσταση που θίγει όχι μόνο την δική τους αξιοπρέπεια αλλά καταδικάζει και το ΚΕΘΕΑ στην αναποτελεσματικότητα.

Η απεργία μας όχι μόνο δεν στρέφεται ενάντια στην λειτουργία του ΚΕΘΕΑ αλλά, αντίθετα, αποτελεί μια πράξη αντίστασης στον μαρασμό του. Μια πράξη υπεράσπισης του ανθρωποκεντρικού και δημοκρατικού χαρακτήρα του, χωρίς τον οποίο θα χάσει κάθε διακριτό ρόλο ως θεραπευτική πρόταση στο πεδίο της απεξάρτησης στην Ελλάδα.


Συγκέντρωση εργαζομένων: Στην Αθήνα, στις 12:00 στις Κεντρικές Υπηρεσίες του ΚΕΘΕΑ. Στη Θεσσαλονίκη στις 11:00 στο ΚΕΘΕΑ ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ, στα Λαδάδικα.

Ο Σύλλογος Εργαζομένων θα δώσει συνέντευξη τύπου στις 14 Φεβρουαρίου, στις 13:00, στις Κεντρικές Υπηρεσίες του ΚΕΘΕΑ, Σορβόλου 24 Αθήνα.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΔΣ, Αθήνα 12 Φεβρουαρίου 2019

 

ΜΙΣΘΩΤΟΙ ΜΕ ΔΠΥ ΚΑΙ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΕΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ

 

wreck

Μετά την ανακοίνωση του Συλλόγου για τους εργαζόμενους με Δελτίο Παροχής Υπηρεσιών, έχει σηκωθεί ένας κάποιος θόρυβος στον Οργανισμό περί νόμων, διατάξεων και άλλων απόψεων περί του από που προέκυψαν όλα αυτά.

Ας προσπαθήσουμε λοιπόν να διευκρινίσουμε κάποια πράγματα και με τον επιστημονικό τρόπο: Παραθέτουμε καταρχάς τους ορισμούς για την εξαρτημένη εργασία και την παροχή ανεξάρτητων υπηρεσιών:

  1. Σύμβαση εξαρτημένης εργασίας υπάρχει όταν οι συμβαλλόμενοι αποβλέπουν στην παροχή της εργασίας που συμφωνήθηκε και στον μισθό, ανεξάρτητα από τον τρόπο πληρωμής του και ο εργαζόμενος υπόκειται σε νομική και προσωπική εξάρτηση από τον εργοδότη. Η εξάρτηση αυτή εκδηλώνεται με το δικαίωμα του τελευταίου να δίνει δεσμευτικές για τον εργαζόμενο εντολές και οδηγίες, ως προς τον τρόπο, τόπο και χρόνο παροχής της ερ­γασίας και να ασκεί εποπτεία και έλεγχο για την διαπίστωση της συμμορφώσεως του εργαζομένου προς αυτές.
  2. Αντίθετα, σύμβαση ανεξάρτητων υπηρεσιών υπάρχει όταν ο εργαζόμενος παρέχει αντί μισθού τις υπηρεσίες του, χωρίς όμως να υπόκειται στον έλεγχο και την εποπτεία του εργοδότη ή να είναι υποχρεωμένος να συμμορφώνεται προς τις εντολές και οδηγίες αυτού, ιδίως ως προς τον τρόπο και τον χρόνο παροχής των υπηρεσιών του. Στη περίπτωση της σύμβασης ανεξάρτητων υπηρεσιών υπάρχει μεν κάποια δέσμευση και εξάρτηση, ή οποία μπορεί να έχει σχέση και με τον τόπο ή τα χρονικά πλαίσια παροχής της εργασίας, χωρίς όμως να υποδηλώνει εξάρτηση του εργαζομένου από τον εργοδότη, με την παραπάνω έννοια.

Τα παραπάνω προκύπτουν από πολλές αποφάσεις του Άρειου Πάγου (ενδεικτικά: Ολομέλεια ΑΠ 19/1 987 – ΑΠ 602/1988 – ΑΠ 1858/1988 – ΑΠ 278/1989 – ΑΠ 329/1990 – ΑΠ 1365/1990 – ΑΠ 1822/1990 – ΑΠ 1984/1990 – ΑΠ697/2016 – ΑΠ 677/2017) αλλά και την νομοθεσία (ν. 3846/2010)

Η Θέση μας είναι σαφής: Η Σύμβαση που έχουν υπογράψει οι συνάδελφοι με το ΚΕΘΕΑ υποκρύπτει σχέση εξάρτησης και συνεπώς οφείλει να συμπεριλάβει όλες τις προβλέψεις της εργατικής νομοθεσίας για αυτήν.

Όταν δηλαδή ένας επαγγελματίας εργάζεται μόνο για έναν εργοδότη, υπό τις οδηγίες του, μπορεί να θεωρηθεί ότι υποκρύπτεται σχέση εξάρτησης και ο μισθωτός δύναται να διεκδικήσει τα δικαιώματα που απορρέουν από την Εργατική Νομοθεσία, όπως για παράδειγμα αποζημίωση απόλυσης, άδεια κύησης, Επιδόματα, άδεια ασθενείας κλπ.

Από το 2017, με την πρόσκληση σε διάλογο για νέα ΣΣΕ, ο Σύλλογος εργαζομένων διεκδικεί για τα μέλη του που εργάζονται υπό αυτές τις συνθήκες τα δικαιώματα αυτά.

Ταυτόχρονα, σύμφωνα με τον νόμο 4387/2016 ο μισθωτός με μπλοκάκι στο Άρθρο 39, παρ9, αντιμετωπίζεται ως εξής: Στους ασφαλισμένους της παρ. 1 του παρόντος άρθρου, οι οποίοι αμείβονται με δελτίο παροχής υπηρεσιών και για τους οποίους προκύπτει ότι το εισόδημά τους προέρχεται από την απασχόλησή τους σε ένα ή και δύο πρόσωπα (φυσικά και νομικά) εφαρμόζονται αναλογικά ως προς το ύψος, τον τρόπο υπολογισμού και τον υπόχρεο καταβολής της εισφοράς, οι διατάξεις του άρθρου 38 του παρόντος. Το άρθρο 38 αναφέρεται φυσικά στους μισθωτούς.

Όπως προκύπτει και από την εγκύκλιο Φ 80000/οικ. 5547/248/ 2017 Οδηγίες για την εφαρμογή της διάταξης της παρ. 9 του αρ. 39 του ν. 4387/2016 του Υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, για τους παραπάνω εργαζόμενους εφαρμόζονται όλες οι διατάξεις ασφαλιστικών εισφορών που εφαρμόζονται για τους μισθωτούς, καταβάλλονται εργοδοτικές εισφορές και εισφορές για παροχές ασθένειας σε είδος και σε χρήμα.

Επιμένουμε λοιπόν και ρωτάμε:

  1. Θεωρεί ή όχι η Διεύθυνση του Οργανισμού ότι ισχύουν οι προϋποθέσεις που θέτει η νομοθεσία και οι αποφάσεις του Άρειου Πάγου για την εξαρτημένη εργασία στου εργαζόμενους που έχει προσλάβει με Σύμβαση Μίσθωσης Ανεξάρτητων Υπηρεσιών;
  2. Καταβάλει ή όχι ασφαλιστικές εισφορές με τον τρόπο που προβλέπει ο Ασφαλιστικός Νόμος και η εγκύκλιος του Υπουργείου;
  3. Εάν καταβάλλει εισφορές σύμφωνα με τον νόμο, πως γίνεται να μην έχει ο εργαζόμενος τις απολαβές εκείνες, (πχ άδεια ασθενείας) για τις οποίες καταβάλει εισφορές;
  4. Εάν δε, καταβάλει εισφορές με βάση τα προβλεπόμενα για τους ελεύθερους επαγγελματίες, με βάση ποιες διατάξεις το κάνει;
  5. Εάν, τέλος, θεωρεί ότι δεν υφίσταται η εργοδοτική εξάρτηση όπως αναφέρεται στην αρχή, αποδέχεται ο Οργανισμός ότι οι ελεύθεροι επαγγελματίες που απασχολεί έχουν την ευχέρεια να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους ανεξαρτήτως τόπου, ωραρίου και επιλέγοντας τον τρόπο και τα μέσα για αυτό;

ANAΕίναι αλήθεια πως εάν η Διεύθυνση επιμείνει στην, κατά την άποψή μας, προβληματική θέση της, τελικά είναι τα δικαστήρια τα οποία θα κρίνουν, όπως το έχουν κάνει μέχρι τώρα όποτε χρειάστηκε. Εάν βέβαια οι εργαζόμενοι προσφύγουν και ενδεχομένως σε αυτό να βασίζεται: στο ότι δεν θα το κάνουν. Κι έτσι, με τον ωραίο αυτό τρόπο ερχόμαστε στην ουσία της προηγούμενης τοποθέτησης του Συλλόγου: Αυτή είναι η δέουσα πολιτική του Φορέα απέναντι στους εργαζομένους του; Ιδού η καίρια πολιτική ερώτηση. Αναμένουμε.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΔΣ, Αθήνα 1 Φεβρουαρίου 2019

ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΛΛΑΓΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

reeds-1

Αποφάσεις του Συλλόγου

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου, με βάση τις ομόφωνες αποφάσεις των Συνελεύσεων των εργαζομένων, αντιδρώντας στην ακινησία της πολιτικής του Οργανισμού για το προσωπικό του, την αποτελμάτωση των συλλογικών διαπραγματεύσεων και στους κινδύνους που προκύπτουν για  το ΚΕΘΕΑ εξαιτίας τους, αποφάσισε να προχωρήσει στις παρακάτω ενέργειες:

α) Την κήρυξη 24ωρης απεργίας στις 14 Φεβρουαρίου σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την παρελκυστική στάση της Διεύθυνσης στη διαδικασία των συλλογικών διαπραγματεύσεων και την de facto διακοπή τους με ταυτόχρονη δημοσιοποίηση των θέσεών του.

β) Στο πλαίσιο αυτό καλεί τους εργαζόμενους να σταματήσουν να συμμετέχουν στις διαδικασίες αξιολόγησης. Ενός συστήματος αξιολόγησης, το οποίο έχει χάσει κάθε σημασία και βρίσκεται σε καθολική ανυποληψία ως τέτοιο. Απαιτώντας, ταυτόχρονα την θέσπιση ενός ουσιαστικού συστήματος με βάση τις αρχές που έχει προτείνει και σε συμφωνία με την απόφαση του ΣΠΟΚ για την πολιτική προσωπικού.

γ) Καλεί τον Διευθυντή και το Διοικητικό Συμβούλιο του Οργανισμού, το οποίο έχει και την ευθύνη για την εσωτερική λειτουργία του ΚΕΘΕΑ, να επανέλθει στο διάλογο με  τους εκπροσώπους των εργαζομένων για την υπογραφή των Συμβάσεων Εργασίας και Κανονισμού Λειτουργίας.

Η απόφασή μας αυτή δεν έρχεται τυχαία. Προκύπτει από μια σειρά γεγονότων και καταστάσεων με αφετηρία την παρέμβαση που πραγματοποιήσαμε στο Διοικητικό Συμβούλιο του ΚΕΘΕΑ, το περασμένο καλοκαίρι, με βάση τις θέσεις του Συλλόγου για την κατάσταση των εργαζομένων και την στάση εργασίας στον Οργανισμό:

Η κατάσταση των εργαζομένων

Μετά την συζήτηση στο Διοικητικό Συμβούλιο του ΚΕΘΕΑ το καλοκαίρι , αποχωρήσαμε, περιμένοντας σύντομα μιαν απάντηση στα όσα είχαν τεθεί από τον Οργανισμό. Ωστόσο καμιά απάντηση δεν λάβαμε  και τίποτα δεν άλλαξε στην αντιμετώπιση των εργαζομένων.

Απεναντίας, πολλοί συνάδελφοι συνεχίζουν να ψάχνουν τρόπους να εγκαταλείψουν το ΚΕΘΕΑ με το τελευταίο να προσπαθεί να τους εμποδίσει μη αναρτώντας στην πλατφόρμα της κινητικότητας τα δεδομένα τους και με νομικές ερμηνείες περί παραϊατρικού προσωπικού! Η ίδια τακτική από την άλλη, εμποδίζει την επιθυμία επαγγελματιών ανθρωπιστικών σπουδών σε άλλους τομείς του ευρύτερου δημόσιου τομέα, να επιλέξουν το ΚΕΘΕΑ, ως πιθανή κινητικότητά τους. Κάτι που έστω και με τον τρόπο αυτόν, θα μπορούσε να μειώσει το κενό από την αποχώρηση συναδέλφων. Το παράδοξο εδώ είναι ότι απουσιάζει η οποιαδήποτε διαδικασία διερεύνησης του γιατί οι εργαζόμενοι θέλουν να φύγουν και, συνακόλουθα, η υλοποίηση μιας σχεδιασμένης πολιτικής συγκράτησης του προσωπικού.

Τουναντίον, απέναντι στους εργαζόμενους, καταγράφονται δύο βασικοί άξονες άσκησης πολιτικής προσωπικού:

α) Ο συστηματικός και ρητά διακηρυγμένος διαχωρισμός του προσωπικού με όλους τους δυνατούς τρόπους, με επιλογή του Οργανισμού και σε αντίθεση με την εκφρασμένη θέληση των εργαζομένων.

β) Η συστηματική επιλογή της δυσμενέστερης δυνατής ερμηνείας για τους εργαζόμενους, οποιουδήποτε νόμου κανονισμού ή εγκυκλίου τους αφορά. Και πάλι με επιλογή του Οργανισμού.

Η παραπάνω πολιτική εφαρμόζεται σε ένα πλαίσιο προφορικών ερμηνειών και εντολών, οι οποίες είτε δεν καταγράφονται ποτέ, είτε τροποποιούνται όταν η καταγραφή τους καθίσταται αναγκαία.

Την ίδια στιγμή, μονάδες, αποψιλώνονται μέσα σε αμήχανη παρατήρηση των αρμοδίων, άλλες δομές αναδιαρθρώνονται, άλλες αργοσβήνουν, άλλες «τακτοποιούνται», άλλες αναπτύσσονται με δεκανίκια, ακολουθώντας ένα δυσανάγνωστο από τους αμύητους σχέδιο.

Συλλογικές διαπραγματεύσεις

Σε πρόσφατη συνάντηση, ο Σύλλογος δέχτηκε από την πλευρά της Διεύθυνσης,  πρόταση για προσφυγή από κοινού στον ΟΜΕΔ με το επιχείρημα ότι η διαπραγμάτευση έχει φτάσει σε αδιέξοδο και για να αρθεί δεν μας μένει άλλο από το να ζητήσουμε εξωτερική βοήθεια. Στο αίτημά μας να καταγράψουμε τα σημεία συμφωνίας όπως και αυτά στα οποία διαφωνούμε, ώστε να καταφύγουμε στον ΟΜΕΔ για αυτά που διαφωνούμε, η απάντηση ήταν αρνητική. Η θέση της Διεύθυνσης είναι πως ο διάλογος έχει εξαντληθεί.

Το ΔΣ του Συλλόγου Εργαζομένων, αξιολογεί πως, από τη στιγμή που δεν υπάρχει καταγεγραμμένο πλαίσιο συνεννόησης για το που συμφωνούμε και για ποια ζητήματα προσφεύγουμε,  δεν υφίσταται θέμα από κοινού προσφυγής στον ΟΜΕΔ με τη Διεύθυνση. 

Πολύ περισσότερο, θεωρεί τη στάση της Διεύθυνσης μέχρι σήμερα παρελκυστική, καθώς αρνείται κατηγορηματικά τα σημεία που αρνείται  να συζητήσει και εκφράζει εξαιρετικά αόριστα τη συμφωνία της με όσα θα μπορούσε να συζητήσει. Η δε συστηματική άρνηση να καταθέσει εγγράφως τις προτάσεις της στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, αξιολογείται ως μειωτική της όλης διαδικασίας και των εκπροσώπων των εργαζομένων.

 Η θέση του Συλλόγου

Ο Σύλλογος Εργαζομένων είναι, σε αυτό το πλαίσιο, υποχρεωμένος να θεωρήσει ότι έχει κλείσει η παρούσα φάση της συλλογικής διαπραγμάτευσης και, μετά και την ομόφωνη έγκριση των συνελεύσεων των εργαζομένων, οφείλει να επανεξετάσει τη στάση του για την υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης και Κανονισμού Εργασίας.

Επιβεβαιώνουμε την σταθερή μας επιλογή για την αναγκαιότητα υπογραφής Σύμβασης και Κανονισμού Εργασίας που θα καλύπτει το σύνολο των εργαζομένων, ανεξάρτητα από το είδος της σύμβασης εργασίας με την οποία εντάσσονται στον Οργανισμό, ως θέση αρχής.

Διεκδικούμε, μέσω των Συμβάσεων, την αποσαφήνιση των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων  των εργαζομένων και της διοίκησης καθώς και των διαδικασιών του οργανισμού.

Για αυτό τον λόγο, εστιάζουμε στην αναβάθμιση της Γνωμοδοτικής Επιτροπής Υπηρεσιακών Θεμάτων σε ανεξάρτητο δευτεροβάθμιο αποφασιστικό όργανο που θα εξετάζει τις ενστάσεις σχετικά με την ορθή εφαρμογή του Κανονισμού Εργασίας. Η ύπαρξη ενός τέτοιου οργάνου είναι η μόνη που μπορεί να εγγυηθεί θεσμικά την όσο το δυνατόν ορθότερη λειτουργία του Κανονισμού. Αντικειμενικά, αυτή τη στιγμή έχουμε έναν κανονισμό, η εφαρμογή του οποίου επαφίεται στην ευχέρεια και την κρίση της Διεύθυνσης, η οποία, ταυτόχρονα, δεσμεύεται από αυτόν. Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει πως είναι παράδοξο το όργανο με τη μεγαλύτερη ισχύ, που εκδίδει το σύνολο των αποφάσεων, να αποφασίζει και για την ορθότητά τους.

Διεκδικούμε ένα σύγχρονο, σοβαρό, διαυγές και αξιόπιστο σύστημα επιλογής προϊσταμένων ο οποίο θα μεριμνά για την ισότιμη μεταχείριση όλων των εργαζομένων με συγκεκριμένα κριτήρια και διαδικασίες. Το παρόν σύστημα, κατά γενική ομολογία και χωρίς καμία διάθεση να αμφισβητήσουμε την καλή πίστη των συναδέλφων που συμμετέχουν στις επιτροπές, δεν πείθει κανέναν.

Διεκδικούμε ένα αμφίδρομο, ουσιαστικό και λειτουργικό σύστημα αξιολόγησης με σκοπό την ενίσχυση των εργαζομένων που να περιλαμβάνει συγκεκριμένα και ξεκάθαρα κριτήρια και διαδικασίες, συμπεριλαμβανομένης της θέσπισης διαδικασιών επίλυσης διαφορών κατά την αξιολόγηση.

Δεν θέλουμε να παραλείψουμε ή να υποτιμήσουμε τα πολλά άλλα ζητήματα που θεωρούμε ότι χρειάζονται ρύθμιση και περιλαμβάνονται στις προτάσεις μας για τη Σύμβαση και τον Κανονισμό Εργασίας όπως, τυχαία παραδείγματα, τη ρύθμιση των όρων εργασίας κατά την τηλεφωνική εφημερία, τις συνθήκες εργασίας και το ζήτημα των επαγγελματικής ταυτότητας του προσωπικού θεραπείας ή το επαγγελματικό status και τα εργασιακά δικαιώματα των εκπαιδευτικών μερικής απασχόλησης. Όλα είναι σημαντικά για την καλή κατάσταση των εργαζομένων και την συνακόλουθη βελτίωση των υπηρεσιών που παρέχονται στους εξυπηρετούμενους.

Τίποτε από αυτά επίσης δεν μπορεί να εξαλείψει τα προβλήματα  ως προς την ταυτότητα και τον σχεδιασμό πολιτικής  που αντιμετωπίζουμε ως Οργανισμός. Μπορούν όμως όλα αυτά να βελτιώσουν την πολιτική προσωπικού του Οργανισμού. Τα σημεία όμως που αφορούν στο δευτεροβάθμιο όργανο, το σύστημα επιλογής προϊσταμένων και το σύστημα αξιολόγησης, πέραν των άλλων, αποτελούν διαρκή έκθεση του Οργανισμού μέχρι να λυθούν.

Σας καλούμε να ενισχύουμε μαζικά τις αποφάσεις του Συλλόγου Εργαζομένων και να  βγούμε από τη συμμόρφωση της απάθειας. Είναι προϋπόθεση δημοκρατίας και υπεύθυνης συμμετοχής.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΔΣ, Αθήνα 28 Ιανουαρίου 2019